To takie proste!
Przedszkole Publiczne nr 29
Strona głowna  /  ZDALNA GR.IV cz.2
ZDALNA GR.IV cz.2

Tydzień od 25 do 29 maja

"Święto Mamy i Taty"

 

PONIEDZIAŁEK: MOJA MAMA

 

 

  • Rozwiąż krzyżówkę:

 

  • Rozwiąż zadanie

 

  • Posłuchaj opowiadania

 

Święto żabiej mamy

Agnieszka Galica

   – Hej, Przytulaki, chodźcie szybko! – zawołał Gagatek. – Coś wam pokażę!

Wszyscy pobiegli nad brzeg małego jeziorka w zagajniku.

– Tylko cicho – szepnął Gagatek. – Widzicie tę wielką żabę, widzicie?

– No co ty, żaby nie widziałeś? – spytał zdumiony jeż Julek.

– Ale popatrzcie, co ona robi – mówił szeptem dalej Gagatek. – Tam w wodzie jest całe stado małych rybek, a żaba siedzi tu od wczoraj i ich pilnuje.

– Aha, widzę jakieś maleńkie rybki… – zaciekawił się jeż Julek. – Czemu ona tak na nie patrzy?

– Pani żabo – zapytał zajączek Tup. – Czy pani chce zjeść te rybki?

– Rech, rech, rech! – zaśmiała się żaba. – Zjeść? Co ty opowiadasz! To nie są żadne rybki, tylko moje dzieci.

Przytulaki popatrzyły na siebie zdziwione, bo nie mogły zrozumieć, o czym ta żaba mówi.

– Podejdźcie tu bliżej – zakumkała żaba. – To wszystko wam wytłumaczę.

Przytulaki usiadły w trawie na brzegu i słuchały żabiej opowieści.

– Wiosną, gdy zrobiło się ciepło – zaczęła żaba – złożyłam w szuwarach, na brzegu jeziorka dużo żabich jajeczek. Niedawno wykluły się z nich maleńkie kijanki, troszkę podobne do rybek. Teraz pływają tu i rosną, a ja czekam, kiedy zmienią się w młode żabki. Najpierw wyrosną im łapki… O, patrzcie, tam obok listka już pływa jedna z łapkami!

– Jejku! – pisnął Puszatek. – Żabko-rybka! Ma łapki i ogonek!

– Przecież tłumaczę wam, że to nie są żadne rybki, tylko kijanki – mówiła dalej żaba. – Gdy wszystkim urosną już żabie łapki, wtedy znikną im też ogonki i moje śliczne dzieci wyskoczą na brzeg.

– Prawdziwe żabki? – Pak nie mógł uwierzyć w to, co usłyszał. – Takie całkiem podobne do pani?

– A do kogo mają być podobne, rech, rech? – zaśmiała się żaba. – Przecież jestem ich mamą. Przyjdźcie tu za kilka dni i wtedy zobaczycie. A teraz zmykajcie, żebyście nie wystraszyli moich kijanek.

Przytulaki wróciły do przedszkola i nawet chciały o wszystkim opowiedzieć dzieciom, ale przedszkolaki z panią Halinką przygotowywały się do jakiegoś święta i nikt nie miał czasu na rozmowy.

Dzieci dekorowały salę i malowały laurki, a Przytulaki naradzały się, kiedy znów odwiedzić żabią mamę.

W piątek po południu, gdy przedszkolaki ze swoimi laurkami pomaszerowały do domów, Przytulaki pobiegły nad jeziorko. Już z daleka słychać było kumkania i rechotanie. Pod wielkim liściem łopianu siedziała uśmiechnięta pani żaba, a wkoło niej skakały malutkie żabki, kumkając wesołą piosenkę:

Dzisiaj święto naszej mamy i dlatego zaśpiewamy:

Kuma, kum, kum, rechu, rech! Mama lubi żabi śpiew.

– Cześć, żabki! – zawołał zajączek. – Ale was jest dużo!

– Wy też macie dzisiaj, pusz-pusz, jakieś święto? – dopytywał Puszatek. – Zupełnie tak jak nasze przedszkolaki.

Żabki były jeszcze malutkie, przestraszyły się niespodziewanych gości i szybko wskoczyły do wody, a za nimi pani żaba.

– Takie małe, a już potrafią pływać… – dziwił się jeż Julek. – Ale porozmawiać z nami nie chcą.

– Oj, gapy, gapy! – zaskrzeczała z gałęzi sroka. – Nie wiecie, że dzisiaj jest dzień wszystkich mam? Nawet moje małe pisklaki złożyły mi rano życzenia.

– Aaa, teraz już rozumiem… – mruczał pod nosem Gagatek, gdy wracali do domu. – Te laurki przedszkolaki zrobiły na Dzień Matki dla swoich mamuś.

  • Opisz swoją mamę: "Moja mama ..."

 

  • Wykonaj laurkę dla Mamy

 

  • Wykonaj zadanie w KP4.24a  i b

 

  • Posłuchaj piosenki "Mama w kuchni"

https://www.youtube.com/watch?v=vlDHyfQ4920

 

 

  • "Moja mama" - narysuj w ramce swoją mamę lub to co ci się z nią kojarzy

 

 

 

WTOREK 26 MAJ "ŚWIĘTO WSZYSTKICH MAM"

 

 

 

 

Powitanka do piosenki „Panie Janie”

Witaj mamo (2x), jak się masz (2x).
Wszyscy Cię witamy (2x) bądź wśród nas(2x).
 

 

"Poranek z mamą" - powitanie się z mamą częściami ciała
Dziecko wita się mamą częściami ciała:

- dłoń do dłoni,

- brzuszek do brzuszka,

- policzek do policzka,

- kolano do kolana,

- dłońmi witają uszy,

- kolanami witają brodę itp.

 

 

  •  Posłuchaj uważnie wiersza pt. „Kochana Mama” – Cz. Janczarski

 

Kto się o nas tak troszczy,
najczulej patrzy na nas.
Kto od złych przygód strzeże,
Nasza kochana mama.
Uczyła pierwszych kroków,
Pierwszych słów nas uczyła.
Każdą łzę nam otarła ,
Mamusia nasza miła.
Jak ci się odwdzięczymy
Za wszystko droga mamo.
Będziemy się starali
Kochać ciebie tak samo.
 

 

  • Zapoznaj się z piosenką dla mamy "Jesteś mamo skarbem mym"

https://www.youtube.com/watch?v=RvHfN-4Va4g

 

  • "Odszukaj litery" ułóż wyrazy z poniższych liter

 

 

  • "Jak narysować mamę" - krok po kroku - film edukacyjny

https://www.youtube.com/watch?v=7eHLRstEQyA

 

 

  • Wykonaj zadanie według instrukcji

 

 

  • "Policz ile jest ...?"

 

 

  • "Dyplom dla Mamy" - praca plastyczna. Narysuj dyplom dla swojej mamy!

 

ŚRODA "MÓJ TATA"

 

 

  • Posłuchaj wiersza pt. "Mój tato" B. Forma

Chodzimy z Tatą na długie spacery,

mamy wspaniałe górskie rowery.

Po parku na nich często jeździmy

i nigdy razem się nie nudzimy.

Gdy mroźna zima nagle przybywa

i śnieżnym szalem wszystko okrywa,

bierzemy narty i śnieżne szlaki

wciąż przemierzamy jak szybkie ptaki.

Często chodzimy razem do kina,

lubimy kiedy dzień się zaczyna.

Mam swego Tatę – to wielkie szczęście,

życzeń mu składam dziś jak najwięcej.

 

Spróbuj odpowiedzieć na pytania: Jak mają na imię wasi tatusiowie? Czy macie ich zdjęcia? Jak wyglądają wasi ojcowie? Jacy są? Co robicie wspólnie z nimi? Kim są z zawodu Wasi tatusiowie? Jakie mają hobby?

 

  • "Zawody" dopasuj osobę z obrazka do właściwego przedmiotu

 

 

  • Wykonaj zadanie w KP4.25b - przeczytaj zdania opisujące tatę, napisz je po śladzie, narysuj zgodnie z poleceniem.

 

  • Posłuchaj piosenki o tacie

https://www.youtube.com/watch?v=-VDZDUQYWDc

 

  • Wykonaj prezent dla swojego taty:

 

 

 

  • "Rzuć kostką i narysuj stworka" - zabawa plastyczna

  • Wykonaj zadanie w KP4.25 a - znajdź różnice między obrazkami. Przelicz pieniądze, połącz w zbiory

 

 

 

Tydzień od 01 do 05 czerwca

 

 

Poniedziałek Temat : Dzień Dziecka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzień Dziecka w Polsce – poznajcie historię

Międzynarodowy Dzień Dziecka ma swoje początki w 1925 roku. Wtedy to w Genewie odbyła się Światowa Konferencja na Rzecz Dobra Dzieci. W Polsce natomiast Dzień Dziecka obchodzony był jeszcze przed II wojną światową. Pierwszy raz świętowano go bowiem już w 1929 roku, ale 22 września. Tego dnia dzieci po mszy w kościele szły na szkolne akademie, a później na wycieczki i zabawy. W tym dniu rozdawano również dzieciom słodycze. W 1952 roku święto zostało ustanowione na stałe.  

Obecnie podczas Dnia Dziecka (1 czerwca) w polskich szkołach często organizowane są dni sportu.

Dzień Dziecka to również okazja do zabrania dzieci na wycieczki, spacery czy też do kina. Co więcej, z okazji tego święta, od 1994 roku, obraduje w Warszawie Sejm Dzieci i Młodzieży. W obradach biorą udział uczniowie w wieku 13-17 lat, którzy wygrali konkurs.

Dzień dzieci jest świętem międzynarodowym – obchodzą je dzieci na całym świcie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Posłuchaj opowiadaniaKrakowianka w japońskim kimonie”  L.  Bardijewska.

 

Krakowianka w japońskim kimonie

Liliana Bardijewska

– Dziś nie będziemy jeść szpinaku na obiad! Ani myć zębów! – zapowiedziały przedszkolaki.

– Strajk w przedszkolu? – zdziwił się Gutek.

– Nie strajk, tylko święto! – wyjaśniła Julcia.

– Przecież dzisiaj Dzień Dziecka! – krzyknęły chórem starszaki.

A pani tajemniczo się uśmiechnęła i zaprowadziła ich do autokaru, który właśnie przyjechał. Ruszyli. Minęli supermarket, i basen, i wesołe miasteczko. Zatrzymali się dopiero przed niepozornie wyglądającym budynkiem z czerwoną tabliczką.

– M-u-z-e-u-m – przeliterowali Julcia i Maksio.

– Zabawek! – zawołała Natalka, która umiała przeczytać tylko to jedno słowo.

Pędem wbiegli do środka i chcieli tam zostać na zawsze... W pierwszej sali było ze sto lalek – od zwykłych szmacianych po porcelanowe w jedwabnych sukniach!

– Takimi lalkami bawiły się wasze prababcie i babcie – powiedziała pani.

Jeżyk bardzo się zdziwił, bo nigdy nie widział, żeby babcia bliźniaków bawiła się lalką.

– Babcia też była kiedyś małą dziewczynką – uśmiechnęła się Julcia i pobiegli do drugiej sali.

A tam – dziesiątki domów dla lalek, od góralskich chat po królewskie pałace! A wszystkie – jak dla krasnoludków, z malutkimi okienkami, mebelkami, talerzykami, a nawet nocniczkami! Trzecia sala była pełna koni na biegunach i samochodów najdziwniejszych kształtów i marek. A czwartą zajmowała tylko jedna zabawka, ale za to jaka! Kolejka elektryczna – tunele, wiadukty, mosty, zamykane szlabany i trzy ścigające się pociągi! Ale największa niespodzianka czekała ich w ostatniej sali. Tam, z wielkiego ekranu spoglądała na nich dziewczynka w krakowskim stroju.

– Jeśli dotkniecie odpowiedniej ikony na ekranie, możecie zmienić jej strój, kolor skóry, a nawet płeć– wyjaśniła pani i kliknęła ekran.

Krakowianka stała się nagle skośnooką Chinką w trójkątnym słomkowym kapeluszu. Potem kliknęła Julcia i zmieniła Chinkę w roześmianą Afrykankę z burzą czarnych włosów. Obu im było do twarzy w krakowskim stroju! Teraz ekranu dotknął Mati i Afrykanka stała się... Indianinem w pióropuszu. Na koniec Maksio kliknął aż dwa razy, przywołując na ekran znajomą krakowiankę i zmieniając jej strój na japońskie kimono! Przedszkolakizaśmiewały się do łez!

Mam nadzieję, że dzisiaj wszystkie dzieci na świecie są tak szczęśliwe, pomyślał jeżyk.

Rozmowa na temat opowiadania: Gdzie pojechały przedszkolaki w Dniu Dziecka?; Jakie zabawki dzieci oglądały w pierwszej sali?; Jakimi lalkami bawiły się nasze babcie?; Jakie domki były w drugiej sali?; Czego była pełna trzecia sala?; Co było w czwartej sali?; Jaka niespodzianka czekała na dzieci w ostatniej z sal?; W kogo zamieniała się Krakowianka?

 

 

Posłuchaj uważnie treści wiersza „Święto dzieciaków”  D. Wawiłow

 

Święto dzieciaków

Podlewam w doniczce

malutką roślinkę –

malutką roślinkę,

zieloną dziewczynkę.

I skacze po oknie

malutki wróbelek,

i gadamy sobie

jak trzej przyjaciele.

Bo dzisiaj na świecie

jest święto dzieciaków –

malutkich kociaków,

pisklaków i psiaków,

i drzewek malutkich,

i małych roślinek,

i wszystkich chłopaków,

i wszystkich dziewczynek!

 

 

 

"Jesteśmy dziećmi" - zapoznaj się ze słowami i melodią piosenki.

https://www.youtube.com/watch?v=7K3_mSb1zRQ

 

Tekst piosenki:

1. Czy jesteś z Afryki,
Czy też z Ameryki,
Nie jest ważne gdzie mieszkamy,
Bo jesteśmy tacy sami.

Ref: Jesteśmy dziećmi! Chcemy miłości!
Jesteśmy dziećmi! Chcemy radości!
Chcemy by często tulono nas
I żeby miło płynął nam czas.

2. Czy mówisz po polsku,
Czy też po japońsku,
Wszyscy dobrze rozumiemy,
Czego tak naprawdę chcemy.

Ref: Jesteśmy dziećmi! Chcemy miłości!
Jesteśmy dziećmi! Chcemy radości!
Chcemy by często tulono nas
I żeby miło płynął nam czas.

 

 

 

"Karuzela” – zabawa ze śpiewem.

https://www.youtube.com/watch?v=QB-QVbt57T8

Karuzela

Chłopcy, dziewczęta, dalej, spieszmy się - ręce trzymają na biodrach

karuzela czeka, wzywa nas z daleka. - wysuwają na zmianę nogi

Starsi już poszli, a młodsi jeszcze nie. - dotykają pietą podłogi.

Hej hopsasa - podają sobie ręce w kole i krokiem dostawnym poruszają się

jak ona szybko mknie! - w prawo,

Hej dalej, dalej - w lewo.

do zabawy spieszmy się! (2x)

 

Wykonaj zadanie w KP4.33a. Napisz wyrazy po śladzie.
Wykonaj zadanie w  KP4.33b. Ułóż wyrazy z rozsypanki literowej.
 
Możesz pokolorować obrazki.
 
 
 
 
 
 
 

Wykonaj zadanie. Policz płatki kwiatków i połącz z odpowiednią liczbą.

 

 

 

RADOSNEGO ŚWIĘTOWANIA I MIŁEJ ZABAWY  ŻYCZĄ WAM KOCHANE DZIECI PANI KASIA I PANI ANIA :)
 
 
 
 
 
 
 
 
WTOREK- TEMAT: NASZE PRAWA I OBOWIĄZKI
 
 
Obejrzyj bajkę edukacyjną:
 
https://www.youtube.com/watch?v=f4tbWJo02q4
 
 
 
Posłuchaj uważnie tekstu piosenki:
Piosenka o prawach dziecka

Mam prawo żyć,

Mam prawo być sobą,

Czuć się bezpiecznie, wolną być osobą.

Mam prawo kochać i kochanym być,

Nie można mnie krzywdzić, poniżać i bić.

Mogę się śmiać,

Może się dziać pięknie,

Pragnę być zdrowy, rosnąć w swoim tempie.

Mam prawo wybrać sam przyjaciół swych,

Nie można mnie zmuszać do uczynków złych.

Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa, Dziecka prawa to nie zabawa.

Mam prawo śnić, mam prawo być inny,

Mogę być słabszy, lecz nie czuć się winny.

Mam prawo śpiewać głośno, kiedy chcę,

Mam prawo płakać cicho, gdy mi źle.

Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa, Dziecka prawa to nie zabawa.

Odpowiedz na pytania: o czym jest piosenka, o jakich prawach dziecka jest w niej mowa?

Posłuchaj piosenkę na:

https://www.youtube.com/watch?v=Mudintn3BM4

 

 
 
 
 
 
Zapoznaj się z Prawami Dziecka:
 
https://drive.google.com/file/d/0B1vPG2uXBGClZDRlQXlpeGJMUkE/view
 

 

„Prawa dziecka” – rozmowa na temat praw dziecka na podstawie wiersza Marcina Brykczyńskiego.

 Co to znaczy mieć do czegoś prawo? Jakie prawa mają dzieci? Jakie prawa mają

dorośli?

Posłuchaj uważnie treści wiersza:

"Prawa dziecka" Mariusz Brykczyński

Niech się wreszcie każdy dowie

I rozpowie w świecie całym,

Że dziecko to także człowiek,

Tyle, że jeszcze mały.

Dlatego ludzie uczeni,

Którym za to należą się brawa,

Chcąc wielu dzieci los odmienić,

Spisali dla was mądre prawa.

Więc je na co dzień i od święta

Spróbujcie dobrze zapamiętać:

Nikt mnie siłą nie ma prawa zmuszać do niczego,

A szczególnie do zrobienia czegoś niedobrego.

Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi

I mam prawo sam wybierać, z kim się będę bawić.

Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić, bić, wyzywać,

I każdego mogę zawsze na ratunek wzywać.

Jeśli mama albo tata już nie mieszka z nami,

Nikt nie może mi zabronić spotkać ich czasami.

Nikt nie może moich listów czytać bez pytania,

Mam też prawo do tajemnic i własnego zdania.

Mogę żądać, żeby każdy uznał moje prawa,

A gdy różnię się od innych, to jest moja sprawa.

Tak się tu w wiersze poukładały

Prawa dla dzieci na całym świecie,

Byście w potrzebie z nich korzystały

Najlepiej, jak umiecie.

 

Spróbuj odp. na pytania:  Kim jest dziecko? O jakich

prawach dzieci jest mowa w wierszu? Kto może korzystać z tych praw? Co dzieci mogą zrobić, gdy ktoś

łamie ich prawa, nie przestrzega ich?.
 
 
 
 

„Prawda – nieprawda” – zabawa ćwicząca logiczne myślenie. Jeśli zdaniem dzieci zdanie jest prawdziwe, klaszczą, jeśli nieprawdziwe – tupią nogami. Przykładowe zda­nia:

 

Nikt nie może mnie zmuszać do robienia złych rzeczy.

Mogę zmusić kolegę, żeby grał ze mną w piłkę.

Nikt nie może czytać moich listów bez pozwolenia.

Mogę bawić się tylko z kolegami, których wybierze (imię dziecka).

Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi.

Mam prawo do tajemnic i własnego zdania.

Mogę bawić się tylko z koleżankami, które wybierze (imię dziecka).

Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić i bić.

 UNICEF to  organizacja w której pracują ludzie zajmujący się prawami dziecka.   Spisali wszystkie prawa dziecka i stworzyli KONWENCJĘ PRAW DZIECKA. Jeśli jakiemuś dziecku dzieje się krzywda, to może się poskarżyć do RZECZNIKA PRAW DZIECKA.

 

 

Wykonaj zadanie „Prawa i obowiązki” – praca z KZ.( Księga zabaw z literkami )

Przyjrzyj się ilustracjom na s. 74, opowiedz, co widzisz na zdjęciach i jakie prawa dziecka ilustrują te zdjęcia. Następnie zobacz zdjęcia na s. 75.Połącz zdjęcia w pary przedstawiające prawa i obowiązki

 

Wykonaj zadanie w  KP4.29a – dopasuj  treści  do obrazka:

1. prawo do wychowania w rodzinie, 2. prawo do ochrony przed przemocą, 3. prawo do zabawy i wypoczynku, 4. prawo do wyrażania własnych poglądów, 5. prawo do opieki zdrowotnej, 6. pra­wo do edukacji.

 

Wykonaj zadanie w KP4.29b – przeczytaj  zdania, połącz je  z odpowiednimi obrazkami, narysuj  swoje  obowiązki  w domu i podczas zajęć.

Pokoloruj dowolne obrazki:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ŚRODA- TEMAT: DZIECI NA ŚWIECIE

 

 

 

Zabawa ruchowa na powitanie:

 

https://www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w

 

 

Posłuchaj opowiadania:

Nowa dziewczynka Olga Masiuk

Supełek i Pak przyszli pierwsi do przedszkola i usiedli na dywanie, czekając aż nadejdą pozostałe dzieci. Nagle Supełek szturchnął w ramię Paka:

– Patrz! – i kazał mu spojrzeć w kierunku drzwi, przez które weszła właśnie dziewczynka z jakąś kobietą. Pani podeszła do nich i zaczęły rozmawiać. Dziew­czynka odsunęła się nieco i nieśmiało rozglądała się wokół.

– Ale jest opalona, co? – zwrócił się Supełek do Paka.

– Jesteś niemądry. Ona ma taką skórę – pouczył Supełka Pak.

– Jak to? Taką brązową? – zdziwił się Supełek. – Takiej nie widziałem.

– A ty jakiego masz koloru? – zapytał Pak.

– No… niebieską.

– Właśnie – odpowiedział Pak. – Nie taka znowu częsta. A ja mam żółtą. Też wyglądamy inaczej niż większość dzieci w przedszkolu.

Supełek spojrzał uważnie na swoje łapki. Rzeczywiście. Nigdy się nad tym nie zastanawiał. Tymczasem dziewczynka przyglądała się dzieciom wchodzącym do sali. Kobieta, która rozmawiała z Panią, podeszła do niej, pocałowała ją w policzek i pomachała ręką. Widać było, że dziewczynka chciała wykonać krok, żeby pójść za kobietą, ale wzięła głęboki oddech i została na miejscu.

W powietrzu zawisło jakieś napięcie, bo wszystkie dzieci bez słowa usiadły na dywanie i przyglądały się tej nowej. Ona zaś, łapiąc ich spojrzenia, czuła się chyba nieco przerażona. Na szczęście Pani wzięła ją za rękę i przyprowadziła do dzieci.

– To jest Mia – powiedziała Pani.

– Cześć – Blue wstała i wyciągnęła rękę.

Mia z uśmiechem uścisnęła dłoń i z pewnym trudem powtórzyła: „Część”.

– Mia bardzo słabo mówi po polsku. Jest w Polsce od niedawna. Mówi trochę po angielsku.

– Ja też mówię po angielsku – ucieszył się Staś. – Hał ju du du? – Zapytał.

– Hau hau – to nie po angielsku – skrzywiła się Marysia.

Wszystkie dzieci wybuchnęły śmiechem. Mia, widząc, że wszyscy się śmieją, także się uśmiechnęła.

– Widzicie – powiedziała Pani – udało nam się porozumieć. Spróbujmy się teraz przedstawić. I dzieciaki wymieniały swoje imiona, a Mia próbowała je po­wtarzać.

– Jestem Supełek – powiedział Supełek i wyciągnął w stronę Mii niebieską łapkę.

Mia chętnie ją uścisnęła i powiedziała:

– Upeł.

– Nie. Nie supeł, ponieważ jestem jeszcze mały. SU – PE – ŁEK.

– Supełek – powtórzyła w dużym skupieniu Mia.

– Już chciałbym, żeby znała tyle słów, żebym mógł ją zapytać, skąd jest i co lubi. Szkoda, że się nie uczę angielskiego – westchnął Supełek.

– Widzisz, może teraz zechcesz dołączyć na zajęcia z innymi – powiedziała Pani. – Mia mogłaby ci wtedy powiedzieć wszystko o sobie.

– Teraz ja – Pak odsunął Supełka – Jestem Pak – przedstawił się i wykonał elegancki ukłon.

– Pak – powtórzyła bardzo wyraźnie Mia.

– Póki co musimy opracować jakiś system porozumiewania się – powiedziała Blue.

– I szybkiego uczenia Mii nowych słów – dodał Staś.

– Potem się nad tym zastanowimy – zawołała Marysia. – Chodźcie teraz po­grać w piłkę. Możemy iść na plac? – zapytała Panią.

– Chodźmy – odpowiedziała Pani.

– Idziemy grać w piłkę – zwróciła się do Mii Marysia, wskazując na gumową kulę, którą Jacek już trzymał.

Mia pokiwała głową.

Na przedszkolnym placu było bardzo przyjemnie. Słońce prażyło już lekko. Dzieci rozdzieliły się na dwie drużyny. Mia trafiła do drużyny Supełka, Blue i Marysi. Jacek stanął na bramce. Piłka turlała się szybko po boisku to w jedną, to w drugą stronę. Wciąż jednak nie było bramki. W końcu potoczyła się pod nogi Supełka. Nie wypuszczając piłki, Supełek przedarł się przez pole przeciwnika. Metr przed bramką zwolnił. Był otoczony przez dzieci z drużyny przeciwnej. Nagle zobaczył, że Mia macha do niego ręką. Skierował w jej stronę piłkę, która przeleciała między nogami kolegów. Mia odebrała ją i mocnym kopnięciem posłała prosto do bramki.

– Goool!!! – wykrzyknęła Blue.

– Goool! – wrzasnął Supełek.

– Goool! – zawołała Mia.

I wszyscy zawodnicy zwycięskiej drużyny rzucili się sobie na szyję.

– Czasem nie trzeba znać zbyt wielu słów, żeby strzelić komuś bramkę – wes­tchnął Pak, który był w przegranej drużynie.

Spróbuj  odp. na pytania: Kto zjawił się w przedszkolu?; Jak wy­glądała nowa dziewczynka?; Jak miała na imię nowa dziewczynka?; Jaki kłopot miały dzieci i Mia?; Jak zachowały się dzieci w stosunku do no­wej dziewczynki?; Jak myślisz, czy z każdym człowiekiem można się porozumieć?

 

 

Posłuchaj piosenkę:

https://www.youtube.com/watch?v=p8Pw2N5pwQ8

 

 

„Koledzy z dalekich krajów” – zabawa dydaktyczna. Czym różnią się te dzieci? Co mają takiego samego? – tutaj należy tak pokierować rozmową, by dzieci stwierdziły, że wszystkie dzieci chcą być szczęśli­we i kochane, mają rodziców, lubią się bawić, chcą poznawać nowe osoby, uczyć się itp.

 

 

 

 

 

 

 

Ciekawostka: Co różni dzieci na całym świecie?
Wiele dzieci mieszka w krajach biednych. Muszą pracować, aby pomóc rodzicom w utrzymaniu rodziny.
W Ameryce Południowej dzieci pracują w kopalniach, pchają ciężkie wózki załadowane węglem.
Mali Afrykanie najczęściej spędzają czas na pastwiskach, pasąc bydło.
Jak myślisz w jaki sposób można im pomóc?

Jest kilka możliwości pomocy, np. kupowanie produktów ze specjalnym znaczkiem, akcje charytatywne, zbieranie darów.

 

 

Posłuchaj uważnie treści wiersza „Dzieci świata”  Wincentego Fabera.

Dzieci świata

W Afryce w szkole na lekcji,

Śmiała się dzieci gromada,

Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,

Że gdzieś na świecie śnieg pada.

A jego rówieśnik Eskimos,

Też w szkole w chłodnej Grenlandii,

Nie uwierzył, że są na świecie

Gorące pustynie i palmy.

Afryki ani Grenlandii

My także jak dotąd nie znamy,

A jednak wierzymy w lodowce,

W gorące pustynie, w banany.

I dzieciom z całego świata,

chcemy ręce uścisnąć mocno

i wierzymy, że dzielni z nich ludzie,

jak i z nas samych wyrosną.

 

Po lekturze wiersza spróbuj odpowiedzieć na pytania: Z czego śmiały się afrykańskie dzieci i dlaczego? Gdzie mieszkają Eskimosi? Nazwa Eskimos obecnie uchodzi za obraźliwą, zamiast niej używamy nazwy Innuit. O czym nie wiedziały dzieci w Grenlandii? Co łączy dzieci na całym świecie?

Czy byłeś/aś kiedyś w innym kraju? Czy byłeś/aś kiedyś na innym kontynencie? Jakich ludzi tam spotkaliście? Jakie dzieci spotkaliście? Czy wszyscy mówili tym samym językiem, co wy? Co ich od Ciebie różniło? Co było podobne? Ciekawostką jest to, że nie wszystkie kontynenty są tak samo zaludnione i że na niektórych nie mieszkają ludzie (Antarktyda). • mapa świata

 

 

Wykonaj zadanie w KP4.30a – uzupełnij  ilustrację nalepkami, rozmowa na temat praw dziecka.

Wykonaj zadanie w KP4.30b – uzupełnij tabelę nalepkami, przeczytaj  zdania z poznanych liter, zapisz i oblicz działania.

 

Praca plastyczna - „Mój portret” – przyjrzyj  się w  lusterku, zwróć  uwagę na kolor włosów, oczu, uczesanie, cechy charakterystyczne (pieprzyk). Wymyśl i pokaż  w lusterku różne miny wyrażające radość, smutek, strach, zdziwienie, złość.  Wykonaj  portret ( narysuj  tylko głowę, szyję i ramiona).

 

Możesz pokolorować obrazki:

 

 

 

 

 

 

 

Wykonaj zadanie:

 

 

 

 

 

 

 

 

CZWARTEK-  TEMAT: Z WIZYTĄ U MOICH RÓWIEŚNIKÓW

 

 

Dzieci świata”

Wszystkie dzieci na świecie łączy to, że potrafią z ciekawością i zachwytem patrzeć na świat, mają wspaniałe marzenia, przyjaźnie spoglądają na wszystko, co je otacza. Bez względu na kolor skóry, język miejsce w którym mieszkają, mogą się porozumieć okazując sobie to, co maja najcenniejszego- przyjaźń i zaufanie. Trzeba pamiętać o tym szczególnym darze i przenieść go ze sobą w dorosłe życie.

 Zobacz kiedy obchodzony jest Dzień Dziecka na świecie:

Najwcześniej Dzień Dziecka świętowany jest we Francji i we Włoszech, bo już 6 stycznia. Obchodzony jest tam wówczas „Dzień Rodziny”. Rodzice i dzieci zasiadają wtedy do uroczystej kolacji, podczas której jedzą m.in. ciasto z "wróżbami". Turcy obchodzą Dzień Dziecka 23 kwietnia, wtedy też najmłodsi często ubrani w stroje narodowe tańczą, śpiewają i puszczają latawce (obchodzone razem ze Świętem Niepodległości). Australijskie dzieci swój dzień mają natomiast w pierwszą sobotę lipca, zaś Paragwajskie - 16 sierpnia. Brazylijczycy celebrują święto najmłodszych 12 października. 

Dzień Dziecka na świecie – ciekawostki

Początkowo Dzień Dziecka nazywał się „Dniem Róży”, później nazwę zmieniono na „Kwiatową Niedzielę”.

W większości krajów Dzień Dziecka obchodzony jest w rocznice uchwalenia Deklaracji Praw Dziecka oraz Konwencji o Prawach Dziecka – 20 listopada.

Dzień Dziecka we Francji i we Włoszech to jednocześnie wspomniany powyżej „Dzień Rodziny”, obchodzony 6 stycznia. Nawiązuje on symbolicznie do Święta Trzech Króli, którzy przybyli do Betlejem, by złożyć dary Jezusowi.

W Szwecji dzieci nie są obdarowywane prezentami z okazji swojego święta. Tego dnia dyskutuje się o kwestiach dotyczących najmłodszych, takich jak szkolnictwo czy prawa dziecka.

W Japonii Dzień Dziecka obchodzony jest 5 maja. Świętują wówczas tylko chłopcy. Ojcowie robią tego dnia z synami flagi w kształcie karpia (jako symbolu siły i odwagi) i wieszają je na drzwiach. Dziewczynki mają także swój dzień, jest nim 3 marca, kiedy to przygotowują wystawy lalek w tradycyjnych strojach i piją specjalny napój ryżowy.

 

 

 

„Różnię się od ciebie…, jestem do ciebie podobny …” Popatrz , każdy z nas ma nos, oczy, usta, uszy, włosy. Wszyscy mamy te same części ciała, ale przecież każdy z nas jest inny. Ludzie różnią się między sobą: jedni mają oczy niebieskie, inni zielone czy brązowe. Różnimy się między sobą nie tylko kolorem oczu czy kształtem nosa. Nosimy różne imiona. Mamy różne zdolności. Jedno dziecko umie ładnie rysować, drugie – śpie­wać. Pomimo różnic każdy z nas jest tak samo ważny.

 

 Posłuchaj piosenkę Majki Jeżowskiej

Kolorowe dzieci

https://www.youtube.com/watch?v=Y_kIVuTfVk4

Gdyby, gdyby moja mama

Pochodziła z wysp Bahama,

To od stóp po czubek głowy

Byłabym czekoladowa.

Mogłam przyjść na świat w Cejlonie,

Na wycieczki jeździć słoniem

I w Australii mieć tatusia,

I z tatusiem łapać strusie.

Ref.: Nie patrz na to w jakim kraju, Jaki kolor dzieci mają I jak piszą na tablicy, To naprawdę się nie liczy! Przecież wszędzie każda mama, Każdy tata chce to samo, Żeby dziś na całym świecie Mogły żyć szczęśliwie dzieci!

Mogłam małą być Japonką,

Co ubiera się w kimonko

Lub w Pekinie z rodzicami

Ryż zajadać pałeczkami.

Od kołyski żyć w Tunisie,

Po arabsku mówić dzisiaj

Lub do szkoły biec w Mombasie,

Tam gdzie palmy rosną w klasie.

Ref.: Nie patrz na to…

Los to sprawił lub przypadek,

Że Hindusem nie był dziadek,

Tata nie był Indianinem

I nie w Peru mam rodzinę.

Ref.: Nie patrz na to…

 

 

 

 

Posłuchaj uważnie treści wiersza Kolorowy pociąg” S. Daraszkiewicz

 

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach, kolorowych kwiatach.

A w pociągu olbrzymia gromada,

i na każdej stacji ktoś jeszcze dosiada.

Wsiadajcie pasażerki i pasażerowie,

lecz niech każdy o sobie opowie.

 

Ja jestem Murzynka, mam kręcone włosy,

daję wam w podarku dwa duże kokosy,

a może nie wiecie, co to znaczy kokos?

To palmowy orzech, co rośnie wysoko.

 

( RPA)

 

W niskim ukłonie czoło chylę,

mam dla was figi i daktyle.

Przyjeżdżam do was na wielbłądzie,

kto ma odwagę, niech wsiądzie.

(Arabia Saudyjska)

 

Mam dwie pałeczki zamiast łyżeczki

i pałeczkami jem ryż z miseczki.

Piszą pędzelkiem, sypiam na matach,

a mój podarek – chińska herbata.

 

( Chiny)

 

Na zielonym stepie stado wołów pasam,

łapię dzikie konie za pomocą lassa.

Lasso to jest długa, bardzo długa lina,

a moja ojczyzna zwie się Argentyna.

( Argentyna)

 

Francja jest złota i zielona,

Francja ma słodkie winogrona.

Rodacy moi z tego słyną,

że robią wino, dobre wino.

 

( Francja)

 

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach, w kolorowych kwiatach.

Kolorowy pociąg wesoła muzyka,

a więc proszę wsiadać, proszę drzwi zamykać.

 

Już ruszył nasz pociąg i gwiżdże, i mknie.

Jak dobrze, jak milo, że zabrał i mnie.

Śpiewamy piosenkę, bębenka nam brak,

a koła wirują: tak, tak, tak, tak, tak.

 Spróbuj odp. na pytania:  Jakiej narodowości dzieci wsiadały kolej­no do pociągu? Jak nazywają się kraje, z których pochodziły? Czy pamiętasz, w jakiej kolejności wsiadały dzieci? Kto pierwszy wsiadł do pociągu? Kto wsiadł ostatni? Ja myślisz, kto przyjechał na wielbłądzie? Kto je ryż pałeczkami? Jak się jeszcze przedstawiło chińskie dziecko? Jak spędza dzień dziecko w Argentynie? Z czego słynie Francja? Co można powiedzieć o dziecku z Polski – jak wygląda, co lubi robić, co lubi jeść? Czy wszystkie dzieci w Polsce są takie same? Czy w rzeczywi­stości dzieci opisane w wierszu zawsze tak wyglądają i się zachowują?

Dzieci w wierszu są przedstawione w bardzo uproszczony sposób. W rzeczywistości niezależnie od regionu świata, który zamieszkują, mogą różnie wyglądać, lubić różne rzeczy. Wszystkie dzieci na świecie łączy chęć zabawy, miłość do opiekunów itp. • kolorowy pociąg składający się z pięciu wagonów, flagi RPA, Arabii Saudyjskiej, Chin, Francji, Argentyny

 

 

 

 

 

Wykonaj zadanie w  KP4.31a – odszukaj  obrazki postaci na podstawie ich sylwet.

 

Wykonaj zadanie w  KP4.31b – znajdź  wspólne cechy dzieci na zdjęciach, narysuj  symbole.

 

 

 

 

 

Wykonaj zadanie:

 

 

PIĄTEK- TEMAT: NASZE MARZENIA I ZABAWY

 

 

 

 

„Moja fantazja”- Posłuchaj piosenkę

 

https://www.youtube.com/watch?v=wRGwusndw0I

 

"Moja fantazja"

Ref.: Bo fantazja, fantazja, bo fantazja jest od tego, aby bawić się,

        aby bawić się, aby bawić się na całego.

To szkiełko wszystko potrafi,

na każde pytanie odpowie.

Wystarczy wziąć je do ręki

i wszystko będzie różowe.

Wystarczy wziąć je do ręki,

dosypać ziarnko fantazji

i już za chwilę można

dolecieć aż do gwiazdy.

Ref.: Bo fantazja, fantazja...

To szkiełko nigdy nie płacze,

Zawsze jest w dobrym humorze.

To szkiełko wszystko rozumie,

Każdemu chętnie pomoże.

Wystarczy wziąć je do ręki,

Ziarnko fantazji dosypać

i już za chwilę można

z panem Kleksem w świat pomykać.

Ref.: Bo fantazja, fantazja...

 

 

 

Zastanów się i  spróbuj odpowiedzieć na pytania:

Co to są marzenia?  O czym można marzyć? Czy każdy może marzyć? Czy warto marzyć?

Czy wszystkie marzenia się spełniają? Czy marzenia są potrzebne?

 

 

„Po drugiej stronie tęczy” – zabawa ruchowo-twórcza inicjowana opowiadaniem .

Po założeniu różowych okularów wybierzemy się do wymarzonego świata, znajdującego się po drugiej stronie tęczy. Każdy, kto chce wejść do bajkowej krainy, musi przejść przez bramę. Aby to zrobić, trzeba wymyślić jakieś ciekawe ruchy. Popatrzcie, jak tu pięknie i kolorowo. Rozej­rzyjcie się dookoła, a zobaczycie nad sobą różnobarwne motyle. Motylki siadają wam na ramio­nach, dalej, zdmuchnijcie je delikatnie. Teraz sami zamieńcie się w motylki i latajcie od kwiatka do kwiatka. Jakim zwierzątkiem chcecie się jeszcze stać? (naśladowanie ruchów wykonywanych przez wymyślone zwierzęta). Ojej, zrobiło się późno, musimy wracać. Wymyślcie ruchy, które pozwolą wam ponownie przekroczyć bramę i wrócić do naszego świata

 

 

 

 

„Zabawy dzieci z różnych stron świata” – zobacz jak bawią się  dzieci innych narodowości, te zabawy  znane są również w Polsce, ale pod innymi nazwami.

 

1. „Rzeka słów” – zabawa z Indii (Azja).  ustalamy zakres słów, np. zwierzęta, rośliny. Podajemy  pierw­sze słowo, a dzieci dodają kolejne. Każde słowo musi zaczynać się głoską, którą kończyło się poprzednie, np. tygrys – smok. Kto w ciągu 10 sekund nie poda wyrazu, odpada z gry. Także w Polsce dzieci często grają w tę grę i nazywają ją „Podaj słowo”.

 

2. „Rybak” – zabawa z Niemiec. Przed rozegraniem pierwszej rundy należy wybrać spośród dzieci „rybaka”. „Rybak” stoi przed dziećmi, które siedzą na krzesłach. Mają dłonie wystawione przed siebie – to ryby. Rybak wodzi jedną ręką wolno pod dłońmi uczestników, wygłaszając tekst: Łowiłem ryby przez noc całą, ale złowiłem ich bardzo mało. Po ostatnim wyrazie próbuje znie­nacka klepnąć w dłoń któreś z dzieci. Aby uniknąć złapania, musi ono błyskawicznie odsunąć rękę. Jeśli rybakowi nie uda się schwytać ryby, musi próbować ponownie. Jeśli mu się powiedzie – następuje zmiana ról.

3. „Ciepło – zimno” – zabawa z Liberii (Afryka). Jedna osoba chowa jakiś przedmiot i daje wskazów­ki pozostałym – w wersji polskiej słowami: „ciepło”, jeśli dana osoba zbliża się do przedmiotu, lub „zimno”, jeśli się od niego oddala; w wersji z Liberii miejsce ukrycia przedmiotu sygnalizuje się nie słowami, ale klaskaniem z różnym natężeniem, w zależności od odległości kryjówki.

 

4. „Ojciec Szymon każe” – zabawa z Panamy (Ameryka Środkowa). Na środku koła stoi ojciec Szy­mon i pokazuje wymyślone przez siebie figury, które reszta uczestników musi wykonać. Potem ojciec Szymon wybiera zmiennika. W polskich przedszkolach dzieci bawią się w tę zabawę, ale pod nazwą „Jeż”.

 

5. „Skakanie w workach” – zabawa dzieci kolumbijskich plantatorów kawy, którzy mają pod do­statkiem parcianych worków na ziarenka kawy. Dzieci zostają podzielone na 2 lub 3 zespoły i ustawione w szeregach. Każda drużyna dostaje duży worek (może być to specjalnie uszyty worek 50 cm x 70 cm lub worek na ziemniaki). Dzieci kolejno skaczą w workach do celu i wracają do szeregu, przekazując worek następnemu koledze. Wygrywa drużyna, której wszyscy uczest­nicy jako pierwsi poradzą sobie z tym zadaniem. Utrudnieniem może być skakanie w kapeluszu – plantatorzy noszą białe lub słomkowe kapelusze. Jeśli dziecko zgubi kapelusz, musi założyć go na głowę, zanim zacznie kontynuować skoki.

 

Zabawa „Karaokoe” – dzieci wspólnie z rodzicami śpiewają piosenki.

Można to zorganizować w formie konkursu – na rzutniku wyświetlić teksty piosenek oraz włączyć podkłady muzyczne.

 

 

 

"Zostań moim przyjacielem" Eliza Rozdoba

Zostań moim przyjacielem

i na co dzień i w niedzielę,

ja dla ciebie wszystko zrobię,

nawet deser oddam tobie

i czerwony wóz strażacki,

stare klocki, brata znaczki

i książeczkę z naklejkami,

siostry pudło z zabawkami

i jej ulubione lale

i nie będzie mi żal wcale...

Zostań moim przyjacielem,

dam ci dwie drożdżówki z serem

i kawałek czekolady,

co już zjeść nie dałem rady,

i w kieszeni spodni noszę,

zgódź się, zgódź, tak ładnie proszę

! Dam ci nawet jeden grosik,

co na szczęście możesz nosić...

Wszystkim z tobą się podzielę!

Zostań moim przyjacielem!

Spróbuj odp. na pytania: Kogo możemy nazwać przyjacielem?; Dlaczego warto jest mieć przyjaciela?,

Kto może być naszym przyjacielem?, Co  byś zrobił/ zrobila dla swojego przyjaciela?, Gdzie możemy znaleźć przyjaciela?

 

 Posłuchaj  opowiadanie pt. „Bajka o przyjaźni”

 

http://www.warszawskiednirodzinne.pl/wydarzenia-dla-dzieci-w-warszawie/artykuly

 

 

 

 

 Przyjrzyj się ilustracjom i opowiedz w jaki sposób bawią się dzieci:

 

:

 

 

 

 

Wykonaj zadanie w KP4.32a – podaj  nazwy obrazków, odczytaj wyrazy, połącz ze sobą te, które się rymują,  narysuj schemat skrzydła motyla.

 

Wykonaj zadanie w   KP4. 32b – narysuj   po śladzie,  pokoloruj  obrazek.

 

„Dzieci lubią się bawić” – rozwiąż zagadki:

 


                Dzień to czerwcowy,

ciepły, uśmiechnięty.

W tym dniu wszystkie dzieci

dostają prezenty.

( Dzień Dziecka)

 

Może być leciutkie

albo ważyć tonę,

mieć kłapciate uszy

lub śmieszny ogonek.

Może nosić spodnie,

lecz wcale nie musi

i tak będzie piękne

dla swojej mamusi.

( dziecko)

 

Ten ogromny z koszem

aż pod chmury leci,

ten mały mamusia

dmuch dla swych dzieci

( balon)

 

Jest blisko ciebie,

gdy  ci się wiedzie

i jeszcze bliżej,

gdy jesteś w biedzie.

( przyjaciel)

 

Kolejkę czy lalkę,

co mruga oczami,

dostaniesz najpewniej

w sklepie z…

( zabawkami)

 

 

 

 

Rozwiąż zadania:

 

 

 

 

 

 

 

Temat tygodnia:

ZWIERZĘTA MAŁE I DUŻE

 

Poniedziałek 8 czerwca

 

Temat dnia: Zwierzęta z całego świata

 

  1. Zwierzęta małe i duże – wysłuchanie opowiadania M. Bennewicza, rozmowa na temat jego treści. Rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania opowiadania o zwierzętach. Prosi o uważne słuchanie i zapamiętanie, czym różni się pszczoła od osy, jakie zwierzęta mają podobny kolor skóry, dlaczego konie noszą takie dziwne nazwy. Rodzic może przyczepić na tablicy zdjęcia tych zwierząt, by dzieciom było łatwiej skupić się na treści opowiadania.

 

  • Zwierzęta małe i duże Maciej Bennewicz - posłuchaj opowiadania

 

– Osa! – Ada zaczęła nerwowo machać rękami, żeby odgonić owada.

– To nie jest osa, tylko pszczoła – stwierdziła spokojnie babcia. – Przestań machać, to spokojnie odleci i nic ci nie zrobi. A jak machasz, to możesz ją tylko zdenerwować. Pomyśli, że chcesz jej zrobić krzywdę.

– Skąd wiesz, babciu, że to pszczoła? – spytała Ada.

– Mój tata był pszczelarzem, a teraz mój brat, Stanisław, również zajmuje się pszczelarstwem. Całe dzieciństwo mieszkaliśmy z pszczołami. Osy są dłuższe i jaśniejsze od pszczół. A pszczółki są krępe, grubiutkie i ciemne. Mają też więcej brązowych włosków. Pewnie szukała tutaj pyłku kwiatów. Pszczoły rzadko kogoś żądlą bez powodu, to bardzo pożyteczne owady.

– Wiem, babciu, robią miód – stwierdziła Ada.

– Tak, aniołku. – Babcia czasem w ten miły sposób zwracała się do Ady. – Pszczoły wytwarzają miód z pyłku kwiatów. Muszą się dużo napracować, żeby zebrać zapasy. Jeden słoiczek miodu to praca setek pszczół.

– Babciu, a skąd pszczoły wiedzą, dokąd mają lecieć po ten pyłek, z którego robią miód –

spytał Adam. – Przecież nie potrafią mówić. Nie mogą spytać o drogę, nie mają też map ani nawigacji.

– Pszczoły wylatują z ula na zwiad. Jeśli któraś z nich znajdzie pole pełne smakowitego pyłku kwiatowego, na przykład kwitnącego rzepaku, lub aleję lip, wówczas zbiera pyłek i wraca do ula. Na miejscu informuje pozostałe pszczoły w ich specjalnym, tajemniczym języku.

– W tajemniczym języku? – zdziwił się Adam.

– Tak – przytaknęła babcia. – Pszczółka tańczy i w ten sposób pokazuje innym pszczołom,

którędy lecieć na pole obfite w pyłek, jak jest daleko i jakie znaki po drodze wskażą właściwy kierunek.

– Tańczy? – powtórzyła Ada.

– Tak jest, macha skrzydełkami, wykonuje specjalne kroki i to jest tajemnicza mowa pszczół. Inne się przyglądają, a potem, żeby zapamiętać trasę, naśladują ruchy mądrej przewodniczki. I już kilka chwil później pole jest pełne pszczół, które zbierają pyłek. Pszczoły przenoszą pyłek z kwiatu na kwiat, dzięki czemu zapylają kwiaty, a te mogą potem zmieni się w owoce.

– A przy okazji z pyłku powstaje miód – dodała Ada.

– Znakomicie – pochwaliła ją babcia.

– Pszczoła jest prawie takiego samego koloru jak żyrafa – stwierdził Adam, który przeglądał właśnie książkę o zwierzętach. – Czy żyrafy też zapylają kwiaty? – Chłopiec wskazał fotografię, na której długi język żyrafy dotykał liści na wysokim drzewie.

– Nie, syneczku – odpowiedziała babcia, która była biologiem, dlatego znała się na zwierzętach jak nikt w rodzinie. – Żyrafy jedzą liście. Muszą szybko obgryźć jedno drzewo akacji, gdyż ta roślina potrafi ostrzegać inne w pobliżu przed intruzami.

– Babciu, w jaki sposób akacje ostrzegają się nawzajem? – spytała Ada.

– Po kilku minutach obgryzania sok w liściach robi się gorzki i przestaje żyrafom smakować. Dzięki temu akacja traci tylko trochę liści. Gdyby nie ten ochronny zabieg, mogłaby stracić ich zbyt wiele i nie przeżyć. Jednak dzięki mechanizmowi obronnemu chroni siebie i inne drzewa w pobliżu, które na sygnał także gorzknieją.

– Bardzo mądre te akacje – stwierdziła Ada.

– Ciekawe, czy na świecie są jeszcze inne zwierzęta w podobnym kolorze jak pszczoły i żyrafy – zamyślił się Adam.

– Nie mówi się „w kolorze” tylko w podobnym umaszczeniu, prawda, babciu? – Ada zrobiła mądrą minę. Adam wzruszył ramionami i ostentacyjnie odwrócił się, zakrywając książkę.

– Można mówić, jak się chce – żachnął się.

– Zamiast się kłócić i robić sobie przykrość, poszukajcie zwierząt podobnych do pszczół, czyli żółto-pomarańczowo-brązowych – zarządziła babcia. Pogłaskała Adama po głowie i poprosiła o przyniesienie kilku książek. Po chwili na stole pojawiły się zdjęcia i rysunki tygrysa, szerszenia, kota domowego, psa, kameleona i konia.

– Co do słowa „umaszczenie” to prawda, tak się mówi – stwierdziła babcia. – Kolor zwierzęcia to inaczej jego umaszczenie. Hodowcy koni nazywają w bardzo ciekawy sposób różne kolory, czyli umaszczenia tych zwierząt. Na przykład koń, który wydał się wam podobny do pszczoły, nosi nazwę srokacz albo inaczej koń maści srokatej.

Adam wstał i po chwili przyniósł kolejną książkę, tym razem z fotografiami koni.

– Naucz nas, babciu, maści koni – zaproponował i wskazał palcem jasnobrązowego konia

z ciemnobrązową grzywą.

– To koń gniady – odpowiedziała babcia, poprawiając okulary.

Adam przerzucił kilka kartek i w końcu jego palec trafił na szarobiałego konia w czarnobrązowe ciapki.

– Wygląda jak lody straciatella – ucieszyła się Ada. – Uwielbiam ten smak.

– To jest maść taranta albo tarantowata – stwierdziła babcia.

Adam wskazał czarnego konia.

– To koń kary – odpowiedział babcia. – Ten ma granatowy połysk, więc mówi się o nim koń kruczy, bo ma umaszczenie podobne do tego ptaka. U koni mówimy o umaszczeniu, u ptaków – o upierzeniu.

– A kruki, babciu, co to za ptaki? – spytała Ada.

– Kruki żyją bardzo długo. Najstarszy żył ponoć w Londynie na zamku Tower. Miał 44 lata.

Kruki łączą się w pary na całe życie. Potrafią bronić swego terytorium i są wszystkożerne, czyli jedzą, co im do dzioba wpadnie. – Babcia zaśmiała się i wyciągnęła z szafki herbatniki.

– Super, znamy już cztery umaszczenia koni! – Adam aż klasnął w ręce z radości. – Srokacz, gniady, taranta i kary.

– Oraz zwyczaje pszczół, żyraf i kruków – uzupełniła Ada.

– Proponuję małe powtórzenie. Wydrukujemy czarno-białe rysunki koni, a wy pokolorujecie je zgodnie z poznanym umaszczeniem.

– Super! – ucieszyły się dzieciaki.

– Babciu, a można narysować srebrnego konia – spytała Ada. – Takiego jak jednorożec?

– Oczywiście, że tak, koń o srebrnym umaszczeniu to maść siwa lub biała, a lekko kremowa to jeleniowata.

 

Srokacz, gniady, taranta i kary

Gdy razem ustawisz – będą dwie pary.

W jednym powozie cztery koniki,

Jadą w zaprzęgu zwanym kwadryga.

A piąty konik jak jednorożec

Siwą ma grzywę i białe nozdrza.

Cały jest biały, to umaszczenie

Czasem nazywa się maścią jelenia.

 

Spróbuj odpowiedzieć na pytania: O jakich zwierzętach opowiadała babcia? Czy zapamiętaliście, czym różni się pszczoła od osy? Skąd pszczoły wiedzą, gdzie mają lecieć po pyłek kwiatowy? Jak myślicie, czy takie naśladowanie ruchów pszczoły jest proste? Jakie inne zwierzęta mają „kolor” podobny do pszczół? Czy wiecie dlaczego zwierzęta mają paski? Paski służą za kamuflaż i zapewniają ochronę przed drapieżnikami. Pomagają też regulować temperaturę ciała –czarne paski pochłaniają ciepło, a jasne je oddają).

 

 

 

  • Wykonaj zadanie "Czyj to dom?"

 

 

3.    „Zwierzęta” – zabawa matematyczna. N. Do zabawy dziecko przygotowuje: kartę z W17, mały dywanik i tackę lub talerzyk oraz cyfry z Alfabetu. Rodzic zaprasza dziecko  do nazywania zwierząt widocznych na ilustracjach. Następnie Rodzic zaprasza dziecko do ilustrowania opowiadania obrazkami: Poproszę, abyś wybrał ze swojego zestawu wszystkie ptaki. Ile ich jest? Na jednym podwórku spotkały się cztery ptaki, połóż je na swoich dywaniku: sikorka, wróbel, gołąb i gęś. Ile ich było? Nagle z domu wyszła gospodyni i to wystraszyło sikorkę i wróbla. Te dwa ptaki odleciały, odejmę je z dywanika. Ile ich zostało? Rodzic ilustruje opowiadanie manipulując sylwetami ptaków.  Po zakończeniu opowieści Rodzic prosi dziecko, aby wyjęło cyfrę, które ilustruje liczbę ptaków na początku i na końcu historii. Pomiędzy nimi  Rodzic kładzie znak odejmowania (-). Rodzic odkłada  cyfry i znak, i prosi dziecko, by samodzielnie  powtórzyło historię z układaniem ptaków, cyfr i znaku odejmowania. Następnie przypomina jak wygląda znak pokazujący wynik liczenia (=) i kładzie znak równości w odpowiednie miejsce. Pyta dziecko: Ile ptaków zostało? Znajdź tę cyfrę w Alfabecie i ułóż wynik. Rodzic  proponuje jeszcze kilka ćwiczeń tego rodzaju, za każdym razem prosząc dziecko, by ułożyło również zapis liczbowy. Chętne dziecko może  zaproponować swoje opowiadanie dotyczące odejmowania.

 

  •  „Jak wygląda znak odejmowania? – zapoznanie ze znakiem odejmowania; dziecko dla utrwalenia  pisze znak odejmowania w powietrzu i na podłodze.

 

Wykonaj działania:

 

  • Wykonaj zadanie w KP4.34a – przeliczanie zwierząt, zapisywanie odejmowania;

 

  • Wykonaj zadanie w KP4. 34b – wykluczanie ze zbioru, odszukiwanie zwierzęcia, które nie pasuje do pozostałych, rysowanie zwierzęcia zgodnie z instrukcją;

 

 

WTOREK 9 czerwiec

"Z wizytą w zoo"

 

 

 

 

  • „Mapa świata” – rozmowa kierowana.

 

Prezentacja mapy świata, wskazujemy kontynenty i podajemy ich nazwy. Prezentujemy fotografie zwierząt zamieszkujących różne kontynenty. Wspólnie z dzieckiem odszukajcie na mapie Afrykę i zaprezentujcie fotografie zwierząt afrykańskich. Zwróćcie uwagę na ich wygląd, sposób poruszania się, budowę. Zapytajcie dzieci, co wiedzą na temat tych zwierząt .

 

Następnie opowiedzcie o najbardziej niebezpiecznych zwierzętach, które nazwano „Wielką Piątką Afryki” (Big Five): lwa, słonia afrykańskiego, nosorożca czarnego, lamparta, bawoła afrykańskiego. Zwróć uwagę na przystosowanie się zwierząt do środowiska, w którym żyją.

 

Lew – łapy zakończone ostrymi pazurami, silne szczęki doskonałe do powalania i zabijania nawet  bardzo dużych zwierząt, groźnie wyglądająca grzywa, która zwiększa przewagę samca broniącego terytorium stada, stanowi naturalną ochronę głowy i szyi podczas walki.

 

 

Słoń afrykański– duże uszy wykorzystywane do chłodzenia, długa trąba zakończona dwoma palczastymi wyrostkami służąca do oddychania, wąchania, picia, kąpieli, zbierania pożywienia i zrywania gałęzi z wyższych partii drzew, ciosy służące do obrony, miękka i delikatna spodnia strona stóp, dzięki czemu słoń może poruszać się bezszelestnie. Po kąpieli słonie obsypują wilgotną skórę piaskiem, a powstała w ten sposób warstwa kurzu i błota pomaga im chronić się przed słońcem i owadami.

 

 

Nosorożec czarny – żywi się zróżnicowanym pokarmem roślinnym, ma szerokie i płaskie zęby trzonowe służące mu do rozcierania liści. Róg wykorzystuje do obrony. Gruba skóra stanowi ochronny pancerz a tarzanie się w błocie pomaga utrzymać niską temperaturę ciała i chroni przed pasożytami. Nosorożec biega bardzo szybko.

 

 

Lampart – dzięki ubarwieniu jest prawie niewidoczny wśród traw lub liści drzew. Ma szerokie łapy z ostrymi pazurami. Cechują go niebywała zwinność i siła – lamparty potrafią się wspinać, wciągnąć na drzewa ofiary trzy razy cięższe od siebie. Lampart potrafi świetnie pływać i wykonywać siedmiometrowe skoki.

 

 

Bawół afrykański jest roślinożercą o ogromnej wadze (zwykle od 500 do 900 kg). Osadzone na dużej głowie potężne, ostre rogi służą do obrony i ataku. Bawoły mają silne kończyny, które są zakończone dwoma palcami pokrytymi racicami).

 

Spróbuj odpowiedzieć na pytaniai: Dlaczego zwierzęta z Wielkiej Piątki Afryki uważa się za najniebezpieczniejsze zwierzęta świata? Dziecko zgłaszaja swoje pomysły i wymienia poglądy. (Te zwierzęta są znane z waleczności, zwłaszcza,gdy bronią młodych lub zostaną zranione).

 

 

  • Wykonaj zadanie - przeczytaj samodzielnie tekst "W zoo"

 

 

  •  "Zoo" – masaż do fragmentu wiersza Bolesława Kołodziejskiego.

 Dziecko leży na brzuchu, Rodzic wykonuje masaż jego pleców. Potem następuje zmiana ról.

 

"Zoo"  Bolesław Kołodziejski

 

Tu w zoo zawsze jest wesoło, (masujemy plecy otwartymi dłońmi)

tutaj małpki skaczą wkoło, (wykonujemy ruchy naśladujące skoki po okręgu)

tutaj ciężko chodzą słonie, (naciskamy płaskimi dłońmi)

biegną zebry niczym konie, (lekko stukamy pięściami)

żółwie wolno ścieżką człapią, (powoli, lekko przykładamy płaskie dłonie)

w wodzie złote rybki chlapią. (…) (muskamy raz jedną, raz drugą ręką)

 

 

  • "Jakie to zwierzę"

 

 

  • Połącz zwierzęta

  • Wykonaj zadanie w  KP4.35a – czytanie wyrażeń, dopasowywanie ich do ilustracji zwierząt.

 

  • Wykonaj zadanie w KP4.35b – podawanie nazw zwierząt, podpisywanie ilustracji po śladzie, ćwiczenia artykulacyjne, KP4.38a – kącik grafomotoryczny, pisanie nazw zwierząt po śladzie.

 

  • Wykonaj zadanie 

 

  • "Czyje to nogi?"

 

 

  • Karta pracy "Zoo"

http://images.dlaprzedszkoli.eu/pp29/szm00110scen1kp1.pdf

 

 

  • Zabawa plastyczna – lepienie z plasteliny zwierząt, tworzenie własnego zoo.

 

 

  • Pokoloruj kolorowankę

 

 

ŚRODA "Świat zwierząt w Polsce"

 

  • Powitanka "Dzień dobry już dzień"

https://www.youtube.com/watch?v=CsJvE5FhnFw

 

  • Posłuchaj wierszy J. Brzechwy

 

  • Wykonaj zadanie "Połącz w pary"

 

  • Posłuchaj wiersza M. Buczkówny, rozmowa na temat jego treści;

 

TYLKO RAZ

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

Wszystkie na świecie zwierzęta –

I mrówki, i żaby, i żmije,

I pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej – motyl

Niech fruwa tęczowozłoty,

I ślimak środkiem dróżki

Niech pełznie, wystawia różki…

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

Biedronce, jak kropki liczy,

Jaskółce, jak gniazdko kleci,

Jak pająk rozsnuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

Niech świerszczyk w trawie dzwoni…

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty – żyją tylko raz.

 

Spróbuj odpowiedzieć na pytania: O jakich zwierzętach jest mowa w wierszu? Gdzie można je spotkać? Co jest ich wspólnym marzeniem? Zwróć uwagę na to, że niezależnie od gatunku, każdy ma prawo do życia i każdy jest potrzebny, dlatego należy mu się szacunek.

 

  • Samodzielna praca z KZ 78–79, utrwalenie informacji o zwierzętach, które dziko żyją w Polsce.  Rozmowa na temat parków narodowych w Polsce i ich symboli. Odnajdywanie na mapie symboli parków narodowych.

 

 

 

 

  • Parki Narodowe w Polsce - zapoznaj się z grafiką

 

 

 

  • Zagadki o zwierzętach   -  odgadnij, o które zwierze chodzi?

 

Z ostrych kłów to zwierzę słynie.

Przyjaźń z nim niepewna.

Ona locha on odyniec.

Świnka to ich krewna.

 

On na głowie ma poroże,

bez poroża żona łania.

On poroże zrzucić może,

które moc ma odrastania.

 

On późną jesienią,

obrośnięty w tłuszczyk,

idzie przespać zimą

gdzieś w tatrzańskiej puszczy.

 

Krótki ogon, długie uszy.

Nie ma go w przedszkolu,

żyje sobie w leśnej głuszy

lub kica po polu

 

Na parkowych ścieżkach wyprasza orzeszka,

a kiedy dostanie,

je go na śniadanie w dziupli,

w której mieszka.

 

W rzece mieszka

taki sprytny budowniczy

co tylko na swoje

ostre zęby liczy.

 

Ma jak kaktus ostre kolce.

Je owady w ciepłe noce.

Gdy go lis chce złapać w gębę,

zwija się w kolczasty kłębek.

 

 

  • „Jaka to nazwa?” – układanie wyrazów z wykorzystaniem Alfabetu. Dziecko układa nazwy zwierząt. Dziecko  łączy nazwy z rysunkami lub zdjęciami zwierząt. Dzieli zwierzęta na hodowlane i dzikie.

 

  • „Jakie to zwierzęta?” – praca plastyczna z wykorzystaniem W52. Wycinanie ilustracji po śladzie, układanie i naklejanie na kartkę. Wspólna rozmowa na temat ilustracji – zwierząt żyjących w polskich lasach.

 

  • Praca z KP4.36a – nazywanie zwierząt, dzielenie nazw na głoski, zapisywanie pierwszej i ostatniej litery;

 

  • Praca z KP4.36b – pisanie wyrazów po śladzie, odczytywanie prostych wyrazów, nazywanie zwierząt i łączenie ich z odpowiednim wyrazem;

 

 

 

Dodatkowe propozycje do tematu:

Odsłuchaj i wybierz odpowiedni obrazek :  http://pisupisu.pl/przedszkole/w-zoo ,

http://pisupisu.pl/przedszkole/na-wsi ,  http://pisupisu.pl/przedszkole/w-lesie

Którego fragmentu brakuje w obrazku? - http://pisupisu.pl/przedszkole/brakujacy-fragment-11

 

 

 

Tydzień od 15  do 19 czerwca

LATO

PONIEDZIAŁEK TEMAT: KOLORY LATA

 

 

 

 

Zapoznaj się  ze słowami i melodią piosenki.

https://www.youtube.com/watch?v=l4iKGDoEwq0

„Piosenka na kolorowe lato”

 

Przyszło do nas lato,

kolorowe lato,

Hej, maluchy, hej, dzieciaki,

co wy na to?

Będziemy po łące biegać na bosaka.

Razem z żabą zieloną

przez kałuże skakać.

Ref.: Hej, maluchy, hej, dzieciaki,

co wy na to,

że będziemy się bawili całe lato.

Przyszło do nas lato,

pełne słońca blasku.

Wybuduję gdzieś nad rzeką

zamek z piasku.

Będziemy motyle gonili po łąkach.

Policzymy, ile kropek

ma biedronka.

Ref.: Hej, maluchy…

 

 

 

 

Posłuchaj  uważne treści  wiersza Jana Brzechwy

„Przyjście lata”

I cóż powiecie na to,

Że już się zbliża lato?

Kret skrzywił się ponuro:

– Przyjedzie pewnie furą.

Jeż się najeżył srodze:

– Raczej na hulajnodze.

Wąż syknął: – Ja nie wierzę.

Przyjedzie na rowerze.

Kos gwizdnął: – Wiem coś o tym.

Przyleci samolotem.

– Skąd znowu – rzekła sroka

– Nie spuszczam z niego oka

I w zeszłym roku, w maju,

Widziałam je w tramwaju.

– Nieprawda! Lato zwykle

Przyjeżdża motocyklem!

– A ja wam to dowiodę,

Że właśnie samochodem.

– Nieprawda, bo w karecie!

– W karecie? Cóż pan plecie?

– Oświadczyć mogę krótko,

Przypłynie własną łódką.

A lato przyszło pieszo –

Już łąki nim się cieszą

I stoją całe w kwiatach

Na powitanie lata.

 

Spróbuj odp. na pytania: Jakimi środkami lokomocji miało przybyć lato?

Jakie zwierzęta wypowiadały się na temat jego przybycia? Jaki środek lokomocji wybrało lato?.

 

 

Posłuchaj opowiadania: „O Białej Krainie i czarnoksiężniku Koloruchu” A. Czylok

 

Dawno temu, za górami, za lasami była kraina, którą nazywano „Białą Kra­iną”, nie ze względu na porę roku, gdyż śnieg nie padał tam wcale, tylko dlatego, iż wszystko tam było białe. Biała była trawa, białe niebo i słońce, drzewa w kolo­rze bieli i kwiaty, a domy miały białe ściany i dachy, a zamek króla białe mury i wrota.

Ludzie w tej krainie byli bardzo smutni, nie chciało im się pracować, uprawiać ziemi, sadzić kwiatów, nie zbierali też białych owoców z białych drzew. Całymi dniami siedzieli w domach, tak, jak król płacząc i oczekując, że kiedyś będzie inaczej.

Pewnego dnia król tej krainy wyczytał w wielkiej, mądrej książce, iż daleko mieszka wspaniały kucharz – czarnoksiężnik Koloruch, który może coś poradzić na troski króla i poddanych. Słynie on ze wspaniałych wypieków. Kucharz ów mieszka w „Kolorowej Krainie”, w której wszystko mieni się różnymi barwami. Wypieki kucharza Kolorucha wyróżniają się smakiem oraz ozdobione są lukrem w kolorach: czerwonym, żółtym, niebieskim, a nawet pomarańczowym, fioleto­wym, zielonym czy brązowym. Ludzie w tej krainie są bardzo weseli oraz uwiel­biają kolorowe wypieki kucharza Kolorucha. Wybrał się więc król na swoim ru­maku w daleką, niebezpieczną podróż, aby odszukać Kolorucha. Zabrało mu to wiele czasu i bogactw, ale król wrócił do swego królestwa z podarunkiem od czarnoksiężnika. Były to trzy barwy, które miały przywrócić kolory w krainie: barwa żółta, niebieska i czerwona. Jednak król nie był do końca zadowolony z podarunku, ponieważ Koloruch był osobą bardzo tajemniczą i nie wyjawił królowi, co ma zrobić, aby otrzymać pełną gamę kolorów. Powiedział tylko, iż trzy podarowane barwy mają w sobie czarodziejską moc, a umiejętnie wyko­rzystane uszczęśliwią ludzi. Jednak klucz do zagadki pozostał tajemnicą, a król musiał nauczyć się cierpliwości.

Wróciwszy do królestwa, król rozlał trzy kolory po całej krainie: żółć poma­lowała słońce, gruszki na drzewie, łany rzepaku na polach, słomiane dachy domów; czerwień – pomalowała cegły, jabłka, wiśnie; kolor niebieski wymalował niebo, szyby w oknach i rzeki. Wszystko wyglądało teraz pięknie i kolorowo, jednak wciąż pozostawało dużo bieli, a poddani wkrótce zaczęli znów narzekać i prosić króla, by uczynił ich świat w pełni kolorowym. Król czuł się bezsilny, wpadał raz w rozpacz, raz w złość, aż pewnego dnia zdenerwowany niechcący upuścił pojemnik z niebieską farbą i część koloru wpadła do pojemnika z farbą żółtą. Król ze zdziwieniem zobaczył, że farby mieszając się, stworzyły nowy kolor – zielony. Postanowił więc eksperymentować dalej. Niebieski dołożył do czerwie­ni i otrzymał fiolet. Żółć pomieszał z czerwienią i otrzymał kolor pomarańczo­wy. A gdy zmieszał wszystkie barwy, otrzymał brązowy.

Król zrozumiał, że zagadka czarnoksiężnika tkwiła w umiejętnym pomiesza­niu barw, które otrzymał na początku i że w zupełności wystarczyły one, aby Kraina Bieli stała się kolorową krainą. Odtąd wszyscy żyli szczęśliwie i nigdy więcej nie byli smutni.

 

 

Odpowiedz na pytania: Jak dawno temu wyglądała Biała Kraina?; Jacy byli ludzie w tej krainie?; Co postanowił zrobić król?; Jakie kolory dostał król od czarnoksiężnika?; Czy te kolory wystarczyły, by pomalować całą krainę?; Czy czarnoksiężnik podpowiedział królowi, jak wykorzystać kolory?; W jaki sposób król rozwiązał zagadkę i czego się dowiedział?

 

 

„Podstawowe kolory i ich pochodne” – zabawa dydaktyczna – zwróć uwa­gę na występujące w bajce trzy kolory (podstawowe), które w prezencie dostał król: czerwony, niebieski, żółty.  Przygotuj  białe kartki  oraz farbę: czerwoną, żółtą i niebieską. Wykonaj eksperyment z kolorami przez nakładanie wybranych kolorów na siebie, w celu uzyskania nowej barwy.

 

BARWY PODSTAWOWE: żółty, czerwony, niebieski

 

BARWY POCHODNE: pomarańczowy (żółty+ czerwony); zielony (żółty + niebieski); fioletowy (niebieski + czerwony)

 

Wykonaj zadanie w KP4.39a – poznaj znaczenia niektórych przysłów i związków frazeologicznych: 1. Mieć dwie lewe ręce; 2. Mieć muchy w nosie; 3. Siedzieć jak na szpilkach; 4. Spać jak kamień. Wpisz obok obrazków numery właściwych zdań. Odczytaj zdania z poznanych liter, wpisz numer obrazka, który ilustruje dane zdanie. Na koniec zilustruj przysłowie „Myśleć o niebieskich migdałach.

 

„Księżycowy  piasek” – zabawa badawcza. Możesz przygotować księżycowy piasek.

 – Wsyp do miski sześć szklanek mąki pszennej oraz wlej jedną szklankę oleju. Oba składniki dokładnie wymieszaj. Możesz  dodać również barwniki spożywcze w proszku – wtedy piasek będzie kolorowy, albo sypki brokat.

Z masy, która powstała, możesz robić babki, używając foremek, lub dowolne budowle, tak jak z piasku.( udanej zabawy! )

 

 

 

 

 

 

WTOREK - TEMAT: BURZA

 

 

 

Posłuchaj piosnkę na powitanie:

 

https://www.youtube.com/watch?v=buwMBLRJ4Bo

 

  Rozwiąż zagadkę:

 

Co się dzieje tam u góry?

Wielką wojnę toczą chmury?

Wciąż na siebie nacierają

I strzelają, i błyskają?

Co się tam na górze dzieje?

Że się nam na głowy leje?

Od błyskawic niebo trzeszczy,

A nam w butach chlupie deszczyk.

Ciemne niebo dudni, świeci…

Co się dzieje tam na górze?

Wiedzą to na pewno dzieci:

Oglądamy groźną… (burzę).

 Nazwij  dźwięki, które  opisano w zagadce.

Jak należy się zachować w czasie burzy? Dzieci formułują swoje przypuszczenia lub dzielą się swoją wiedzą

 

Zapamiętaj!

Podczas burzy:

należy unikać wysokich obiektów;

nie wolno przebywać w wodzie ani na odkrytym terenie, chować się pod drzewami;

należy unikać metalowych przedmiotów i nie przebywać w ich pobliżu;

nie wolno rozmawiać przez telefon komórkowy.

 

 

 

„Co słyszysz?” – ćwiczenia słuchowe.

 Spróbuj rozpoznać co słyszysz i nazwij te zjawiska pogodowe.

 

Ulewa:

https://www.youtube.com/watch?v=-ao7fCE60zo 

 

Grzmot:

https://www.youtube.com/watch?v=gEj21dStpfQ

 

Wiatr:

https://www.youtube.com/watch?v=kaAGsHnjOms

 

Burza:

https://www.youtube.com/watch?v=d-FFl2LkL9o

 

Zabawa „Kapie, pada, leje” – szukanie wyrazów mówiących o tym, co robi deszcz?:

kapie, pada, leje, mży, kropi, siąpi. (Kojarzenie dźwięków:)

 

uderzenia palcami w bębenek – kapie, kropi,

przesuwanie palcami po bębenku – siąpi, mży,

uderzanie pałeczką – pada,

mocne uderzanie pałeczką – leje.

Ilustrowanie rodzaju deszczu ciałem:

mżawka – pocieranie dłońmi o uda,

silniejszy deszcz – klepanie dłońmi w uda,

ulewa – tupanie nogami.

 

 

 Posłuchaj opowiadania: A. Galica O małym Wędrowniczku i wielkiej burzy”

Pod drzewem, niedaleko przedszkola, siedział sobie Duduś – najmniejszy i najmłodszy

ze wszystkich Wędrowniczków. Z nudów machał nogami i drapał się za uszkiem. W pewnej chwili

przebiegła obok niego wiewiórka.

– Cześć! – zawołał Duduś. – Dokąd biegniesz?

– Uciekam przed burzą!

– Jaka burzą? – zdziwił się Duduś, ale wiewiórka już schowała się w dziupli.

Za chwilę Duduś zobaczył przebiegającego jeża, a nad głową przefrunęło mu stado wróbli.

– Hej! Dokąd tak wszyscy się spieszycie?

– Chowamy się przed burzą – zawołały zwierzęta.

– Powiedzcie mi tylko, co to jest burza i jak wygląda – dopytywał zaciekawiony Duduś, ale ani

jeża, ani gołębi już nie było widać.

Zaraz potem Dudusia minął w podskokach kot.

– Kici, kici – wołał Duduś – może ty mi powiesz, co to jest… – ale nie zdążył dokończyć, bo kot

tylko miauknął:

– Nie siedź pod drzewem, Wędrowniczku, uciekaj, bo burza idzie!

– Jak wygląda burza? I dokąd ona idzie? – pytał zdziwiony Duduś.

Ale znów nikt nie odpowiedział mu na pytania, bo wszyscy się pochowali.

– Wszyscy mówią, że idzie burza – rozmyślał Duduś. – Może będzie przechodziła tędy to ją

wreszcie zobaczę.

Rozglądał się dookoła, ale nikogo nie było widać, tylko na niebie pojawiły się chmury, zrobiło

się ciemno i zaczął padać deszcz, coraz większy i większy.

– No nie! Na dodatek jeszcze deszcz, tego już nie zniosę! – pisnął Duduś.

Nagle na niebie pojawiły się błyskawice i zaczęło głośno grzmieć. Duduś trochę się przestraszył,

ale siedział na deszczu, bo pamiętał, że kot mówił, żeby nie chować się pod drzewem. Siedział

i czekał na burzę.

– Kiedy ona wreszcie przyjdzie? – mruczał do siebie – Tak chciałbym ją zobaczyć.

Deszcz padał i padał, grzmiało i błyskało się, a Duduś kichał, bo nabawił się kataru.

Wreszcie chmury ustąpiły, a na niebie pokazało się słońce. Po mokrej trawie przykicała zielona

żaba.

– Hej, Wędrowniczku, co ci się stało?– spytała.

– Nikt nie chce mi wytłumaczyć. co to jest burza! Miała tu przyjść, a ja siedzę, czekam całkiem

zmoknięty i nikogo, oprócz ciebie, nie widzę. A może ty spotkałaś burzę? Nie wiesz, gdzie ona

jest? – pytał Duduś.

– Jak to gdzie? Przecież właśnie przeszła!

– Przeszła? Nie widziałem! Ale dokąd poszła? Może ją jeszcze dogonię!

– Ach, ty głuptasie – zaśmiała się żaba – Już po burzy! Popatrz zresztą! Na niebie jest tęcza,

a tęcza po burzy to znak, że będzie pogoda.

 

Spróbuj odp. na pytania: Kim jest Duduś? Kogo spotkał? Dlaczego zwierzęta uciekały?

Na co zwróciły Dudusiowi uwagę? Czego Duduś nie zauważył?.

 

 

 

 

 

 

Przyjrzyj się ilustracji i opowiedz w jak powstaje burza?

 

 

 

W chmurach burzowych występują bardzo silne prądy. Unoszące się krople oddają ciepło kryształkom lodu (zamarzniętym kropelkom wody, które są już w chmurze). Kryształki lodu, otrzymując to ciepło (energię cieplną) w wyniku zderzenia, wytwarzają ładunek elektryczny, który kumuluje się w chmurze. Kiedy napięcie elektryczne jest bardzo duże, powstaje gigantyczna iskra - błyskawica (kanał przewodzący prąd elektryczny).
 
 
 

„Skąd się bierze burza?” – eksperyment.  Możesz przeprowadzić  doświadcze­nie, do którego będą potrzebne: szklanka, blaszane denko (pokrywka puszki), balonik, kawałek weł­nianej tkaniny.

Zapisz lub  narysuj  wyniki eksperymentu.

Instrukcja przeprowadzenia doświadczenia :

1. Na suchej szklance umieszczamy blaszane denko, 2. Nadmuchujemy ba­lonik, 3. Pocieramy energicznie balonik wełnianą szmatką i kładziemy go na denku, 4. Zbliżamy palec do brzegu blachy.

Po zakończeniu eksperymentu i zapisaniu wniosków  Co zauważyliście? (przepływ prądu) Jak to wytłumaczyć? (W wyniku pocierania balonika wytworzyły się ładunki elektryczne – prąd i przeskoczyła iskra, którą można porównać do małej błyskawicy.

Zaobserwo­waną sytuację nazywamy zjawiskiem  fizycznym.

 

Zobacz nagranie eksperymentu:

 

https://www.youtube.com/watch?v=eyLKBakvNW4

 

„Burza” – przypomnienie poznanych wiadomości o burzy.

Jak należy zachować się podczas burzy, gdy jesteśmy w domu? (pozamykać okna, wyłączyć: te­lewizor, komputer, radio, nie rozmawiać przez telefon, ponieważ uderzenie pioruna w urządzenie elektryczne lub telekomunikacyjne może spowodować porażenie)

Co należy zrobić, gdy burza zaskoczy nas poza domem? (schronić się w bezpiecznym miejscu, w budynku, w jaskini, w aucie itp.)

Co chroni budynki przed uderzeniem pioruna? (piorunochron)

– Czego należy unikać podczas burzy? (nie wolno chować się pod drzewami, nie wolno stać w wo­dzie itp.)

 

 

Wykonaj zadanie w  KP4.39b – poruszaj  się zgodnie z kodem, pokoloruj  obrazki.

 

Dodatkowo możesz wykonać zadanie:

 

 

 

 

 

 

 ŚRODA- TEMAT:  TĘCZA PO DESZCZU

 

 

 

 

Posłuchaj piosenkę:

 

https://www.youtube.com/watch?v=LmBK0xFkhH4

„Tęcza cza, cza, cza”

Koleżanko, kolego

popatrz czasem na niebo.

Czasem zdarzyć się może,

cud, zjawisko w kolorze.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza, czarodziejska wstążka ta. Wiąże niebo z ziemią, o, jaki kolorowy splot. Tęcza, tęcza cza, cza, cza, czarodziejska wstążka ta. Przez tę tęczę cały świat kolorowy uśmiech ma.

Narysuję tę tęczę

i na zawsze ci wręczę.

By ci było tęczowo,

tęczę noś kolorową.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…

Śpiewaj z nami o tęczy,

Kiedy nuda cię dręczy.

W domu, w szkole, po burzy

Tęcza minę rozchmurzy.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…

 

 

 

Tęczowa wyliczanka- utrwalenie kolorów tęczy.

 

Czerwone konewki,

pomarańczowe marchewki,

żółte żonkile,

zielone krokodyle,

niebieskie lody,

granatowe jagody,

fioletowe tulipany,

każdy kolor tęczy znamy.

 

 

 

Zobacz film edukacyjny "Jak powstaje tęcza"

 

https://www.youtube.com/watch?v=qigLVHVd5j0

 

 

 

Posłuchaj bajkę pt." Gdzie jest tęcza?"

 

http://nasze-bajki.pl/pl/przegladarka.aspx?bajka=868

 

 

 

Posłuchaj uważnie treści wiersza:

 

Kraina tęczy  A. Karcz

Gdy na niebie słońce świeci,

Ziemia moknie w ciepłym deszczu.

To pojawia się nad światem

Droga do krainy tęczy.

Wielki pas wstęg kolorowych,

Które w kształcie są półkola.

Jeden koniec się wyłania,

drugi kończy tuż na ziemią.

Barwy widoczne tej drogi są,

Każda ze wstęg ma barwę swą.

Aż w siedmiu kolorach mienią się,

I swoim pięknem dzielą się.

Kolor czerwony to znak gorąca.

Kolor pomarańczowy to cytrusów barwa.

Kolor żółty to słońca promień.

Kolor zielony to traw i lasów barwa.

Kolor niebieski to symbol nieba.

Kolor granatowy to głębia morza.

Kolor fioletowy to lawendy zapach.

Spójrz na niebo i policz sama.

 

Odpowiedz na pytania: Kiedy powstaje tęcza?; Jakie kolory w niej występują?; W jakiej porze roku tęczę na niebie możemy zaobserwować najczęściej?; Z czym kojarzą się wam kolory występujące w tęczy?

 

 

 

 

„Układanie tęczy” – zabawa dydaktyczna

Po wysłuchaniu wiersza ułóż tęczę z kolorowych pasków bibuły lub wstą­żek, zgodnie z kolejnością występowania kolorów. Wymień  kolej­no nazwy kolorów, które tworzą tęczę. Czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony,  niebieski,  granatowy,  fioletowy

(Potrzebne wstążki lub paski bibuły w kolorach tęczy)

 

 

Zabawy badawcze – spróbuj zrobić tęczę.

 

1. „Tęcza w wodzie” – nalej wodę do miski i włóż  do środka lusterko tak, by opie­rało się o ściankę. Kieruj snop światła latarki na część tafli znajdującej się pod wodą. Na kartce trzymanej za latarką obserwuj  tęczę.

2. „Jak sprowadzić tęczę?” – połóż na stole kartkę papieru, w odległości około 10 cm nad papierem trzymaj szklankę z wodą. Po chwili na stole powinna pojawić się tęcza.

 

 Jak myślisz skąd się wzięła tęcza?( Dzieci próbują wnioskować)

 

Wiązka światła białego odbija się od lustra. Gdy wychodzi z wody, załamuje się. Tęcza powstaje na skutek załamania i odbicia światła słonecznego w kroplach wody. Widzimy ją w postaci barw­nego łuku na tle chmur deszczowych lub po deszczu. Powstaje także we mgle wodnej przy wodo­spadach i fontannach. Znika, kiedy wszystkie krople wody opadną lub wyparują.

Potrzebne ( lusterko, miseczka z wodą, latarka, kartka A4, szklanka z wodą)

 

„Tęcza” – praca plastyczna. Wykonaj tęczę w dowolny sposób lub  namaluj tęczę na kartce, (za pomocą gąbki, pędzla ) wytnij  elementy z papieru kolorowego i naklej pod tęczą, tworząc dowolny krajobraz.

 

Wykonaj zadanie w  KP4.40a – narysuj  wynik  przeprowadzonego eksperymentu.

 

Wykonaj zadanie w KP4.40b – pokoloruj  mozaikę  zgodnie z kodem.

 

 

 

Dodatkowo możesz pokolorować obrazki.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CZWARTEK- TEMAT: LETNIA POGODA

 

 

 

 

Posłuchaj piosenkę:

https://www.youtube.com/watch?v=hPfioB70WC0

 

 

„Latem słońce mocno grzeje” – usprawnianie narządów artykulacyjnych na podstawie tekstu.

 

Latem słońce mocno grzeje Patrycja Siewiera-Kozłowska

 

Kiedy na niebie wysokim (Dzieci czubkiem języka próbują dotknąć nosa).

Radosne słoneczko świeci, (Oblizują czubkiem języka wargi).

Chętnie na świeżym powietrzu, (Wdychają powietrze nosem, zatrzymują je, wydychają ustami).

Bawią się wszystkie dzieci. (Dotykają językiem wszystkich zębów po kolei).

Słoneczko świeci i grzeje, (Oblizują czubkiem języka wargi).

Jest coraz wyżej na niebie, (Czubkiem języka próbują dotknąć nosa).

A jego promienie gorące (Wypowiadają długo głoskę s).

Głaszczą nas coraz śmielej! (Głaszczą językiem dolną i górną wargę).

Ufff…! – wzdycha mała Małgosia (Powtarzają westchnienie).

Pufff…! – wzdycha też jej kolega, (Powtarzają westchnienie).

Oj, chyba bez kapelusza (Zakrywają górną wargę szeroko ułożonym językiem).

Dzisiaj pobawić się nie da! (Dotkają językiem wszystkich zębów po kolei).

I czapka też jest niezbędna, (Zakrywają dolną wargę szeroko ułożonym językiem).

A na nos – okulary, (Dotykają na zmianę prawego i lewego kącika ust).

przyda się też parasol (Wysuwają język jak najdalej na brodę).

Na takie upały i skwary! (Wypowiadają długo głoskę s).

 

 

 

Posłuchaj opowiadania „Pogoda” Bożena Forma

Adaś ciągle spogląda w okno. Dzisiaj z grupą przedszkolaków jedzie na wycieczkę. Ale co z tą pogodą? Czy wycieczka się uda? Mają jechać bryczką i grać w piłkę.

– Mamusiu, nie widać słońca. po niebie płyną ciemne chmury – chłopiec ze smutkiem spo­gląda w okno.

– Może zabiorę grubszą kurtkę, a może wyciągnę z plecaka krótkie spodnie, pewnie ich nie założę – coraz bardziej denerwuje się Adaś.

– Nie martw się, popatrz, termometr wskazuje wysoką temperaturę – tłumaczy mama.

– Jest ciepło, chociaż trochę parno. Włączymy telewizor i zaraz dowiemy się, jaka będzie pogoda – na ekranie pojawiła się mapa Polski.

– Mieszkamy tutaj, gdzie widać słońce zza chmur – tłumaczy Adasiowi mama. – Wprawdzie widać czasami padający deszcz, jednak to tylko przelotne opady.

Adaś wpatruje się w mapę pogody.

– Trochę podobna do naszego kalendarza pogody. Codziennie wspólnie z panią zaznaczamy na nim pogodę, jaką zaobserwowaliśmy w drodze do przedszkola. Wybieramy chmurki, krople deszczu, ugięte na wietrze drzewa.

Zegar wybija ósmą godzinę.

– Na nas już czas – mama z Adasiem idą do przedszkola.

– Będzie wspaniale, zobaczysz. Przebierz się w krótkie spodenki, jest coraz cieplej.

Pogoda dopisała. Chociaż było pochmurno, nie spadła ani jedna kropla deszczu. Były spacer nad jezioro, przejazd bryczką i oczywiście gra w piłkę. Dzieci wróciły bardzo zadowolone, cho­ciaż trochę zmęczone.

Odpowiedz na pytania: Gdzie wybierał się Adaś? Dlaczego chło­piec był zmartwiony? Jaką pogodę wskazywała prognoza w telewizji? Jaka pogoda była na wy­cieczce?

 

„Zjawiska atmosferyczne” –  rozmowa z dziećmi o zjawiskach atmosferycznych charaktery­stycznych dla poszczególnych pór roku:

Czym różni się lato od innych pór roku? Co dzieci robią w lecie, jaki to dla nich czas?

Przyjrzyj się ilustracji.

 

 
 
 
 
Jak myślisz do jakiej pory roku pasują te obrazki?
Dopasuj wyrazy do ilustracji.
(Piktogramy zjawisk kojarzących się z latem)
 
słonko, upał, piorun, ulewa

 

 

 

 

 Ułóż  nazwy z liter Alfabetu  - wybierz pięć obrazków, rozpoznaj  i nazwij spółgłoski i samogłoski.

Do zadania wykorzystaj literki z kolorowej koperty.

 

 

Słońce świeci coraz mocniej” – rozmowa na temat szkodliwości zbyt długiego przebywania

na słońcu; efektem mogą być np. poparzenia słoneczne, udary słoneczne, przegrzanie organizmu,

choroby skóry. Zwrócenie uwagi na konieczność ochrony głowy (noszenie czapek, kapeluszy),

picia wody, stosowania kremów z filtrem, unikania przebywania na słońcu w godzinach południowych.

 

 

 

 

 

„Sylabowe obrazki”- zabawa dydaktyczna

Podziel wyrazy na sylaby i powiedz jaką głoskę słyszysz na początku wyrazu.

 

 

 

 

Wykonaj zadanie w KP4.41a i b

 

 

Wykonaj zadania:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PIĄTEK- TEMAT: LATO W SZTUCE

 

 

 

Przypomnij sobie piosenkę o lecie:

https://www.youtube.com/watch?v=l4iKGDoEwq0

 

„Am, stram, gram” – Spróbuj nauczyć się wyliczanki:

 

Am, stram, gram

Am, stram, gram!

Patrzcie, patrzcie, co ja mam!

Ja mam piłkę ratatam!

Która skacze ratatam!

Hop do góry ratatam!

I na chmury ratatam!

Ja mam piórko ratatam!

Które lata ratatam!

Ja mam brata ratatam!

Ja mam ptaszka ratatam!

Ja mam lato ratatam!

Ja mam drzewo ratatam!

Am, stram, gram!

Jak ja dużo, dużo mam!

 

 

Posłuchaj wiersza:

 

„Lato”  D. Wawiłow

 

Daj mi rękę mamusiu,

pójdziemy na rosę!

Trawa będzie zielona,

my będziemy bose.

Drzewa będą zielone,

góry będą zielone,

chmury będą zielone,

wielkie i puchate!

Domy będą zielone,

dymy będą zielone…

Wiesz, dlaczego zielone?

Bo to będzie lato!

 

Odp. na pytania: O czym jest wiersz? Gdzie dziecko chce pójść

z mamą? Jakie jest lato w wierszu? Co jest jeszcze zielone i kojarzy  Ci się z latem?

 

 

„Letni pejzaż”  - Spontaniczny taniec do muzyki A. Vivaldiego. Do zabawy możesz wykorzystać kolorowe chusteczki lub bibułę.

 

Vivaldiego ,,Lato”

https://www.youtube.com/watch?v=hGV-MRdcQOE

 

 Vivaldiego „Czterech pór roku”

https://www.youtube.com/watch?v=Tl8Z-tr73ss

 

„Letnie krajobrazy” – przyjrzyj się zdjęciom  przedstawiającym  letnie krajobrazy.  

 

 

 

 

 

 

 

 

Następnie  zamknij oczy i posłuchaj  nagrania  Lato A. Vivaldiego. Wyobraź sobie krajobraz, jaki chcesz namalować. Namaluj farbami letni pejzaż. Możesz  tworzyć nowe barwy przez mieszanie ko­lorów, tak jak robią to malarze.

 

https://www.youtube.com/watch?v=hGV-MRdcQOE

 

Wykonaj zadanie w  KP4.42a

 

Wykonaj zadanie w  KP4.42b

 

„Paluszkowy twister” – zabawa  wykorzystaniem KZ 80–81 .Postępuj  zgod­nie z instrukcją obrazkową z W65 tworzą własną grę i  graj  w parach – pstrykając  palcem strzałkę. Ustaw określony palec na polu we wskazanym kolorze.

 

Posłuchaj treści wiersza  E. Bełczewska

Za co lubimy lato?

 

Za słońce co jasno świeci,

za bawiące się na podwórku dzieci,

za leśne poziomki, maliny, jagody,

za spacer z rodzicami do parku, na lody,

za wakacje, wyjazdy nad morze, jeziora i w góry,

za babki z piasku i lot latawca hen wysoko w chmury.

A za co jeszcze lubimy lato?

Za łąkę pełną kwiatów, biedronek i bąków,

za żabki kumkające koncerty wieczorne,

za kolorową tęczę co cudnie się mieni,

za parki ze śpiewem ptaków w soczystej zieleni.

I lato za to lubimy…

Że daleko jeszcze do zimy!

 

Rozmowa na temat: Za co lubimy lato? inspirowana treścią wiersza. Swobodne wypowiedzi dzieci.

 

 

 

Obejrzyj bajkę o lecie:

https://www.youtube.com/watch?v=-VbbJIqfcgA

 

 

Rozwiąż zagadki „O lecie”:

 

Promyki ma gorące.

Co? To jasne jak …

(słońce)

 

Przecina niebo

zygzakiem złotym,

zwiastuję burzę

już słychać grzmoty.

(błyskawica)

 

Gdy słońce błyśnie

w dzionek deszczowy,

na niebie widać

most kolorowy.

(tęcza)

 

Chętnie w góry czy nad morze

jadę z mamą, jadę z tatą,

bo wakacje się zaczęły,

a ja na to, jak na …

(lato)

 

W czereśniowych kolczykach

po polach pomyka,

z kosiarzami trawę kosi

i wakacje nam przynosi.

(czerwiec)

 

I drzewa i krzewy

i trawy i zioła

-mnóstwo tej…

wszędzie dookoła.

(zieleni)

 

Piasek nad wodą,

dojrzałe zboże

nawet słoneczko

jest w tym kolorze.

(żółty)

 

Dodaje urody

maczkom i biedronce,

czaruje nim także

zachodzące słońce.

(czerwony)

 

W tym kolorze są chabry

i woda w jeziorze

i bezchmurne niebo

i szumiące morze.

(niebieski)

 

Posłuchaj piosenkę o lecie:

https://www.youtube.com/watch?v=QHR9URbvf_E

 

 

Możesz pokolorować obrazek.

 

 

 

 

TYDZIEŃ 22 - 26 CZERWCA

"WAKACJE!!!"

 

PONIEDZIAŁEK "W górach"

 

Wakacje tuż, tuż !

Dzień dobry Kochani

To już ostatni tydzień naszej zdalnej nauki przed wakacjami.

W tym tygodniu wybierzemy się na wakacje nad morze, nad jezioro, w góry oraz na wieś.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kto mi powie, jaki to czas
Gdy przedszkole idzie w las
Mama z Tatą w piłkę grają
I wszyscy się opalają.
W tym magicznym czasie
Grzyby rosną w lesie
Woda ciepła w morzu
W górach też nie gorzej
Lubię taki czas
Mogę długo spać, kto mi powie
Jak ten czas się zowie?

 

„Wyruszamy w podróż” – rozmowa kierowana na temat planowania podróży/ pomoce:  bilety lotnicze, autobusowe i kolejowe, przewodniki turystyczne.

Rodzic  pyta dzieci: O czym należy pamiętać, gdy wyrusza się w podróż? Dziecko wspólnie z rodzicem  tworzy listę rzeczy, które są niezbędne, np. na wycieczce w górach, na wakacjach nad morzem, na wycieczce w lesie, nad wodą, na łące.

 Następnie R.  omawia środki transportu, którymi można udać się w podróż. Prezentuje bilety lotnicze, autobusowe i kolejowe. Wspólnie z dziećmi odczytuje informacje o podróży zamieszczone na biletach. R.  pokazuje dzieciom różne przewodniki turystyczne. Zwraca uwagą na atrakcje turystyczne danego regionu, miejsca, które warto zobaczyć.

 

 

 

  • Posłuchaj wiersza pt. "Jedziemy na wakacje" - Cz. Janczarski

Jedziemy na wakacje
do lasu, nad wodę.
Prosimy ciebie, słonko
o piękną pogodę.
 
Jedziemy na wakacje
nad morze, na plażę.
Kolorowe muszelki
przynieś, falo, w darze.
 
Jedziemy na wakacje
w te góry wysokie.
Nie chowajcie się, szczyty,
za mgłą, za obłokiem.
                              
Jedziemy na wakacje
Na Mazury? Może!
Wyjrzyj z krzaków, prawdziwku,
czekaj na nas w borze!

 

 

 

  • Wykonaj ćwiczenie grafomotoryczne - pisz po śladzie, pokoloruj obrazek

 

 

 

  • Wykonaj działania matematyczne

 

 

  • Wykonaj zadanie w KP4.43 a i b - przetnij wzdłuż linii, układaj puzzle

 

Morskie Oko jest największym jeziorem w Tatrach, które znajduje się w Dolinie Rybiego Potoku u stóp Mięguszowieckich Szczytów, na wysokości 1395 m n.p.m. To jezioro pochodzenia polodowcowego o barwie zielonej. Morskie Oko ma 34,93 ha powierzchni, a 50,8 m głębokości (w najgłębszym miejscu).

 

 

 

WTOREK "NAD MORZEM"

 

  • Ułóż napis z liter "góry", "morze"

 

Czy wiesz jak się nazywa nasze morze?

 

  • Posłuchaj wiersza pt. "Morze" - Danuta Wawiłow

Siedziały dzieciaki na dworze
I kłóciły się jakie jest morze.
Kuba powiedział, że słone,
A Jędrek, że nie, bo zielone.
A Baśka, że są w nim meduzy
I okręt – o, taki duży,
I jeszcze raki w skorupie,
A Bartek, że dziewczyny są nudne,
i jeszcze Paweł powiedział,
Że jak się położyć nad morzem
I machać rękami, i machać nogami,
To na piasku się zrobi orzeł.
Poproszę tatę - może pojedzie
Ze mną nad morze?

 

"Nie niszczymy wydm" B. Forma

Dzisiaj kolejny wakacyjny dzień. Specjalnie wytyczoną drogą Marta z rodzicami idzie na plażę.
- Tatusiu co to za piaskowe góry? - pyta dziewczynka.
- To wydmy. Są porośnięte roślinnością. Nie wolno po nich chodzić. Ochraniają ląd przed morzem, szczególnie w czasie sztormów - odpowiada tatuś Marcie.
Słychać szum fal i krzyk mew. Po chwili dostrzegają ogromną taflę wody. Nagle wyraźne głosy dobiegają zza wydmy.
- Robimy zawody kto dalej skoczy. Nikt nam tutaj nie będzie przeszkadzał. Hop! Jak wspaniale! - przez chwilę w powietrzu ukazała się postać chłopca.
- Co oni tam robią? - pomyślała Marta. - Przecież nie wolno tamtędy chodzić.
Nagle tuż za nią stanęli dwaj mężczyźni w dziwnych ubraniach. Na ich rękawach widniały napisy "Straż przybrzeżna".
- Chłopcy - krzyknął jeden z mężczyzn. - Podejźcie do nas.
Grupa rozbrykanych chłopców po chwili wahania niepewnie ruszyła z miejsca.
- Gdzie są wasi rodzice? Czy wiecie, że jesteście na terenie objętym ochroną? Za przebywanie na nim grozi wysoka kara. Tutaj jest specjalna tablica, która o tym informuje - jeden z męźczyzn wskazał napis umieszczony na słupie.
Chhłopcy zawstydzeni spuścili głowy.
- Bardzo przepraszamy.
Mężczyźni spojrzeli na siebie.
- Dzisiaj zwracamy wam uwagę ale musicie przyrzec, że nigdy więcej nie będziecie wchodzić na wydmy.
- Przyrzekamy - odpowiedzieli chłopcy i szybko oddalili się w stronę plaży.

 

 

  • Policz przedmioty

  • Znajdź parę:

 

 

 

  • Rozwiąż krzyżówkę

 

ŚRODA  "BEZPIECZNE WAKACJE" 

 

„Wakacyjne rady” – wysłuchanie wiersza Wiery Badalskiej i rozmowa na temat jego treści. Żeby wakacje były przyjemne i bezpieczne, trzeba zachować się w odpowiedni sposób.
 

Wakacyjne rady
Głowa nie jest od parady
I służyć Ci musi dalej
Dbaj więc o nią i osłaniaj,
Kiedy słońce pali.
Płynie w rzece woda,
Chłodna, bystra, czysta.
Tylko przy dorosłych
Z kąpieli korzystaj 
Jagody nieznane,
Gdy zobaczysz w borze,
Nie zrywaj! Nie zjadaj,
Bo zatruć się możesz.
Biegać boso – przyjemnie,
Ale ważna rada:
Idąc na wycieczkę
Dobre buty wkładaj.

 

 

 

  • „Przestrzegaj zasad” – rozmowa na temat bezpiecznego zachowania podczas wakacji. Przypomnienie numerów alarmowych: 112, 999, 998, 997.

 

 

Praca z KP4.45a – podawanie nazw przedmiotów i zwierzęcia na obrazkach, wpisywanie liter do właściwych okienek, odczytanie hasła.


Praca z KP4.45b – poruszanie się po planszy zgodnie z kodem, rozmowa na temat miejsc przedstawionych na zdjęciach.


Praca z KP4.48 – kącik grafomotoryczny, pisanie wyrazów po śladzie, łączenie wyrazów z obrazkami, wyjaśnianie wieloznaczności podanych wyrazów

 

 

  • Pokoloruj rzeczy, które zabierzemy ze sobą na plażę lub basen

  • Znajdź i dopasuj właściwą sylabę

 

CZWARTEK

  • "Kocia matematyka"

 

 

  • Posłuchaj wiersza "Na wakacje ruszać czas!"

Na wakacje ruszać czas
Za dni kilka –o tej porze
będę witać polskie morze.
Bo najbardziej mi się marzy
żeby bawić się na plaży.

A ja chciałbym dotknąć chmury
i dlatego jadę w góry.
Razem z mamą, razem z tatą
w górach lubię spędzać lato.

Ja na morze nie mam czasu.
Wolę jechać het- do lasu.
I tam z dziadkiem zbierać grzyby
albo w rzece łowić ryby.

Dla mnie to najlepsza pora
żeby wskoczyć do jeziora.
Nie chcę w upał chodzić w góry.
Wolę jechać na Mazury.

Morze, góry, las i rzeka;
Wszystko to już na nas czeka.
Bo zaczęło się już lato
Jedźmy mamo, jedźmy tato.

 

  • Pokoloruj obrazek

 

 

  • Praca z KP4.46a – czytanie zdań, rysowanie lodów, wykonywanie obliczeń, łączenie podpisów z właściwymi obrazkami.
  • Praca z KP4.46 b – podawanie nazw przedmiotów na ilustracjach, wyszukiwanie nazw w wykreślance.

 

  • "Wakacyjne zagadki"

zagadka lody

Lody
W kubeczku czy na patyku
wszyscy je lubimy.
Miło latem na języku,
poczuć małą porcję zimy.


zagadka słońce
Słońce
Świecę mocno dzionek cały,
żeby wszystkim ciepło dać,
by zobaczyć jak przychodzę,
trzeba bardzo wcześnie wstać.


strój kąpielowy
Strój kąpielowy
Mały, lekki, kolorowy,
latem zawsze modny,
dobry do hasania w wodzie,
na plażę wygodny.


czapka baseballowa
Czapka
Nad rzeką lub nad morzem,
przez letnie miesiące,
chroni naszą głowę,
przed gorącym słońcem.


krem do opalania
Krem do opalania
W tubce lub butelce,
biały i pachnący.
Trzeba się nim posmarować,
wychodząc na słońce.


bursztyn
Bursztyny
Zbierane na plaży
brązowe kamyki.
Pięknie zdobią nam pierścionki
albo naszyjniki.


morze
Morze
Może być niebieskie, szare lub zielone.
Bywa spokojne lub bardzo wzburzone.
Kiedy jego brzegiem ludzie spacerują,
jego małe fale stopy ich całują.



koło ratunkowe
Koło ratunkowe
Jest lekkie okrągłe
i do nadmuchania.
Przyda się każdemu
w nauce pływania.


Ostatnia aktualizacja: 2020-06-24