To takie proste!
Przedszkole Publiczne nr 29
Strona głowna  /  ZDALNA GR.III cz.1
ZDALNA GR.III cz.1

GRUPA 3 „MOTYLKI”

 

Drodzy Rodzice!

Tutaj będą zamieszczane wytyczne i wskazówki do pracy z dzieckiem, które zapewnią ciągłość procesów dydaktycznych, niezbędnych do realizowania podstawy programowej.

 

W zestawie PLAC  ZABAW znajduje się:

-pięciolatek KARTY 3 (karty pracy na wiosnę) – KP3

-pięciolatek KARTY 4 (karty pracy na lato) – KP4

-WYPRAWKA (teczka z różnymi kartami) – W

-KSIĘGA ZABAW z obrazkami – KZ 

-Alfabet z obrazkami

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień  16 – 20 marca

 

Temat tygodnia: Witaj, Wiosno!

  • Wykonaj zestaw ćwiczeń porannych z wykorzystaniem "Koła gimnastycznego" z W.25 – losowanie rodzaju i liczby ćwiczeń oraz ich wykonywanie (można zamknąć oczy i wybrać ćwiczenie palcem)
  • „Wiosenne dźwięki” – przyjrzyj się, rozpoznaj i nazwij ptaki, które wydają następujące dźwięki:                                                                     

           -bocian: https://www.youtube.com/watch?v=nZ8DJa4Oc8w

           -jaskółka: https://www.youtube.com/watch?v=CbU3xzIyKTo&t=20s

           -kukułka: https://www.youtube.com/watch?v=qG9W69vlmSA

           -kos: https://www.youtube.com/watch?v=Xc5LNhrH28w&t=46s

  • Wykonaj zadania w  KP3.24 (cała kartka) – będziesz teraz doskonalić zdolności grafomotoryczne oraz umiejętności matematyczne.
  • „List pożegnalny do Pani Zimy” – wysłuchaj wiersza i porozmawiaj o swoich wrażeniach z nim związanych (Co się dzieje wiosną w przyrodzie? Co się zmienia w zachowaniu ludzi wiosną?)

„List pożegnalny do Pani Zimy” 

Przyszła pora niesłychana,

mroźna zima jest żegnana.

Bo na wiosnę przyszła pora

grube ciuchy dać do wora.

Kwiatki, ptaki, ciepłe słońce

mnóstwo roślin znów na łące.

Rower, rolki pójdą w ruch,

czas założyć lekki ciuch.

Zima brzydka, pomarszczona

dziś zostaje wygoniona.

I nadzieja w nas ukryta,

że tu prędko nie zawita…

  • Wykonaj zadania w KP3.26 – będziesz teraz doskonalić zdolności grafomotoryczne i percepcję wzrokową.
  • Wprowadzenie litery G,g – praca z KP3.25 (monografia litery również się tam znajduje). Na początek pokaz litery – przyjrzyj się jej uważnie, spróbuj zapisać ją palcem w powietrzu, na dywanie oraz po śladzie, potem podaj znane ci słowa na G. Na końcu wykonaj zadania z KP3.25, dzięki którym utrwalisz informacje i będziesz doskonalić swoje zdolności grafomotoryczne. Można też wypchać literę G z W4 i udekorować w dowolny sposób.
  • „Jakie smaki kojarzą nam się z wiosną?” – poznaj wiosenne warzywa i spróbuj samodzielne je opisać (jaki mają kolor, kształt, wielkość, do czego są podobne itp.)

-rzodkiewka, sałata, szczypiorek, ogórek, rzeżucha, natka pietruszki, pomidor

 

A teraz możesz obejrzeć film o tych i innych warzywach „Nauka warzyw dla dzieci” https://www.youtube.com/watch?v=lu5LQE0bIgk

 

Oraz wykonaj zadania z KP3.27 (cała kartka) – dzięki temu doskonalisz swoje umiejętności matematyczne oraz grafomotoryczne.

  • „Gąsienica – tajemnica” – wysłuchaj wiersza Doroty Gellner i spróbuj odpowiedzieć na pytania znajdujące się poniżej.

Idzie ścieżką gąsienica,
Kolorowa tajemnica.
Krótkich nóżek mnóstwo ma,
Jedną robi pa, pa, pa.

Do widzenia, do widzenia,
Czary-mary, już mnie nie ma.
Nitką się owinę cała
i w kokonie będę spała.

Kokon się na wietrze chwieje,
Niby nic się już nie dzieje.
Gąsienica w środku śpi,
Zatrzasnęła wszystkie drzwi.

Aż tu nagle - patrzcie teraz,
Ktoś kokonu drzwi otwiera,
Macha na nas skrzydełkami,
Kto to jest? - Powiedzcie sami!

 

Opowiedz na pytania: kto szedł ścieżką, jak wyglądała gąsienica, co zrobiła gąsienica przed zimą, w czym przespała zimę, co się stało na wiosnę?

 

A teraz możesz obejrzeć film o cyklu rozwojowym motyla:

-animowany https://www.youtube.com/watch?v=O1S8WzwLPlM

-dokumentalny https://www.youtube.com/watch?v=jivWeOrCaeI

 

A także film pokazujący różne rodzaje motyli https://www.youtube.com/watch?v=tIoip2yFyVs

 

Na koniec wykonaj zadania z KP3.28 (cała kartka) – dzięki temu utrwalisz informacje na temat cyklu życia motyla, poszerzysz wiedzę przyrodniczą, a także będziesz doskonalić umiejętności matematyczne i grafomotorykę.

 

Możesz też spróbować zrobić „Rozwój gąsienicy” z W.55

 

Dodatkowe kolorowanki i zadania możesz znaleźć na dole strony.

 

  • „Ślimaki” – poznaj ślimaki bez muszli i z muszlą, porównaj ich wygląd.

- ślimaki bezmuszlowe: https://www.youtube.com/watch?v=aUuky-jjUpU

- ślimaki muszlowe: https://www.youtube.com/watch?v=R6JSQQHaxIY

 

Dodatkowe kolorowanki i zadania możesz znaleźć na dole strony.

 

  •  Wykonaj „Magiczną maszynkę” – zabawa z wykorzystaniem W.45-47

Jest to zabawa, dzięki ktrej rozwijasz zdolności matematyczne i logiczne myślenie.

  • Wysłuchaj utworu Renaty Piątkowskiej „Marzanna” oraz spróbuj odpowiedzieć na pytania, znajdujące się pod tekstem.

            Pierwszy dzień wiosny był tuż, tuż, a drzewa i trawniki nadal pokrywała warstwa śniegu. Białe płatki wirowały za oknem, a na parapecie zmarznięte ptaki przytupywały dla rozgrzewki. – Mam nadzieję, że jak zrobimy marzannę i wrzucimy ją do rzeki, to zima wreszcie się skończy – powiedziała nasza pani.

Ustaliliśmy, że chłopcy postarają się o słomę, a dziewczyny o bluzkę, spódnicę, wstążki i chustkę. Anka zaproponowała nawet, że przyniesie dla Marzanny sukienkę swojej mamy, taką czarną, z niewielkim dekoltem, bardzo krótką i obcisłą. A do tego czarne szpilki i malutką błyszczącą torebeczkę. Ale pani, nie wiadomo dlaczego, uparła się na białą bluzkę, wstążki i kolorową spódnicę. Nie chciała się też zgodzić na perukę, którą Zuza była gotowa wykraść z nocnej szafki swojej babci. Szkoda, bo to były całkiem ładne żółte loczki, ale podobno Marzanna musi mieć warkocze i to najlepiej ze słomy, a na głowie koniecznie wianek.

– Nasza kukła musi być najładniejsza ze wszystkich – zabrała się do roboty Majka i obiecała, że przyniesie Marzannie biustonosz swojej starszej siostry. – A na koniec oblejemy ją perfumami, żeby ładnie pachniała – dodała.

Pani, gdy to usłyszała, ostatecznie zgodziła się na perfumy, ale o biustonoszu nie chciała słyszeć. W sumie Marzanna wyszła nam wielka i gruba. Miała okrągłą głowę i sterczące po bokach warkocze. Na słomianej szyi pani zawiesiła jej czerwone korale, głowę ozdobiła wiankiem, a na przydługiej spódnicy zawiązała fartuszek w kwiatki. Wyszło nawet nie najgorzej. Niestety, Majka zamiast perfum przyniosła dezodorant. Miał całkiem ładny zapach, więc popsikaliśmy Marzannę pod pachami. Na koniec pani zarzuciła jej na słomiane plecy kolorową chustę i powiedziała:

– Świetnie się spisaliście. Kukła jak malowana. Jutro rano wrzucimy ją do rzeki. Ale najpierw pospacerujemy sobie z naszą Marzanną po okolicy. Bo musicie wiedzieć, że dawniej nosiło się Marzannę od domu do domu, żeby zabrała ze sobą całe zło, choroby i nieszczęścia. Dopiero potem prowadzono ją do rzeki i topiono w wodzie lub palono. Chodziło o to, by za jednym zamachem pozbyć się wszystkich kłopotów, przepędzić zimę i przywołać wiosnę. Mam nadzieję, że nam się to uda.

No i nie wiem, co poszło nie tak, bo choć obeszliśmy z Marzanną trzy długie ulice, a potem wrzuciliśmy ją z głośnym pluskiem do rzeki, i choć na własne oczy widzieliśmy, jak płynie i po chwili znika pod wodą, to zima wcale nie przepadła wraz z nią. Śnieg dalej sypał i wiatr szarpał nam kurtki. A ja myślałam, że razem z Marzanną wpadną do rzeki lodowe sople i śniegowe chmury, że mróz zaskrzypi i po raz ostatni uszczypnie mnie w nos. Miało być tak, że jak woda pochłonie słomianą kukłę, to zaraz potem zaświeci słońce, przylecą ptaki i zrobi się zielono.

– Niestety, choć dziś jest pierwszy dzień wiosny, zima nie chce zostawić nas w spokoju. – Nasza pani była niepocieszona. – A przecież zwykle następnego dnia po utopieniu Marzanny na wsiach chodzono od domu do domu z zieloną sosnową gałęzią. Nazywano ją latkiem lub zielonym gaikiem. Była przybrana wstążkami, wydmuszkami, papierowymi kwiatami i dzwoneczkami. Młodzi nieśli latko i śpiewali piosenki, jakby samą wiosnę prowadzili do domów, a gospodynie obdarowywały ich słodkimi plackami, jajkami, obwarzankami i drobnymi pieniążkami. Tak to właśnie dawniej wyglądało. Ale w tym roku zima jest jakaś wyjątkowa i latko będzie musiało zaczekać. – Nasza pani westchnęła i otuliła się grubym szalem.

No i ta wyjątkowa zima trwałaby pewnie do dzisiaj, gdyby nie Dorota. Dorota to moja najlepsza koleżanka i to właśnie ona wymyśliła, że zima nie odeszła, bo nie spodobała jej się nasza wielka, gruba i niezgrabna kukła ze słomy w za długiej spódnicy.

– Musimy spróbować raz jeszcze – powiedziała – ale tym razem same zrobimy Marzannę.

– Jasne, i nasza będzie dużo ładniejsza. – Od razu spodobał mi się ten pomysł. – Może zamiast wpychać słomę do starej bluzki i zaplatać sztywne słomiane warkocze, poszukamy jakiejś lalki i przerobimy ją na Marzannę? – zaproponowałam.

Oczywiście zakładałam, że to Dorota poświęci jedną ze swych lalek, bo ja nie miałam takiego zamiaru. Ona jednak nawet nie chciała o tym słyszeć.

– No to co robimy? – spytałam, a Dorota wzruszyła ramionami i rozejrzała się po pokoju. To był największy pokój w jej domu. Pełno w nim było półek z książkami, zdjęć, obrazów i różnych komódek. Na jednej z nich, obok lampy z żółtym abażurem, stał na dwóch łapkach stary wypchany zając. Dorota wzięła go do ręki, obejrzała ze wszystkich stron, otrzepała z kurzu i powiedziała:

– Nada się w sam raz. Zrobimy z niego piękną Marzannę.

– A jak się połapią, że zniknął, to co? – spytałam trochę zaniepokojona.

– Eee, tam – machnęła ręką Dorota. – Sama słyszałam, jak babcia narzekała, że ten zając to siedlisko kurzu i moli, że sypie się z niego sierść i jego miejsce jest w koszu na śmieci.

Szczerze mówiąc, nie bardzo wiedziałam, jak można przerobić zająca na Marzannę, ale okazało się, że to całkiem proste. Zwłaszcza że ubranka mojej największej lalki pasowały na niego jak ulał. Naciągnęłyśmy więc na szaraka żółtą bluzkę na ramiączkach i modną minispódniczkę w kratę. Potem Dorota zawiesiła mu na szyi kolorowe korale, a na łapce małą czarną torebeczkę. Największy problem miałyśmy z uszami, które sterczały wysoko nad głową i nie wiadomo było, co z nimi zrobić. Wreszcie Dorota stwierdziła, że uszy to takie jakby warkocze i że nigdzie nie jest powiedziane, że warkocze muszą zwisać, bo równie dobrze mogą być zadarte. Skoro tak, to ozdobiłam każde ucho różową kokardą, a gdy jeszcze przycięłyśmy naszej marzannie wąsiki, to wyglądała naprawdę pięknie. I nawet złote mole, które od czasu do czasu wylatywały z zająca, nie popsuły końcowego efektu.

Jeszcze tego samego dnia, choć było zimno i padał deszcz ze śniegiem, zaniosłyśmy naszą Marzannę nad rzekę i wrzuciłyśmy ją do wody. Chlupnęło, uszy z różowymi kokardkami zatańczyły na powierzchni i po chwili było po wszystkim. Wtedy pomyślałam sobie: Hej, zimno, bierz zająca i płyń do morza, bo ładniejszej Marzanny nikt ci już nie zrobi!

Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale na drugi dzień, jak tylko się zbudziłam, zobaczyłam błękitne niebo, bez ani jednej chmurki. Świeciło słońce, ćwierkały ptaki, a śnieg zamienił się w pełne błota kałuże. Jednym słowem, nadeszła wiosna. Najwyraźniej nasza Marzanna spodobała się zimie i odpłynęła w siną dal. Jestem pewna, że gdyby nie ja, Dorota i ta Marzanna ze sterczącymi w górę warkoczami to śnieg padałby u nas do dzisiaj.

 

-Pytania do tekstu: Co symbolizuje marzanna? Dlaczego w Polsce istnieje zwyczaj topienia marzanny? Czego dzieci nie lubią w zimie? Za czym dzieci będą tęsknić, gdy przyjdzie wiosna?

 

-Obejrzyj film „Topienie marzanny” -  https://www.youtube.com/watch?v=aM9Jzf-YqVE

 

  • Zabawa słowna – wymyśl słowo lub wskaż przedmiot i go nazwij, następnie zdecyduj na jaką głoskę się zaczyna, potem podziel słowo na sylaby i policz ich ilość, np. marzec – zaczyna się na M, ma-rzec (dzieci klaszczą dzieląc na sylaby), 2 sylaby, itp.

 

***Dodatkowe kolorowanki i zadania:

-zamiast cyfr można narysować odpowiednią ilość kresek lub kół


 

 

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień  23 – 27 marca

 

Temat tygodnia: Zwierzęta na wiejskim podwórku

 

 

 

  • „Na wiejskim podwórku” – wysłuchaj wiersza Stanisława Kraszewskiego i odpowiedz na pytania znajdujące się poniżej.

 

Na podwórko dumne matki prowadziły swoje dziatki:

Krowa – łaciate cielątko,

Koza – rogate koźlątko,

Owca – kudłate jagniątko,

Świnka – różowe prosiątko,

Kurka – pierzaste kurczątko,

Gąska – puchate gąsiątko,

Kaczka – płetwiaste kaczątko,

Każda prowadzi swoje dzieciątko!

Wtem ujrzały pieska Burka, który urwał się ze sznurka.

Tak się bardzo przestraszyły, że aż dzieci pogubiły.

Krowa – łaciate cielątko,

Koza – rogate koźlątko,

Owca – kudłate jagniątko,

Świnka – różowe prosiątko,

Kurka – pierzaste kurczątko,

Gąska – puchate gąsiątko,

Kaczka – płetwiaste kaczątko,

Każda zgubiła swoje dzieciątko!

Wtem gospodarz konną furką wjechał prosto na podwórko.

Zszedł czym prędzej ze swej furki, zamknął Burka do komórki.

Lamentują biedne mamy: „Co my teraz robić mamy?”.

Wtem z kryjówek wyszły dziatki, odnalazły swoje matki:

Krowę – łaciate cielątko,

Kozę – rogate koźlątko,

Owcę – kudłate jagniątko,

Świnkę – różowe prosiątko,

Kurkę – pierzaste kurczątko,

Gąskę – puchate gąsiątko,

Kaczkę – płetwiaste kaczątko,

Znalazło mamę każde dzieciątko.

 

Odpowiedz na pytania: Jakie zwierzęta wystąpiły w wierszu? Co wydarzyło się w wierszu? Kto spowodował kłopoty? Co zrobił gospodarz?

 

 *Teraz możesz obejrzeć film „Zwierzęta na wsi” i utrwalić wiadomości o wiejskich zwierzętach i odgłosach jakie wydają: https://www.youtube.com/watch?v=YHB3x2k3x30

 

                 Dodatkowe zadania i kolorowanki możesz znaleźć na dole strony.

 

  • Wykonaj zadania z KP3.30 (cała kartka) – dzięki temu doskonalisz zdolności grafomotoryczne, przeliczanie oraz wykonujesz ćwiczenia w czytaniu.

 

 

  • Wykonaj zadania z KP3.31 (cała kartka) – dzięki temu doskonalisz percepcję wzrokową oraz grafomotorykę.

 

  • Wprowadzenie litery  Ł, ł  – praca z KP3.29 (monografia litery również się tam znajduje). Na początek pokaz litery – przyjrzyj się jej uważnie, spróbuj zapisać ją palcem w powietrzu, na dywanie oraz po śladzie, potem podaj znane ci słowa na Ł. Na końcu wykonaj zadania z KP3.29, dzięki którym utrwalisz informacje i będziesz doskonalić swoje zdolności grafomotoryczne. Można też wypchać literę Ł z W11 i udekorować w dowolny sposób.

             

 

  • „Ptaki i ich jaja” – odpowiedz na pytania: Jakie zwierzęta znoszą jaja? Czy są to tylko ptaki?

 

Dopasuj jajo do odpowiedniego ptaka:

 

  • Zapoznaj się z cyklem życia kury:

 

Następnie wykonaj zadania z KP3.32 (cała kartka) – teraz będziesz ćwiczyć logiczne myślenie, poszerzać wiedzę przyrodniczą oraz utrwalać stosunki przestrzenne.

 

Dodatkowe zadania i kolorowanki możesz znaleźć na dole strony.

 

  • Świnki w bajkach – jakie znasz bajki o świnkach? Czy znasz jakieś „sławne” świnki?

 

 

 

Obejrzyj krótką bajkę o 3 świnkach: https://www.youtube.com/watch?v=HnEM9pmNh0g

 

  • Skąd się bierze wełnę? Skąd się bierze mleko? Co można zrobić z wełny? Co można wyprodukować z mleka? – czy znasz odpowiedzi na te pytania?

 

 

 

*Spróbuj ułożyć poniższe obrazki w odpowiedniej kolejności:

 

 

 

  • Wykonaj zadania z KP3.33 (cała kartka) – dzięki temu poszerzasz wiedzę ogólną, ćwiczysz logiczne myślenie i wykonujesz ćwiczenia w czytaniu.

 

 

          ***Dodatkowe kolorowanki i zadania

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień 30/03 – 03/04

 

Temat tygodnia: Praca rolnika

 

  • Wykonaj zestaw ćwiczeń porannych z wykorzystaniem „Koła gimnastycznego” z W25 – losowanie rodzaju i liczby ćwiczeń oraz ich wykonywanie.

 

  • „Wieś i miasto” – co kojarzy  się ze słowem wieś, a co ze słowem miasto? Na podstawie poniższych zdjęć, powiedz, czym się od siebie różnią?

 

 

 

  • „Do czego służy strach na wróble” – przyjrzyj się poniższym ilustracjom i spróbuj odpowiedzieć na pytania: Do czego służy strach na wróble na polu? Kogo ma odstraszać? Dlaczego odstrasza się ptaki z pól? Co wyjadają ptaki na polach?

 

 

 

  • Czy wiesz, czym różni się siano od słomy?

Siano to skoszona i wysuszona trawa, a słoma to pozostałości po zbożach (podczas koszenia pszenicy, zabiera się tylko ziarna, a reszta kłosa zostaje - to jest słoma).
Siano jest zazwyczaj po wyschnięciu ciemnozielone lub szare, słoma żółta. Siano miękkie, słona ostra.

 

 

  • Wykonaj zadania z KP3.37 (cała kartka) – będziesz teraz poszerzać wiedzę ogólną, doskonalić zdolności grafomotoryczne, spostrzegawczość i przeliczanie.

 

  • Rozpoznawanie roślin zbożowych, okopowych, oleistych i włóknistych – przyjrzyj się poniższym ilustracjom i zauważ jakie właściwości posiadają rośliny.

 

 

 

  • „Jak powstaje popcorn?” – przyjrzyj się ilustracji i spróbuj powiedzieć, z czego robi się popcorn?

 

 

Teraz możesz obejrzeć krótki film, który w zwolnionym tempie pokaże, jak kukurydza przemienia się w popcorn:https://www.youtube.com/watch?v=FSZd33awqQk

 

 

 

  • Różne rodzaje pieczywa powstają z różnego rodzaju mąki. Przyjrzyj się poniższym ilustracjom i spróbuj porównać różne wypieki – Czy są takie same? Czym się różnią? Jaki mają kolor i kształt?

 

 

 

 

  • Skąd się bierze chleb? – poniżej znajduje się jego proces powstawania

 

  

 

 

 

Wykonaj zadanie z KP3.38 – dzięki temu utrwalisz poznane informacje, nauczysz się dostrzegać związki przyczynowo-skutkowe oraz będziesz doskonalić grafomotorykę.

 

 

 

 

*Czy wiesz jakie zawody są związane z chlebem i jego produkcją? Kto musi się napracować, zanim chleb trafi na nasze stoły? Są to: rolnik, młynarz, kierowca, piekarz i sprzedawca.

 

 

 

  • Zabawy kostkami – liczenie liczby wyrzuconych oczek na kostce, odnajdywanie w pomieszczeniu przedmiotów w takiej ilości – doskonalenie umiejętności matematycznych.

 

 

  • Wykonaj zadania w KP3.39 (cała kartka) – będziesz teraz ćwiczyć logiczne myślenie, doskonalić percepcję wzrokową i zdolności grafomotoryczne.

 

 

  • Narzędzia i maszyny ogrodnicze – czy wiesz, co przyda nam się do pracy w ogrodzie?

       

 

   

 

 

 

 

„Traktor” – teraz możesz wyciąć i złożyć szablon, znajdujący się poniżej.

 

 

 

 

  • Wykonaj zadania z KP3.40 – dzięki temu będziesz doskonalić percepcję wzrokową i sprawność manualną.

 

 

  • „Słoneczniki” – praca plastyczna  według własnego pomysłu lub któregoś z poniższych wzorów.

???????

 

 

 

 

 

***Dodatkowe kolorowanki i zadania

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień 6-10 kwietnia

 

 

Temat tygodnia: Wielkanoc

 

 

  • Wykonaj zestaw ćwiczeń porannych z wykorzystaniem „Koła gimnastycznego” z W25 – losowanie rodzaju i liczby ćwiczeń oraz ich wykonywanie.

 

  • "Pisanki” - zabawa w parach. Zaproś rodziców lub rodzeństwo do zabawy - jedna osoba udaje jajko („zamyka się” tworząc kulę), a druga osoba próbuje ostrożnie je otworzyć (może np. łaskotać) po otwarciu następuje zmiana ról.

 

  • „Moje święta” – rozmowa na temat Wielkanocy. Odpowiedz na pytanie: „Z czym kojarzy Ci się Wielkanoc”?

 

 

  • Wykonaj zadania z KP3.34a – będziesz doskonalić logiczne myślenie, zdolności grafomotoryczne i percepcję wzrokową.

 

  • „Wielkanoc” - wysłuchaj wiersza Bożeny Formy i porozmawiaj z rodzicami na temat zwyczajów wymienionych w wierszu:

 

Święta za pasem ,

do pracy się bierzemy,

mazurki i baby

smaczne upieczemy.

Pisanki, kraszanki

razem dziś robimy,

wszystkie kolorowe,

bardzo się cieszymy.

Upiekliśmy z ciasta,

baranka ,zajączka,

z posianej rzeżuchy

będzie piękna łączka.

W glinianym wazonie

bazie i żonkile,

a na nich z papieru

kurczątka przemiłe.

 

 

 

 

  • Obejrzyj film „Zwyczaje wielkanocne – zdobienie jajek”, z którego dowiesz się o różnych sposobach zdobienia jajek. Następnie, spróbuj opowiedzieć o tych sposobach. https://www.youtube.com/watch?v=qG3snyWpc2Y

 

 

 

 

1. Do zajączka przyszła kurka:
– Ko, ko, ko, ko – zagdakała.
Z koszem jajek na pisanki
Mama – kwoka mnie przysłała.
Zając podparł się pod boki:
– A to ci dopiero jajka!
Namaluję na nich tęczę,
i na każdym będzie bajka.


Ref. Bajkowe pisanki, bajkowe.
Rozdamy je z dobrym słowem,
Świątecznym życzeniem,
Wiosennym marzeniem.
Bajkowe pisanki, bajkowe,
Wesołą wiodą rozmowę,
Że wiosna za oknem,
Że w dyngus ktoś zmoknie.
 

2. Rośnie żytko jak na drożdżach
I zieleni się rzeżucha,
Pisankowych opowieści
Zając słucha, kurka słucha.
Z bukiecikiem srebrnych bazi
W gości wybrał się baranek,
A dla niego mała kurka
Kosz bajkowych ma pisanek.

 

 

  • „Kartki dla mojej rodziny” - zachęcamy do wykonania dowolnej pracy plastycznej. Zróbcie zdjęcie i wyślijcie na adres przedszkola, a Wasze kartki znajdą się na naszej stronie internetowej.

 

 

  • Rozwiąż poniższe zagadki:

 

*W wielkanocnym koszyczku

leżeć będą sobie

zanim je tam włożę,

ślicznie je ozdobię.

 

 

*Tyle w koszyczku

leży pisanek,

a pośród nich

Słodki...

 

*Święta ! święta nadeszły

wstawajmy już rano!

podzielimy się jajeczkiem

bo dziś przecież...

 

 

  • Odpowiedz na pytanie: Z jakim produktem spożywczym najsilniej kojarzy nam się Wielkanoc?

 

  • „Wielkanocne jajka” – porównaj ilustracje różnie udekorowanych jajek (wskaż różnice i podobieństwa):

 

*Czego symbolem jest jajko?

-To znak nowego życia i odrodzenia.

 

 

*Posłuchaj piosenki „Wielkanocne pisanki” https://www.youtube.com/watch?v=8cMvgOJIdcw

 

  • „Jak barwimy jajka”? – wykorzystując naturalne i dostępne produkty możemy uzyskać następujące kolory:

 

-żółty –  suche łupinki cebuli

-czerwony - kora dębu, owoce czarnego bzu, suszone jagody, suche łupiny cebuli

-różowy – sok z buraka

-pomarańczowy - marchew, dynia

-brązowy - łupiny orzecha

-niebieski – owoce tarniny

-fioletowy- płatki ciemnej malwy

-zielony - trawa, pokrzywa

-czarny - wygotowane olchowe szyszki

 

 

*możesz teraz, z pomocą rodzica, wykorzystać dostępne produkty i barwić jajka.

 

 

  • Wykonaj zadania z KP3.34b – będziesz doskonalić percepcję wzrokową oraz zdolności grafomotoryczne

 

  • Posłuchaj wiersza „Wielkanocny stół” Ewy Skarżyńskiej i odpowiedz na pytania, znajdujące się pod tekstem.

 

Nasz stół wielkanocny
haftowany w kwiaty.
W borówkowej zieleni
listeczków skrzydlatych.
Lukrowana baba
rozpycha się na nim,
a przy babie –
mazurek w owoce przybrany.

Palmy - pachną jak łąka
w samym środku lata.
Siada mama przy stole,
A przy mamie tata.
I my.

Wiosna na nas
zza firanek zerka,
a pstrokate pisanki
chcą tańczyć oberka.

Wpuśćmy wiosnę,
Niech słońcem
zabłyśnie nad stołem.
W wielkanocne świętowanie,
jak wiosna wesołe!

 

 

          Po co ludzie spotykają się przy świątecznym stole? Jak spędzają te święta?

 

 

  • Wykonaj zadanie z KP3.36a – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, percepcję wzrokową, koordynację wzrokowo – ruchową oraz odwzorowywanie.

 

  • Co się kryje w święconce? Pomyśl, co wkładamy do koszyczka. Jakie znasz zwyczaje wielkanocne?

 

Symbolika koszyczka wielkanocnego:

- baranek - symbol zwycięstwa życia nad śmiercią

- jajko - znak odradzającego się życia 

- kiełbasa i wędlina - symbolizują dostatek, zdrowie i płodność

- woda - znak przygotowania do nowego życia

- sól - symbol oczyszczenia

- ciasto - metafora umiejętności i doskonałości

- chrzan - znak siły fizycznej i krzepy
 

 

          W Polsce polewamy się wodą na Śmigus-dyngus.

 

Ale w innych krajach istnieją inne zwyczaje:

-USA -  wyścigi jajek,

-Francja –robienie gigantycznego omleta,

-Indie –tworzenie latarni, kwiatków z bibuły dla przyjaciół,

-Bermudy – robienie latawców

 

 

  • Wykonaj zadania z KP3.35 - dzięki temu doskonalisz sprawność manualną, ćwiczysz logiczne myślenie oraz rozwijasz umiejętności matematyczne

 

 

  • Zabawa z W.29 - spróbuj stworzyć swoją własną grę planszową i zagraj w nią

 

  • Wykonaj zadania z KP3.36b - będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, percepcję wzrokową oraz koordynację wzrokowo-ruchową

 

 

***

Wczoraj kury tak gdakały

nasze jajka oszalały.

Malowały się w paseczki,

I w kółeczka i wstążeczki

Teraz wszystkie krzyczą –

hurra-hurra

Wesołego Alleluja!

 

 

 

ŻYCZYMY ZDROWYCH I RADOSNYCH ŚWIĄT !!!

 

 

 

 

***Dodatkowe zadania i kolorowanki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień 14 – 18 kwietnia

 

 

 

Temat tygodnia: Dbamy o naszą planetę

 

 

 

  • „Natura czy człowiek?” – spróbuj podzielić poniższe przedmioty na naturalne oraz te, które zostały wytworzone przez człowieka.

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.1b – będziesz ćwiczyć logiczne myślenie, poszerzać wiedzę ogólną oraz doskonalić zdolności grafomotoryczne.

 

  • „Człowiek i jego działanie” – przyjrzyj się poniższym ilustracjom i oceń, które zachowania są właściwe, a które niewłaściwe wobec środowiska.

                                

                                

                                

                                   

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.1a – dzięki nim będziesz ćwiczyć logiczne myślenie, budować postawę proekologiczną i poszerzać wiedzę przyrodniczą.

 

 

 

  • „Sekwencje” – zabawa matematyczna z wykorzystaniem W.53-54. Za pomocą kolorowych kół spróbuj ułożyć i kontynuować poniższe rytmy. Możesz także wymyślić swoje własne.

                                                             

 

 

 

  • „Smutny widok” – przyjrzyj się poniższym ilustracjom i powiedz, które miejsca wyglądają na czyste, a które na zanieczyszczone. Co trzeba robić, a czego nie wolno, jeśli chcemy aby nasze środowisko było ładne i zadbane?

 

 

 

  • Wprowadzenie litery Z, z - praca z KP4.2 (monografia litery również się tam znajduje). Na początek pokaz litery – przyjrzyj się jej uważnie, spróbuj zapisać ją palcem w powietrzu, na dywanie oraz po śladzie, potem podaj znane ci słowa na Z. Na końcu wykonaj zadania z KP4.2, dzięki którym utrwalisz informacje i będziesz doskonalić swoje zdolności grafomotoryczne. Można też wypchać literę Z z W12 i udekorować w dowolny sposób.

 

 

 

 

 

  • „Co to jest?” – przyjrzyj się poniższemu zdjęciu i powiedz, czy wiesz, co oznacza ten symbol?

                                      

                       Symbolem tym znakuje się opakowania z tworzyw, które podlegają recyklingowi.

 

                       Recykling – to zmniejszenie zużycia surowców naturalnych oraz ilości odpadów,

                       przetwarzanie odpadów na coś, co można ponownie wykorzystać.

 

 

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.3 – będziesz teraz doskonalić zdolności grafomotoryczne, poszerzać wiedzę proekologiczną, doskonalić koordynację wzrokowo-ruchową i ćwiczyć logiczne myślenie.

 

  • Wykonaj zadania z KP4.4 – dzięki temu będziesz ćwiczyć logiczne myślenie, klasyfikowanie oraz grafomotorykę.

PAMIĘTAJ, że do zwykłych koszy nie wyrzuca się: baterii, leków, żarówek, opon, AGD i RTV - są dla nich przeznaczone specjalne punkty zbiórki. 

 

 UWAGA: w tej chwili, w Polsce obowiązuje nowy system segregacji śmieci przedstawiony na poniższej ilustracji:

 

                                 

 

 

 

  • „Smog” – wysłuchaj opowiadania Agnieszki Frączek i spróbuj odpowiedzieć na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

 

  Bardzo długo wyjeżdżaliśmy z miasta. „Brum, brum!”, dudniło nam w uszach. „Ti–tit, ti–tit!”, atakowało nas mimo szczelnie zamkniętych okien.

 – Rany, jaki korek! – narzekał tata.

 – Szybciej! – prosił Antek.

 – Wolniej – prosiła mama.

 – Nudzi mi się – jęczała Zosia.

 – Pi… – popiskiwał pies.

 – Daleko to jeszcze? – pytałem ja, Sprężynek.

 Ale nasze słowa i tak zagłuszało nieznośne „Brum, brum, ti–tit!”.

Wreszcie – powolutku, koło za kołem – udało nam się wyjechać za miasto. I od razu zrobiło się weselej. Tata przestał narzekać na korki, mama przestała prosić, żeby tata zwolnił (dziwne, bo jechaliśmy teraz dużo szybciej niż w mieście), Antek przestał prosić, żeby tata przyspieszył, nawet Zosia przestała się nudzić. Z pobocza machały do nas czerwone dęby, żółte brzozy i zielone choinki, pies pochrapywał cicho, a Zośka nuciła jakąś przedszkolną piosenkę. Nawet słońce świeciło jakby trochę jaśniej.

 – Od razu widać, że smog został za nami – cieszyła się mama.

 – To tam był jakiś smok? – z wrażenia mało nie wypadłem z koszyka.

 – Trzygłowy? – zawtórowała mi Zosia.

 – Spokojnie, nie smok, tylko smog, głuptasy – roześmiał się Antek.

 – A co to za różnica? – zapytała Zosia.

 – Ten wasz smok jest zielony, ma trzy głowy, pazury, ogon i K na końcu…

 – Czyli na ogonie?

 – Zośka! – zbył siostrę Antek. I tłumaczył dalej: – Wasz smok pożarł barana nafaszerowanego siarką. Zgadza się?

 – Tak… – odpowiedziała niepewnie Zosia, która chyba podobnie jak ja nie rozumiała, czemu ten zielony potwór ma być „nasz”.

 – Smog, o którym mówiła mama, też ma w środku trochę siarki. Ale na tym koniec podobieństw. Bo mamie wcale nie chodziło o smoka, ale o smog, prawda, mamo?

 – Prawda.

 – Czyli chmurę pełną dymów i spalin – wtrącił tata.

 – A skąd się biorą takie smoki?

 – Smogi! – poprawił Antek. – Skąd? No z tej… Z tego… – plątał się.

 – Pamiętacie te wszystkie samochody stojące w korku? – przyszedł mu z pomocą tata. – Potraficie sobie wyobrazić, ile one naprodukowały spalin.

 – Mnóstwo.

 – Właśnie: mnóstwo. A przecież powietrze jest zanieczyszczane nie tylko przez samochody, ale też przez fabryki, gospodarstwa domowe, przez… – przerwał nagle tata. - Zobaczcie, jaki paskudny dom!

 Rzeczywiście, z komina małego, żółtego domku wydobywały się kłęby dymu – gęstego, brązowoczarnego i pachnącego chyba jeszcze gorzej niż smocza jama. Wdzierał się do samochodu, łaskotał nas w nosy i szczypał w oczy.

 – A fe! – zawołała Zosia.

 – Fe! – powtórzył za siostrą Antek i zakrył sobie nos szalikiem.

 – Psik! – kichnął pies.

 – Co oni palą w tym piecu? Śmieci? – zastanawiała się mama.

 – Śmieci – potwierdził tata. – A paląc je, zatruwają powietrze, które i bez tego jest już bardzo zanieczyszczone – westchnął.

– A smog się cieszy – podsumował Antek.

 

 

*Co to jest smog? Czym różnią się smog i smok? Jakie są przyczyny smogu?

 

Smog powstaje na skutek wymieszania powietrza z zanieczyszczeniami i spalinami, powstającymi w efekcie działalności człowieka. Odpowiadają za to fabryki, coraz większa liczba samochodów, palenie węglem, drewnem i innymi paliwami stałymi w piecach.

 

 

 

A teraz przypatrz się uważnie poniższym ilustracjom i spróbuj poprawnie wypowiadać ich nazwy

 

SMOG 

 

SMOK

 

 

 

  • „Miasto” – praca plastyczna. Z papieru wytnij prostokąty różnej wielkości i naklej obok siebie pionowo na kartce, tworząc miasto pełne wieżowców. Kolorystyka i dekoracje według waszych pomysłów. Przykładowe prace znajdziesz poniżej.

 

 

 

 

 

***Dodatkowe zadania i kolorowanki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 


 

 

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień  20 – 24 kwietnia

 

 

Temat tygodnia: Tajemnice książek

 

 

 

  • Na dobry początek dnia spróbuj ćwiczyć razem z Lulisią

                https://www.youtube.com/watch?v=9iOLdoHhLpc

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=Jrl-VaYMjlU

 

 

*Teraz, za pomocą książki, spróbuj samodzielnie wytworzyć taki dźwięk.

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.8b – dzięki temu będziesz rozwijać umiejętność oceniania, doskonalić zdolności grafomotoryczne i rozwijać kreatywność.

 

 

  • „Do czego nam książki?” – powiedz, do czego służą książki? Co z nimi robimy?

 

  • „Książka” – wysłuchaj wiersza Anny Kamieńskiej i odpowiedz na pytania znajdujące się poniżej.

 

Czemu książka stoi niema?
Może o czym mówić nie ma?

Jej literek czarne rządki
smutne jak jesienne grządki.

Czemu taka nudna, pusta,
jakby jej zamknięto usta?

Aż tu nagle, moja miła,
niema książka przemówiła.

I gadała, i śpiewała,
czego nie opowiadała!

O przygodach, awanturach,
ptakach, kwiatach, morzach, górach.

Gdzie to wszystko w niej mieszkało?
Jak to wszystko w niej drzemało?

Chyba nie ma o co pytać:
nauczyliśmy się czytać.

 

 

*Dlaczego początkowo książka była smutna? Czy miała kolorowe obrazki? Dlaczego nagle zaczęła być ciekawa dla osoby mówiącej w wierszu? Co się zmieniło?

 

 

  • „Do czego nie są książki?” – przypatrz się poniższym ilustracjom i zdecyduj, które zachowania są prawidłowe, a które nieprawidłowe.

 

 

  • Wykonaj zadanie w KP4.9b – stwórz „Regulamin postępowania z książką”.

 

 

  • „Mała książka o książce” – wysłuchaj opowiadania Agnieszki Filipkowskiej i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

 Julka już od kilku dni nie chodziła do przedszkola. Miała anginę i musiała zostać w domu. Mama nie zawsze miała czas, żeby się z nią pobawić, czy poczytać jej jakąś książkę, bo była zajęta nadrabianiem zaległości w pracy. Żeby się nie nudzić, dziewczynka wymyślała sobie przeróżne zajęcia. Najbardziej spodobało jej się tworzenie własnych, barwnie ilustrowanych książeczek. Kilka kartek papieru składała na pół, wkładała jedną w drugą i po zrobieniu na grzbiecie dwóch otworów dziurkaczem, związywała wszystko razem ozdobną wstążeczką. Potem zabierała się do zapełniania stron obrazkową opowieścią, gdzieniegdzie opatrzoną prostym słowem, które już potrafiła samodzielnie napisać.

 – Mamo, jak będę duża, to zostanę księgarnią – oznajmiła pewnego dnia Julka pochłonięta ozdabianiem swoich małych arcydzieł.

 – Doprawdy? – rzuciła mama, zerkając na córkę znad laptopa, po czym zanurzyła usta w zimnej już kawie, tylko po to, by nie wybuchnąć śmiechem. – To znaczy, czym dokładnie będziesz się zajmować?

– No jak to czym? Robieniem książek, tak jak teraz – odpowiedziała dziewczynka.

 – Wiesz, córciu, księgarnia to właściwie nie jest osoba, tylko miejsce, taki sklep, w którym można kupić książki. I tam pracują księgarze albo księgarki, czyli osoby, które powinny znać się na literaturze, umieć coś doradzić, polecić – wyjaśniła mama. – Ale zanim książka trafi do księgarni, nad jej powstaniem pracuje wiele osób.

 – No popatrz, a ja robię wszystko sama i to jeszcze z anginą – rzekła z dumą Julka.

– Tak, jesteś bardzo dzielna – przyznała ze śmiechem mama. – I wiesz co? Mam dla ciebie ciekawe zadanie. Co powiesz na stworzenie książki o tym, jak powstaje książka?

– Super pomysł! – ucieszyła się mała artystka. – To od czego powinnam zacząć?

 – Hmmm… Najpierw powinnaś narysować las.

– Jak to? To książki powstają w lesie?

 – Nie w lesie, tylko z lasu, a dokładnie z rosnących w nim drzew, które są ścinane, potem odpowiednio mielone i w specjalnej fabryce przetwarzane na papier – sprostowała mama.

 Julka zostawiła na razie stronę okładki pustą. Na kolejnej zaś naszkicowała stojące w szeregu drzewa o rozłożystych koronach. Od nich skierowała strzałkę w stronę złożonej z prostokątów i trójkątów fabryki z dymiącymi kominami. A dalej narysowała pokaźną stertę papierów. I czekała na dalsze wskazówki.

– Teraz potrzebujemy autora, czyli osoby, która wymyśli opowieść. Od niego wszystko zależy. To on tworzy świat, jaki będziesz sobie później wyobrażać jako czytelnik. Zapełnia ten świat bohaterami, którym pozwala przeżywać różne przygody – kontynuowała mama. – To on w magiczny sposób przemienia pustą kartkę papieru w barwną, tętniącą życiem historię.

W Julkowej książeczce wnet pojawił się pochylony nad dużym zeszytem mężczyzna w okularach, trzymający w ręce coś, co chyba miało być długopisem. Z głowy pisarza „wypączkowała” chmurka pełna pomysłów autora. Była tam królewna w krzywej koronie, ziejący pomarańczowym ogniem smok i rycerz z mieczem w dłoni.

 – Piękne te twoje rysunki – skomentowała mama z uznaniem. – Może zamiast księgarnią, zostaniesz ilustratorką. To kolejna ważna osoba tworząca książkę.

 – Czasami ważniejsza od pisarza, prawda? Bo w niektórych książkach są tylko obrazki, tak jak w mojej! – ożywiła się Julka. – Wiem! Na następnej stronie narysuję siebie, jak tworzę ilustracje do mojej książki! – I tak też zrobiła.

– Dobrze, to teraz czas na współpracę z wydawnictwem – podsumowała mama. – Pracują tam redaktorzy, którzy podpowiadają autorowi, jak ulepszyć napisany tekst, dokonują korekty, czyli poprawiają znalezione błędy, i przygotowują książkę do druku.

 – A na czym polega to przygotowanie? – zainteresowała się mała ilustratorka.

– Na wybraniu odpowiedniego koloru, kształtu czy wielkości liter, rozmieszczeniu tekstu oraz ilustracji na stronie, na zaprojektowaniu okładki i stron tytułowych – wyliczała mama. – O, widzę, że już naszkicowałaś małe wydawnictwo.

– Tak, tu jest redaktor, który czyta książkę i poprawia błędy – objaśniała Julka, wskazując postać siedzącą przy nieforemnym biurku. – A ten wybiera najładniejsze literki z tych powieszonych na maleńkich wieszaczkach.

– Pięknie! – zachwyciła się mama. – Choć wiesz, dziś pisarze i redaktorzy zwykle pracują na komputerach, tak jest szybciej i wygodniej – dodała rozbawiona. – Ciekawa jestem, jak narysujesz drukarnię, do której właśnie zmierzamy. Są tam specjalne maszyny, które na ogromnych arkuszach papieru drukują wiele stron książki jednocześnie. Potem te arkusze trzeba odpowiednio pociąć, złożyć w całość i skleić albo zszyć. A na koniec oprawić w piękną okładkę.

I tak powstał szkic drukarni, w której drukarze, niczym dzielne krawcowe, próbowali okiełznać pokrytą mrówczym pismem płachtę papieru za pomocą nożyczek oraz igły z nitką.

– Brawo, Julciu! – Mama pogładziła córkę po głowie. – Tak właśnie powstaje książka, która zostanie teraz wysłana do księgarni, gdzie stanie na półce, a potem trafi do rąk czytelników.

– A moja, jak już wyzdrowieję, trafi do Julka, którego narysuję na okładce z otwartą książką na kolanach! – oznajmiła radośnie dziewczynka, dumna ze swojego dzieła.

 

 

*Dlaczego Julka nie chodziła do przedszkola? Co robiła żeby się nie nudzić? Kim chciała zostać w przyszłości? Czy pamiętasz jakie osoby biorą udział w powstaniu książki?

 

 

*Teraz możesz obejrzeć krótki film „Jak powstaje książka?” https://www.youtube.com/watch?v=icdV3QZb10Q

 

 

  • „Jak powstaje papier?” – obejrzyj film, a potem wykonaj zadania w KP4.7a – będziesz doskonalić myślenie przyczynowo-skutkowe oraz poszerzysz wiedzę ogólną. https://www.youtube.com/watch?v=xdfpRSZVgFI

 

 

  • Wprowadzenie litery  F,f  – praca z KP4.5 (cała kartka). Na początek pokaz litery – przyjrzyj się jej uważnie, spróbuj zapisać ją palcem w powietrzu, na dywanie oraz po śladzie, potem podaj znane ci słowa na F. Na końcu wykonaj zadania z KP4.5a, dzięki którym utrwalisz informacje i będziesz doskonalić swoje zdolności grafomotoryczne. Można też wypchać literę F z W4 i udekorować w dowolny sposób.

 

 

 

  • „Quiz” – zdecyduj, które zdania są prawdziwe, a które fałszywe:

 

– Okładka to zewnętrzna część książki.

– Autor to osoba, która napisała książkę.

– Każda książka ma 5 stron.

– Spis treści to miejsce, gdzie jest umieszczone nazwisko autora.

– Ilustracja to rysunek w książce.

– Ilustracje zawsze muszą być kolorowe.

– Grzbiet książki to inna nazwa pierwszej strony.

– Spis treści pozwala zobaczyć, co zawiera książka i na których stronach.

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.6 – dzięki temu będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, percepcję wzrokową oraz dekodowanie.

 

 

  • „Do której książki” – powiedz, z jakich bajek pochodzą poniższe ilustracje.

 

 

 

  • „Moja książka” – wykonaj zadanie z KP4.7b – będziesz teraz doskonalić twórcze myślenie i zdolności grafomotoryczne.

 

 

  • „Ilustracja” – praca plastyczna w dowolnej technice. Stwórz ilustrację do swojej ulubionej książki. Poniżej znajduje się kilka przykładów.

 

 

  • „Na półce” – wykonaj zadanie z KP4.8a – dzięki temu będziesz doskonalić percepcję wzrokową

 

 

 

*W bibliotece można znaleźć książki na każdy temat. Z biblioteki, za darmo wypożyczamy wybrane książki na określony czas, ale po jego upływie musimy zwrócić książki, żeby potem ktoś inny mógł też je wypożyczyć. Żeby móc korzystać z biblioteki, należy najpierw wyrobić sobie w niej kartę biblioteczną.

 

 

  • „Jak należy się zachowywać w bibliotece?” – przyglądając się poniższym ilustracjom powiedz, czego nie wolno robić w bibliotece.

 

 

 

  • Wykonaj zadanie w KP4.9a – będziesz teraz ćwiczyć spostrzegawczość oraz dostrzegać różnice w obrazkach.

 

 

  • „Rymy” – zabawa językowa z wykorzystaniem W.44 – wypchnij elementy i połącz ze sobą obrazki, które się rymują.

 

 

  • „W księgarni” – przyjrzyj się poniższym ilustracjom różnych księgarni. Czy wiesz, czym różni się księgarnia od biblioteki?

 

*W księgarni kupujemy nowe książki – po zapłaceniu stają się one naszą własnością i zabieramy je ze sobą do domu.

 

 

 

 

 

 

  • „Tangram” – zabawa z wykorzystaniem W.48 – wypchnij elementy i spróbuj ułożyć tangram zgodnie ze wzorem (zanim zaczniesz najlepiej zrobić zdjęcie).

 

 

 

***Dodatkowe zadania i kolorowanki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 


Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień  27 – 30 kwietnia 

 

Temat tygodnia: Polska to mój dom

 

 

 

  • Spróbuj przeliterować poniższy wyraz, a dowiesz się, o czym będziemy się uczyć w tym tygodniu:

POLSKA

 

  

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.10 (cała kartka) – dzięki temu będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, percepcję wzrokową, logiczne myślenie, rytmy oraz poszerzysz wiedzę ogólną.

 

  • „Narodowy Quiz” – przeczytaj poniższe zdania i zdecyduj, czy są one prawdziwe czy fałszywe.

 

-Moją ojczyzną jest Polska.

-Godłem Polski jest orzeł w koronie.

-Ojczyzna to miasto.

-Godło to biało-czerwony materiał.

-Flaga Polski składa się z dwóch kolorów: czerwonego u góry , białego na dole.

-Polska to nasza stolica.

 

 

  • Jak myślisz, gdzie jeszcze – poza godłem – znajduje się wizerunek orła?

 

 

 

  • „Monety i banknoty” – zabawa matematyczna z wykorzystaniem W.56 – wypchnij elementy i wskaż, gdzie znajdują się wizerunki orłów. Następnie ułóż podzbiory składające się z 1zł, 2zł, 5zł oraz banknotów. Policz, ile elementów jest w każdym zbiorze. Których jest najwięcej? A teraz możesz się pobawić w sklep :)

 

 

  • „Polskie miasta” – przyjrzyj się poniższym ilustracjom. Czy wiesz, z jakich polskich miast one pochodzą?

KRAKÓW

GDAŃSK

POZNAŃ

WARSZAWA

SZCZECIN

 

 

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.11a – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, czytanie globalne oraz poszerzać wiedzę ogólną.

 

  • „Warszawa” – wysłuchaj wiersza Juliana Tuwima i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

Jaka wielka jest Warszawa!

Ile domów, ile ludzi!

Ile dumy i radości

W sercach nam stolica budzi!

Ile ulic, szkół, ogrodów,

Placów, sklepów, ruchu, gwaru,

Kin, teatrów, samochodów

I spacerów i obszaru!

Aż się stara Wisła cieszy,

Że stolica tak urosła,

Bo pamięta ją maleńką,

A dziś taka jest dorosła.

 

 

*Jakie miasto jest stolicą Polski? Jak wygląda stolica przedstawiona w wierszu?

 

 

 

  • „Biało-czerwone motylki” – wysłuchaj opowiadania Agnieszki Filipkowskiej i powiedz, co dla Ciebie oznacza patriotyzm.

 

Kiedy za oknem pełnią kolorów zaczęła rozkwitać wiosna, w grupie Motylków zrobiło się biało– czerwono. Wykonane przez przedszkolaki małe dwukolorowe flagi ozdobiły półkę w kąciku czytelniczym, a na korkowej tablicy zakwitły – niczym dorodne kwiaty – biało–czerwone kotyliony z kartonu i bibuły. Zostały jeszcze do wycięcia proporczyki, które miały zawisnąć nad oknami. Dzieci pracowały dzielnie nad ozdobieniem sali na majowe święto.

 – Proszę pani, bo Antek się przezywa – krzyknął nagle Julek, wskazując na kolegę. – On mówi, że ja jestem patriota!

Pani Marta odłożyła na chwilę papier i nożyczki, spojrzała na chłopców z uśmiechem i łagodnym głosem zwróciła się do dzieci:

– Julku, poczułeś się urażony? – Chłopiec kiwnął głową. – Zupełnie niepotrzebnie, bo bycie patriotą to żaden wstyd, wręcz przeciwnie. A ty, Antku, wiesz, co oznacza słowo, którego użyłeś?

– Yyyy… no… chyba nie… – wybąkał zawstydzony Antek.

 – Ja wiem! – krzyknęła Julka. – Moja babcia zawsze powtarza, że jej dziadek, czyli mój prapradziadek był patriotą, bo walczył na wojnie. I dostał medal, prawdziwy! On już nie żyje, ale widziałam w albumie jego zdjęcia w mundurze.

 – Możesz być dumna z takiego prapradziadka, Julciu – przyznała pani Marta. – Rzeczywiście, wygląda na to, że był patriotą, czyli kimś, kto kocha swój kraj, swoją ojczyznę, i dba o nią tak bardzo, że jest gotów zaryzykować dla niej życie, jeśli to konieczne.

Julek, zajęty wprawdzie przyklejaniem białych i czerwonych trójkątów do długiej tasiemki, słuchał w skupieniu toczącej się rozmowy i nie bez żalu wywnioskował z niej, że wcale nie zasłużył na rzucone przez Antka przezwisko.

 – A jak ja nie chcę zostać żołnierzem, tylko lekarzem, to nie mogę być tym, no… patriotą, proszę pani? – spytał, nie kryjąc rozczarowania.

– Ależ oczywiście, że możesz – zapewniła pani Marta. – Patriota nie musi koniecznie walczyć na wojnie. Teraz, w czasach pokoju, możemy okazywać swój szacunek dla ojczyzny w inny sposób. Na przykład lekarz, wykonując swój zawód, służy krajowi, bo dba o zdrowie jego obywateli.

 – To tak jak moja mama! Ona leczy ludziom oczy – pochwaliła się Marysia.

 – Rzeczywiście, lekarz to ważny zawód. Ale to, co powiedziałam, dotyczy tak naprawdę każdego, kto dobrze wykonuje swoją pracę. Może to być policjant, nauczyciel, artysta czy kasjer w sklepie. Nawet wy, będąc jeszcze dziećmi, możecie zachowywać się patriotycznie. Można powiedzieć, że Polska jest naszym wspólnym domem, a Polacy – rodziną, a jak można dbać o dom i rodzinę? – spytała wychowawczyni.

 – Na przykład można sprzątać po sobie i nie bałaganić – zaproponowała nieśmiało Tereska.

– Masz rację, Teresko – przyznała pani. – To bardzo ważne, żeby dbać o środowisko, nie zaśmiecać go i troszczyć się o nasze wspólne otoczenie.

– I jeszcze można się starać nie psuć różnych rzeczy – dodał Antek.

– Tak, Antku, trzeba korzystać z tego co wspólne w taki sposób, żeby tego nie niszczyć. Place zabaw, parki, autobusy i tramwaje, a także przedszkole, w którym teraz jesteśmy, należą do nas wszystkich. Dlatego kiedy ktoś je niszczy, wszyscy tracimy.

– Proszę pani, a ja dostałam od babci taką książkę o Polsce z białym orłem na okładce – wtrąciła nagle Julia. – I tata mi ją czyta. Tam jest na przykład napisane, że najdłuższa rzeka Polski to Wisła. I że stolicą jest Warszawa, i jeszcze było coś o Krakowie… i dużo innych informacji, ale jeszcze nie wszystko pamiętam. I tata mówi, że tam są rzeczy, które każdy Polak powinien wiedzieć.

 – Twój tata ma rację, warto poznawać własny kraj oraz jego historię i kulturę – przyznała nauczycielka. – To coś, co każdy z was już teraz może zacząć robić. Zresztą częściowo robimy to razem tu, w przedszkolu. I spójrzcie, co nam się udało stworzyć.

Wycięte przez dzieci proporczyki zostały przyklejone do mocnej złotej tasiemki i tworzyły piękny biało–czerwony łańcuch. Nadszedł czas, by ozdobić nim ramy okienne. Pan Marek, przedszkolny konserwator, przyniósł drabinę i pomógł w zamocowaniu dekoracji.

– No, no! Nieźleście się napracowali, mali patrioci! – rzekł z uznaniem, patrząc z góry na pięknie przystrojoną salę.

– Widzicie, wywieszanie flagi w święta narodowe to dla innych znak, że ojczyzna jest dla was ważna – skomentowała pani Marta. – W ten sposób też można pokazać swój patriotyzm.

Pod koniec dnia dzieci mogły zabrać zrobione przez siebie chorągiewki do domów. Julek włożył swoją do kubeczka i postawił ją na parapecie w dużym pokoju. W czasie zabawy co jakiś czas zerkał na nią z dumą. A kiedy tata wrócił z pracy, chłopiec natychmiast pobiegł oznajmić mu z pewną siebie miną:

 – Wiesz, tato, jeśli chcesz, możesz zostać patriotą, tak jak ja. To naprawdę nic trudnego.

 

 

  • „Patriotyczny quiz” – jak myślisz, które z poniższych zachowań są zachowaniami patriotycznymi?

          Przykłady zachowań:

– Znam symbole narodowe.

– Potrafi ę zaśpiewać hymn.

– Gdy słyszę hymn, tańczę.

– Wybieram towary produkowane w Polsce.

– Znam i zwiedzam zabytki w Polsce.

– Podczas świąt narodowych wywieszam flagę.

– Bawię się godłem i rysuję po nim.

– Kibicuję Polskim reprezentacjom sportowym.

– Uczę się o historii naszego kraju.

– Zawieszam szalik z napisem Polska i godłem bałwanowi zimą.

 

  • „Co najbardziej smakuje turystom odwiedzającym Polskę?” – wykonaj zadania z KP4.11b – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne i poszerzać wiedzę ogólną.

 

  • „Wielki Polak” – co to znaczy? Czy takie określenie zależy od wzrostu? Kogo można nazwać wielkim Polakiem i dlaczego? Poniżej znajdują się zdjęcia niektórych „Wielkich Polaków”. Czy ich znasz?

(Fryderyk Chopin, Maria Skłodowska-Curie, Lech Wałęsa, św. Jan Paweł II, Mikołaj Kopernik, Robert Lewandowski, Adam Małysz)

 

  • „Pejzaże” – wykonaj zadania w KP4.13b dzięki czemu będziesz doskonalić percepcję wzrokową.

 

  • Wprowadzenie litery  J, j  – praca z KP4.12 (monografia litery również się tam znajduje). Na początek pokaz litery – przyjrzyj się jej uważnie, spróbuj zapisać ją palcem w powietrzu, na dywanie oraz po śladzie, potem podaj znane ci słowa na J. Na końcu wykonaj zadania z KP4.12, dzięki którym utrwalisz informacje i będziesz doskonalić swoje zdolności grafomotoryczne. Można też wypchać literę J z W7 i udekorować w dowolny sposób.

 

 

  • „Pokaż Wisłę” – zabawa dydaktyczna z mapą przy wykorzystaniu KP4.13a.

 

 

 

***Dodatkowe zadania i kolorowanki

 

 

 

 

 


 

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień  4 – 8 maja 

 

 

Temat tygodnia: W krainie muzyki

 

 

  • Wykonaj zestaw ćwiczeń porannych z wykorzystaniem „Koła gimnastycznego” z W25 – losowanie rodzaju i liczby ćwiczeń oraz ich wykonywanie.

 

 

  • „Pradawny rytm” – wykonaj zadanie z KP4.14a, ćw. 1 – będziesz teraz odczytywać i kontynuować rytm.

 

  • „Jakie znasz instrumenty?” – prezentacja. Przyjrzyj się poniższym ilustracjom i spróbuj nazwać instrumenty.

 

  • „Z jakiej rodziny?” – wykonaj zadanie z KP4.14a, ćw. 2 - wprowadzenie podziału instrumentów na dęte i strunowe, klasyfikowanie instrumentów.

 

 

  • „Czasem słońce, czasem deszcz” – wysłuchaj opowiadania Pani Muzyki (K. Szczerbakowska-Biniszewska według Programu Kraina Muzyki) i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

     Dawno, dawno temu w Krainie Muzyki żyli szczęśliwi mieszkańcy. Codziennie świeciło słońce, wszędzie rosły nutki, a każdy mieszkaniec krainy grał na instrumencie, śpiewał i tańczył. Nawet psy zamiast szczekać gwizdały. Wszystkim żyło się miło, więc w Krainie Muzyki brzmiały same wesołe melodie. Do czasu! Pewnego dnia do wesołej Krainy przybyła smutna wróżka Kropelka. Pozazdrościła mieszkańcom szczęścia i wesołości, zrzuciła na całą krainę deszcz. Padał wiele dni i nocy, przez co nutki nie rosły już tak szybko, a mieszkańcy byli bardzo smutni. Zaczęli też grać smutne melodie. Na szczęście o smutnym losie muzyków usłyszała dobra wróżka – Pani Muzyka. Swoimi wesołymi czarami złagodziła smutne zaklęcie wróżki Kropelki. Od tej pory w Krainie Muzyki czasem świeci słońce, a czasem pada deszcz.

 

 

*Jak nazywa się miejsce, o którym czytaliśmy? Dlaczego jej mieszkańcy na początku byli bardzo szczęśliwi? Kto odwiedził Krainę Muzyki? Jak dziś jest w Krainie Muzyki?

 

 

  • „Ile nutek? – wykonaj zadania z KP4.14b – dzięki temu dokonasz analizy słuchowej nazw instrumentów, będziesz doskonalić percepcję słuchową i wzrokową oraz przeliczanie

 

 

  • „Gitara a gitara” – spróbuj określić podobieństwa i różnice w wyglądzie poniższych instrumentów.

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.15 – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, percepcję słuchową oraz przeliczanie.

 

  • „Gitara” – praca techniczna. Spróbuj wykonać gitarę z pudełka po chusteczkach wg poniższego przykładu.

 

  • „Kostka” – zabawa matematyczna. Rzucanie jedną, a potem dwoma kostkami i liczenie ilości wyrzuconych oczek.

 

  • „Koncert” – wysłuchaj opowiadania Agnieszki Frączek i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

      W środę z samego rana do przedszkola przyjechali muzycy. I przywieźli ze sobą przeróżne instrumenty – jedne wielkie, inne malutkie, a wszystkie błyszczące i rozśpiewane. Dzieci przyglądały się im z ogromnym zainteresowaniem. Pan dyrygent, do którego wszyscy zwracali się „maestro”, opowiadał po kolei o każdym z instrumentów, a muzycy wydobywali z nich czarodziejskie dźwięki. Mnóstwo przy tym było niespodzianek! Najpierw się okazało, że ta trąba, pozwijana jak ślimak w muszelce, to wcale nie trąba, ale waltornia, a ta druga, długa jak wąż, to… to puzon!

 – Niemożliwe – nie chciał wierzyć Staś. – Jak to puzon? Przecież puzon powinien być długi i pyzaty, a ten jest długi i chudy!

Po trąbach nie–trąbach przyszła kolei na klarnet, skrzypce (które wcale nie skrzypią). A wreszcie na basetlę, która w ogóle nie jest podobna do basseta. I bałałajkę, która niestety nie ma nic wspólnego z bajką…

Ale nie szkodzi – to spotkanie i tak było ciekawsze od najciekawszej bajki.

A po południu dzieci postanowiły dać własny koncert.

 

 

* Jak nazywała się osoba, która dowodziła całym koncertem? Jakie instrumenty były wymienione w opowiadaniu? Do czego chłopiec porównywał waltornię? Jaki instrument przypominał mu węża? Czy Wam jakieś instrumenty coś przypominają?

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.16 (cała kartka) – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, przeliczanie i spostrzegawczość oraz wykonasz ćwiczenia słuchowe.

Dźwięki do zadania nr1 na stronie 16:

  1. https://www.youtube.com/watch?v=dAKY_sTd-b4
  2. https://www.youtube.com/watch?v=NhBPYdNwI4I
  3. https://www.youtube.com/watch?v=7JgRLxG8THA
  4. https://www.youtube.com/watch?v=JO7i8kB4wyU
  5. https://www.youtube.com/watch?v=BIrR_AH_hjE

 

  • „Przedszkolna orkiestra” – wysłuchaj wiersza Agnieszki Frączek i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

By zagrać z prawdziwą orkiestrą,

nie trzeba być żadnym maestro,

wystarczy fantazji ćwierć deka.

Słuchacze już biegną z daleka!

Bo Antek w parapet uderza

i rocka grać na nim zamierza.

Jaś stuka zażarcie w żeberka,

aż grzejnik wywija oberka,

Staś biurko przerobił na bęben

i bębni w nie, nucąc kolędę,

a Krzysiek na nerwach gra tryle…

Przedszkolna orkiestra. I tyle.

 

 

*Na czym grały dzieci w swojej orkiestrze? Jaką muzykę grały? Czy taka muzyka może się podobać?

 

 

  • „Nasza orkiestra” – zabawa muzyczna z wykorzystaniem dowolnych przedmiotów. Wybierz  jakiś przedmiot ze swojego domu i spróbuj na nim zagrać w dowolny sposób. A może uda Ci się znaleźć 3 przedmioty, na których można zagrać?

 

  • Wprowadzenie litery  H, h  – praca z KP4.17 (monografia litery również się tam znajduje). Na początek pokaz litery – przyjrzyj się jej uważnie, spróbuj zapisać ją palcem w powietrzu, na dywanie oraz po śladzie, potem podaj znane ci słowa na H. Na końcu wykonaj zadania z KP4.17, dzięki którym utrwalisz informacje i będziesz doskonalić swoje zdolności grafomotoryczne. Można też wypchać literę H z W.10 i udekorować w dowolny sposób.

 

 

  • „Po co nam muzyka?” – pomyśl i spróbuj odpowiedzieć na to pytanie.

 

 

  • Gra w dobble – zabawa z W.50-52. Dzięki niej będziesz doskonalić rozpoznawanie grafemów głosek.

 

  • „Gdzie można usłyszeć muzykę?” – pomyśl i spróbuj odpowiedzieć na to pytanie.

 

FILHARMONIA – to miejsce, gdzie można słuchać koncertów muzyki klasycznej.

 

 

OPERA – to miejsce, gdzie odbywają się przedstawienia, w których głównie słychać muzykę klasyczną i śpiew.

 

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.18 – będziesz doskonalić koordynację wzrokowo-ruchową, percepcję słuchową i wzrokową, zdolności grafomotoryczne oraz dekodowanie.

 

  • „Jak zapisać muzykę?” – zapoznanie z nutami i pięciolinią.

 

 

*Obejrzyj filmik „Pani Nutka – Rytm”, dzięki któremu dowiesz się czym jest rytm oraz poznasz podstawowe wartości rytmiczne. https://www.youtube.com/watch?v=LKyZtocE9u0&t=511s

 

 

  • „Kto pierwszy?” – gra z wykorzystaniem W.28-30. Kształtowanie odporności emocjonalnej po porażce.

 

 

 

***Dodatkowe zadania i kolorowanki

 

 

 


 

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień 11 – 15 maja 

 

 

Temat tygodnia: Wrażenia i uczucia

 

 

 

 

  • „Zgadnij” – przyjrzyj się poniższym ilustracjom i odgadnij emocje, jakie towarzyszą mimice twarzy:

 

  • „Emocje na twarzy” – zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem KP4.19b.

 

  • „Miłe czy nie?” -  powiedz, jakie emocje są według Ciebie pozytywne (miłe), a jakie negatywne (niemiłe).

 

  • „Emocjonalny autoportret” – zajęcia plastyczne. Spójrz w lusterko i wyraź mimiką wybrane uczucie, a potem spróbuj siebie narysować w ten sposób.

 

  • Wykonaj zadania z KP4.19a – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, odwzorowywać i rozwijać umiejętność kontynuowania rytmu kilkuelementowego.

 

  • „Moje emocje” – malowanie farbami lub rysowanie kredkami przy muzyce „Sonata Księżycowa” L. van Beethovena. W trakcie słuchania, maluj lub rysuj co Ci w duszy gra. https://www.youtube.com/watch?v=GOZJBVavAQA

 

  • Gra w dobble – zabawa z W.50-52. Dzięki niej będziesz doskonalić rozpoznawanie grafemów głosek.

 

  • „Przedszkolne emocje” – wykonaj zadania z KP4.20b – dzięki temu będziesz rozpoznawać emocje innych na podstawie opowieści i ilustracji, dostrzegać związki przyczynowo-skutkowe.

 

  • „Zły humorek” – wysłuchaj wiersza Doroty Gellner i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

Jestem dzisiaj zła jak osa!
Złość mam w oczach i we włosach!
Złość  wyłazi  mi  uszami
I rozmawiać nie chcę z wami!

A dlaczego?
Nie wiem sama
Nie wie tata, nie wie mama…

Tupię nogą, drzwiami trzaskam
I pod włos kocura głaskam.

Jak tupnęłam lewą nogą,
Nadepnęłam psu na ogon.
Nawet go nie przeprosiłam
Taka zła okropnie byłam.

Mysz wyjrzała z mysiej nory:
Co to znowu za humory?
Zawołałam: - Moja sprawa!
Jesteś chyba zbyt ciekawa.
Potrąciłam stół i krzesło,
co mam zrobić, by mi przeszło?!

Wyszłam z domu na podwórze,
Wpakowałam się w kałużę.
Widać, że mi złość nie służy,
Skoro wpadłam do kałuży.
Siedzę w błocie, patrzę wkoło,
Wcale nie jest mi wesoło…

Nagle co to?
Ktoś przystaje
Patrzcie! Rękę mi podaje!
To ktoś mały, tam ktoś duży -
Wyciągają mnie z kałuży.
Przyszedł pies i siadł koło mnie
Kocur się przytulił do mnie,
Mysz podała mi chusteczkę:
Pobrudziłaś się troszeczkę!
Widzę, że się pobrudziłam,
Ale za to złość zgubiłam
Pewnie w błocie gdzieś została.
Nie będę jej szukała!

 

 

 

*Co czuła dziewczynka? Z jakiego powodu czuła gniew? Jak się zachowywała? Co znaczy być złym, a co złościć się/być zezłoszczonym? Czy to oznacza to samo?

 

 

  • „Moje emocje” – rozpoznawanie własnych emocji i podawanie ich nazw. Przeczytaj poniższe zdania, opisujące różne sytuacje i powiedz, jakie emocje poczułbyś w każdej z tych sytuacji. Pamiętaj, że każdy ma prawo czuć coś innego, nie ma jednej dobrej odpowiedzi.

 

Przykładowe zdania:

1. Ktoś zepsuł moją zabawkę.

2. Mama mnie pochwaliła.

3. Idę do dentysty.

4. Biegnie do mnie duży pies.

5. Mam dziś urodziny.

6. Przyjechała ciocia, której dawno nie widziałem / widziałam.

7. Pierwszy raz jadę na wycieczkę bez rodziców.

8. Wylał mi się sok.

9. Dostałem / dostałam prezent od kolegi bez okazji.

10. Występuję na przedstawieniu z okazji Dnia Matki.

11. Jestem na placu zabaw, gdzie jest mnóstwo dzieci, których nie znam.

 

 

  • „Chmurka” – praca plastyczna techniką kolażu z wykorzystaniem kolorowych czasopism. Narysuj swoją małą postać na dole strony oraz dwie chmurki – w jednej wklej lub narysuj rzeczy/sytuacje, które sprawiają, że jesteś radosny, a w drugiej te, które wywołują smutek.

 

  • Wykonaj zadania z KP4.20a – będziesz doskonalić umiejętności rozpoznawania uczuć, rozwój umiejętności grafomotorycznych oraz kreatywność.

 

  • ”Lustro” – zabawa w parach. Jedna osoba jest lustrem i jej zadaniem jest wierne kopiowanie każdego ruchu partnera. Po kilku minutach następuje zamiana ról.

 

 

  • „Gdy mi smutno, gdy mi źle” – giełda pomysłów. Powiedz, co według Ciebie można zrobić, gdy jest się smutnym?

 

  • „Łzy” – jak myślisz, po co są łzy i skąd się biorą?

 

*Łzy to substancja nawilżająca i oczyszczającą, która chroni oko przed zarazkami. Łzy składają się głównie z wody, niewielkiej ilości soli oraz substancji bakteriobójczych. Bez niej nos czy gałki oczne stałyby się łatwym wejściem do naszego organizmu dla groźnych bakterii. Nad oczami znajdują się dwa gruczoły, które nieustannie produkują łzy. Stamtąd łzy spływają kanalikami, a ich nadmiar jest odprowadzany do nosa. Dlatego gdy płaczemy, musimy wydmuchać nos. Gdy oko zostaje podrażnione, łez jest tak dużo, że kanaliki nie nadążają ich odprowadzać. Oczy łzawią, na co nie mamy żadnego wpływu. Więcej łez jest produkowanych również wtedy, gdy przeżywamy silne emocje, np. smutek, radość. Łzy pojawiają się na skutek tego, co czujemy, albo są wynikiem naszych myśli czy wspomnień. Płacz jest nam czasem bardzo potrzebny, działa pozytywnie na organizm: obniża ciśnienie krwi, dotlenia mózg, powoduje spadek napięcia emocjonalnego. Niektórzy uważają płacz za oznakę słabości, inni doceniają wrażliwość płaczących. Niewątpliwie jednak płacz jest naturalną reakcją naszego organizmu.

 

 

  • „Chłopaki nie płaczą” – czy myślisz, że to powiedzenie jest prawdziwe?

 

  • „Smutny i wesoły” – zabawa z użyciem tangramu z W.48. Spróbuj ułożyć smutnego, a potem wesołego ludzika.

 

  • „Czarna jama” – wysłuchaj wiersza Joanny Papuzińskiej i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

Nie wie tata ani mama,

że jest w domu czarna jama…

Czarna, czarna, czarna dziura

bardzo

straszna i ponura.

Gdy w pokoju jestem sam

lub gdy w nocy się obudzę,

to się boję spojrzeć tam.

Tam jest chyba mokro,

ślisko jakby przeszło ślimaczysko…

Musi żyć tam wstrętne zwierzę,

co ma skołtunione pierze,

i do łóżka mi się wepchnie!

To jest gęba rozdziawiona,

wilczym zębem obrębiona,

coś w niej skrzeknie, chrypnie, wrzaśnie

i ta gęba się zatrzaśnie…

Łaaa!

Ojej, tato, ojej, mamo,

uratujcie mnie przed jamą!

Nie zamykaj, mamo, drzwi,

bo jest bardzo straszno mi.

A w dodatku

w tamtej jamie

coś tak jakby mruga na mnie,

że mam przyjść…

Może tkwi tam mała bieda,

która rady sobie nie da?

Którą trzeba poratować?

Może leżą skarby skrzacie?

Więc podczołgam się jak kot.

Ja – odważny, ja – zuchwalec

wetknę w jamę jeden palec.

I wetknąłem aż po gardło,

ale nic mnie nie pożarło.

Więc za palcem wlazłem cały.

Wlazłem cały!

No i już.

Jaki tu mięciutki kurz…

Chyba będę miał tu dom.

Chyba to jest pyszna nora,

nie za duża, lecz dość spora.

Latareczkę małą mam.

Nie ma

w domu

żadnych jam!

 

 

*Co czuł chłopiec i dlaczego? Czego się bał? O co prosił rodziców? Jak się zakończył wiersz? Co się stało? Jaki znalazł sposób na pozbycie się lęku? Co mu pomogło? Dlaczego boimy się ciemności?

 

 

  • „Jak oswoić ciemność?” – czy masz jakiś pomysł na to, aby nie bać się ciemności?

 

 

  • „Złość” – wysłuchaj opowiadania Renaty Piątkowskiej i spróbuj odpowiedzieć na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

 

     Jak ja lubię, kiedy do przedszkola przychodzi nowe dziecko. Od razu robi się zamieszanie. Taki nowy nie chce się z nami bawić, tylko ciągle płacze, a nasza pani musi poświęcać mu dużo czasu, zamiast bawić się z nami.

Nie inaczej było z Igorem. Już w szatni za nic nie chciał rozstać się z mamą. Złościł się, kiedy zdejmowała mu kurtkę i ciągle powtarzał:

– Ja chcę do domu!

Dopiero kiedy nasza pani wzięła go na ręce i zaniosła do sali, jego mamie udało się wyjść. Igor nie chciał z nikim się bawić, usiadł na parapecie i wypatrywał przez okno, czy nie nadchodzi jego mama.

Kiedy przed obiadem pani poprosiła nas o umycie rąk i wszyscy pognali do łazienki, Igor nie ruszył się z miejsca. Powiedział, że ręce myje tylko w domu. Właściwie to nie musiał myć tych rąk, bo obiadu i tak nie zjadł.

– To nie jest taki obiad jak u mnie w domu – powiedział i odsunął talerz.

 Ale najgorzej było, gdy stało się jasne, że Igor musi iść do toalety. Pani zachęcała go, żeby się pospieszył, póki nie jest za późno. Wtedy Igor, przestępując z nogi na nogę, powiedział:

– Nie mogę.

– Dlaczego nie możesz? – zdziwiła się pani.

 – Bo tu nie ma mamy, a ona zawsze mnie chwali, kiedy skończę – wyjaśnił Igor i widać było, że jest u kresu wytrzymałości.

– Wiesz co, Igor? Nie ma innego wyjścia, musisz iść do toalety, a potem pochwal się sam – poradziła pani.

 Igor popatrzył na nią zdziwiony, ale nie protestował, kiedy pani wzięła go za rękę i zaprowadziła do toalety. Po chili zza zamkniętych drzwi rozległ się okrzyk zachwytu i głos Igora:

– Wspaniale, mądry chłopczyk. Brawo, Igorku.

 Po obiedzie pani przeczytała nam bajkę o Tomciu Paluchu. Bardzo podobały nam się przygody Tomcia, ale Igor nagle wybuchnął płaczem. Dopiero po chwili, gdy pani udało się go uspokoić, Igor powiedział z pretensją w głosie:

 – Dlaczego taka ładna bajka jest o Tomku, a nie o Igorze Paluchu? To niesprawiedliwe!

 Wtedy dzieci zaczęły się śmiać z Igora.

 – To może nie powinno być bajki o Calineczce, tylko o Igoreczku? – wyśmiewał się Patryk.

 – Albo o Igorku i siedmiu krasnoludkach – wołała Kasia.

 Wszyscy przekręcali różne tytuły bajek i śmiali się do łez. Igor rozzłościł się na dobre, krzyczał na dzieci, tupał i robił straszne miny.

– Dzieci, dość tych żartów. Proszę o spokój – pani powiedziała to takim tonem, że na sali od razy zrobiło się cicho.

 – Igor, widzę, że jesteś bardzo zły. Poradzę ci coś. Wyrzuć tę swoja złość do kosza. Po co ci ona? Ja też jestem zła, że tak hałasujecie i zobacz, co zrobię – powiedziała pani.

 Potem podeszła do kosza i pokazała, że strząsa tam coś ze swoich rąk. Wreszcie usiadła na miejsce i z błogim uśmiechem usiadła na krześle.

– O, jak teraz dobrze – powiedziała miłym głosem.

Igor niepewnie podszedł do kosza i zajrzał do niego. Stojąc nad koszem, wykonał taki ruch, jakby wrzucał tam papierek. Gdy skończył, usiadł obok pani, a ona poczęstowała go cukierkiem.

Wszystkim dzieciom się to spodobało. Pani poprosiła, żeby każdy z nas, gdy poczuje się, że jest bardzo zły, szybciutko wyrzucił swoją złość.

To świetny pomysł, nie mogę się już doczekać, kiedy będę zły – pomyślałem.

Tego dnia jak zwykle mama odebrała mnie z przedszkola i spacerkiem poszliśmy na przystanek tramwajowy. Tam zobaczyłem parę młodych ludzi, którzy kłócili się ze sobą. Rozmawiali tak głośno, że wszyscy czekający na tramwaj zaczęli im się przyglądać. Chłopak mówił coś ze złością, a dziewczyna, potrząsając nerwowo głową, odwróciła się do niego plecami. Zanim mama zdążyła złapać mnie za rękę, podszedłem do tej pary i powiedziałem:

– Wyrzućcie swoją złość do kosza, który tu stoi, bo kłócić się jest brzydko.

 Popatrzyli na mnie zdumieni, więc dodałem:

– Tak się robi, naprawdę. Nasz kolega w przedszkolu tak zrobił i potem przez resztę dnia już nie płakał z nikim się nie kłócił.

 Młodzi ludzie uśmiechnęli się, potem chłopak objął dziewczynę i nie czekając na tramwaj, poszli powoli przed siebie.

 – Ojej! To działa! – krzyknąłem zachwycony

 

 

*Jak poznać, że ktoś jest rozzłoszczony? Jak wtedy wygląda? Co robi? Kiedy czujemy się rozzłoszczeni? Co robią jeszcze ludzie kiedy są rozzłoszczeni?

 

 

  • „Dobre i złe” – klasyfikowanie sposobów radzenia sobie ze złością na dobre i złe. Zdecyduj, czy poniższe rozwiązania są pozytywne czy negatywne?

 

Przykładowe propozycje:

– Mówię brzydkie słowa.

– Szczypię kogoś.

– Rzucam zabawkami.

– Uderzam sam / sama siebie.

– Czytam na osobności.

– Układam puzzle.

– Pcham ścianę.

– Maluję gniew, gniotę kartkę, rwę i zapominam.

– Zamykam oczy i liczę do 10.

– Tańczę lub biegam.

– Tupię jak słoń.

– Przytulam misia.

– Rozmawiam z panią nauczycielką.

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.21a – będziesz teraz doskonalić umiejętność dostrzegania pozytywnych i negatywnych sposobów wyrażania uczuć oraz rozwijać zdolności grafomotoryczne.

 

  • „Gniew Gniewka” – wysłuchaj wiersza Doroty Niemiec i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

Spytał raz Gniewko mamę, jak to bywa z gniewem,

a mama mu odpowiedziała zwyczajnie: – Synku, sama nie wiem.

– Jak to? – rozwrzeszczał się Gniewko. – Ja ci wcale nie wierzę!

I ze złości zaraz potłukę wszystkie talerze!

Mama cierpliwie tłumaczy: – Tylko spokój nas może uratować,

a talerze zamiast tłuc, pomóż mi do szafki schować.

Uspokój się, bardzo cię proszę, a tak się stanie być może,

że twój gniew, jak się pojawił, tak zniknie, uśmiech ci w tym dopomoże.

Czas zmienić tę minę gniewną, marsowy grymas zdjąć z twarzy.

Niech „gniew” się schowa w twym imieniu, bo mi się spokój marzy.

 

 

*Kto był bohaterem wiersza? O co Gniewko spytał mamę? Jak czuł się Gniewko, gdy usłyszał odpowiedź mamy? Jak zareagowała mama na gniew synka? Jak wyglądał Gniewko, gdy czuł gniew? Co miało pomóc Gniewkowi? Gdzie miał się schować jego gniew? O czym marzyła mama?

 

 

  • „Kiedy czujesz gniew?” – odpowiedz na pytanie. A potem pomyśl, jak radzisz sobie z własnym gniewem?

 

 

  • „Zagniewana mina” –  praca plastyczna. Na jednej połowie kartki spróbuj narysować zagniewanego Gniewka (bohatera naszego wiersza), a na drugiej Gniewka spokojnego i uśmiechniętego.

 

  • „Co czuł bohater?” – określanie odczuć bohaterów bajek i historii. Przypomnij sobie znane bajki i spróbuj określić odczucia ich bohaterów.

 

Co czuły trzy świnki, gdy wilk dmuchał na ich domek?

 

 

Co czuła złota rybka, gdy rybak złapał ją w sieć?

 

 

Co czuł Czerwony Kapturek, gdy spotkał wilka w lesie?

 

 

Co czuł Kopciuszek, gdy macocha nie pozwoliła mu iść n bal?

 

 

  • „Jak mogę pomóc?” – zabawa dydaktyczna. Co można powiedzieć osobie, która:

 

...zgubiła ulubioną lalkę.

…płacze, bo tęskni za mamą.

…boi się wystąpić w przedstawieniu.

…złości się, bo nie udał jej się rysunek.

…wstydzi się, bo ubrudziła sobie ubranie.

 

  • „Album emocji” – stworzenie własnego albumu z gazet. Jako podsumowanie tygodnia wykonaj album z wykorzystaniem gazet. Weź dwie kartki A4 i złóż  je na pół wzdłuż szerszej krawędzi. Na pierwszej stronie podpisz się swoim imieniem. Na kolejnych stronach przyklej twarze wydarte z gazet i przerabiaj je tak (dorysowując, kolorując), by przedstawiały podstawowe emocje.

 

  • „Komiks” – praca z KP4.21b. Będziesz teraz wykonywać ćwiczenia w czytaniu.

 

  • „Bingo – samogłoski” – gra z wykorzystaniem W.19b. Każda osoba po kolei rzuca kostką z samogłoskami (na zwykłą kostkę wystarczy nakleić kartki z samogłoskami) i wybiera, które pole zakryje. Wygrywa ta osoba, która jako pierwsza zakryje pięć pół w pionie, poziomie lub na skos. Dzieci mogą też grać samodzielnie.

 

  • „Ile jest wyrazów w zdaniu?” – zabawa doskonaląca percepcję słuchową. Rodzic wolno czyta poniższe zdania. Dzieci liczą, ile jest wyrazów w każdym zdaniu.

 

Marek i Wojtek układają puzzle.

Maciek zjadł cały obiad.

Patrycja tańczy z Julią.

Karolina lubi kotki.

Gabrysia rysuje kwiatka dla Helenki.

Julia czesze Marysię.

Jagoda czyta książkę.

Paweł biega za Szymonem.

Kuba i Olaf kolorują Batmana.

Michał chce być strażakiem.

Elen i Kasjan gotują w kuchni.

Nikodem lubi dinozaury.

Antoś i Tomek bawią się samochodami.

Julia szybko biega.

Tymek i Michał budują fort.

 

 

***Dodatkowe zadania i kolorowanki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień 18 – 22 maja 

 

 

Temat tygodnia: Święto mamy i taty

 

 

 

  • „Czym będziemy się zajmować?” – odczytaj poniższe wyrazy, aby dowiedzieć się, o czym będziemy mówić w tym tygodniu:

 

MAMA

TATA

 

  • Wykonaj zadania z KP4.22 – będziesz doskonalić umiejętność opisu, zdolności grafomotoryczne, logiczne myślenie i odwzorowywanie.

 

  • „Moja mama” – doskonalenie umiejętności wypowiadania się. Spróbuj dokończyć poniższe zdania:

 

1. Moja mama jest…

2. Moja mama lubi…

3. Moja mama nie lubi…

4. Ulubionym kolorem mojej mamy jest…

5. Z mamą lubię najbardziej…

6. Moja mama jest najlepsza, ponieważ…

 

  • „Zawody mam” – czy wiesz, czym zajmuje się Twój mama? Jaki zawód wykonuje?

 

  • „Mama w pracy” – praca plastyczna. Rysowanie własnej mamy w pracy.

 

  • „Jak mogę pomóc mamie?” – spróbuj odpowiedzieć na poniższe pytania, a potem zastanów się, w czym możesz pomóc mamie.

 

  1. Czy mamy pracują tylko poza domem?
  2. Jakie obowiązki wykonują mamy w domu?
  3. W których obowiązkach mogą jej pomóc dzieci?

 

 

Podarujmy mamie dziś,

jak winogron słodkich kiść,

to co w sercach naszych gdzieś głęboko tkwi.

To, co dla swej mamy ma,

każde dziecko tak jak ja,

miłość, której godna jesteś tylko ty. (bis)

 

Pamiętajmy o tym, że

tylko mama liczy się

i możemy mieć ją w życiu tylko raz.

Więc nie traćmy cennych chwil,

ją kochajmy z całych sił.

Niech na zawsze przetrwa wielka miłość w nas. (bis)

 

I choć minie wiele lat,

choć się zmieni cały świat,

nie wygaśnie w sercach naszych nigdy już.

Żar jej ciągle w nas się tli,

najważniejsza jesteś ty,

nie ma w życiu dwóch zbliżonych bardziej dusz. (bis)

 

 

  • „Wesoły tata” – wysłuchaj wiersza Piotra Pollaka i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

Mój tata jest niepoważny,

ciągle się ze mnie śmieje.

Kiedy ja mówię:

– Wciąż rosnę!

On mówi:

– Skąd, ty malejesz!

Nie lubisz kaszy na mleku,

zostawiasz ser i warzywa,

więc wcale nie rośniesz, nie tyjesz,

tylko wciąż ciebie ubywa!

Staniesz się taki malutki,

że w krasnoludka się zmienisz,

będziesz się kąpać w akwarium

i drzemać w mojej kieszeni.

Nie pójdziesz na spacer z pieskiem,

tylko z chomikiem lub z myszką.

Ja na to:

– Dobrze, tato,

jutro na obiad zjem wszystko.

Ale ty razem ze mną

chrup marchew i sałatę,

bo jak się zmienię w zająca,

chcę mieć zająca – tatę.

 

*O czym był wiersz? Kto wystąpił w wierszu? Z czego śmiał się tata chłopca? Dlaczego chłopiec chciał, żeby tata jadł z nim marchew i sałatę? W czym chcecie naśladować swojego tatę?

 

  • „Mój tata” – technika niedokończonych zdań. Spróbuj dokończyć poniższe zdania:

 

1. Mój tata jest…

2. Mój tata lubi…

3. Mój tata nie lubi…

4. Ulubionym kolorem mojego taty jest…

5. Z tatą lubię najbardziej…

6. Mój tata jest najlepszy, ponieważ…

 

  • Wykonaj zadania z KP4.23 – będziesz doskonalić umiejętność opisu i zdolności grafomotoryczne.

 

  • „Zawody tatusiów” – czy wiesz czym zajmuje się Twój tata? Jaki zawód wykonuje?

 

  • „Tata w pracy” – praca plastyczna. Rysowanie swojego taty w pracy.

 

  • „Jak mogę pomóc tacie?” – kształtowanie postaw prospołecznych. Spróbuj odpowiedzieć na poniższe pytania, a potem zastanów się, w czym możesz pomóc tacie.

 

  1. Czy ojcowie pracują tylko poza domem?
  2. Jakie obowiązki wykonują w domu?
  3. W których obowiązkach dzieci mogą im pomóc?

 

  • „Moja rodzina” – praca plastyczna. Narysuj swoją rodzinę, a potem opowiedz o swoim rysunku.

 

  • „Moi rodzice to superbohaterowie, ponieważ…” – dokończ zdanie. Następnie spróbuj odpowiedzieć na poniższe pytania:

 

  1. Czy rodzice zawsze zachowują się jak superbohaterowie?
  2. Czy popełniają błędy?
  3. Jakie?
  4. Czy rodzice mają prawo do błędów?

 

 

  • „Mama ma zmartwienie” – wysłuchaj wiersza Danuty Wawiłow i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

Mama usiadła przy oknie.

Mama ma oczy mokre.

Mama milczy i patrzy w ziemię.

Pewnie ma jakieś zmartwienie…

Zrobiłam dla Niej teatrzyk,

a Ona wcale nie patrzy…

Przyniosłam w złotku orzecha,

a Ona się nie uśmiecha…

Usiądę sobie przy Mamie.

Obejmę Mamę rękami

i tak jej powiem na uszko:

„Mamusiu, moje Jabłuszko!

Mamusiu, moje Słoneczko!”.

Mama uśmiechnie się do mnie

i powie: „Moja córeczko!”

 

 

*Kto wystąpił w wierszu? W jakim nastroju była mama dziewczynki? Co próbowała zrobić dziewczynka? Jak pomogła mamie? Czy wasi rodzice też bywają smutni? Dlaczego? W jaki sposób można im wtedy pomóc?

 

  • „Kocham mamę i tatę” – rozmowa o miłości. Jakie to jest uczucie? Za co kochacie rodziców? Czy rodzice odwzajemniają waszą miłość?

 

  • „Kocham mamę tak bardzo jak…” – ćwiczenie logicznego myślenia. Spróbuj dokończyć to zdanie.

 

  • „Jeż” – wysłuchaj fragmentu książki Katarzyny Kotowskiej i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

     Pewnego dnia Kobieta wyszła przed dom i ze zdziwieniem spostrzegła, że coś dziwnego stało się ze wszystkimi kolorami. Żółty był mniej słoneczny niż zwykle, czerwony mniej ognisty, zielony stracił swą soczystość, a niebieski poszarzał.

– Mężu, zobacz, co się stało! – zawołała Kobieta. (…)

Kobieta i Mężczyzna nie wiedzieli, co się stało, i nie umieli nic na to poradzić, a tymczasem ich świat tracił barwy i smutniał coraz bardziej, a oni też smutnieli i coraz bardziej nie mieli dziecka, chociaż tak za nim tęsknili.

Wreszcie pewnego wiosennego dnia, mimo że słońce świeciło bardzo mocno, w ich ogrodzie znikły ostatnie wspomnienia kolorów i niepodzielnie zapanowała szczerosmutna szarość. Wtedy Kobieta i Mężczyzna zrozumieli – ich dziecko urodziło się całkiem innym rodzicom. Kobieta płakała i miała całą twarz mokrą od łez. I Mężczyzna płakał, chociaż jego łez nie było widać, bo płakała jego dusza.

Wreszcie Mężczyzna powiedział:

– Chociaż nie urodziliśmy naszego dziecka, musimy je odnaleźć!

Słyszeli bowiem, że jeśli jakimś rodzicom urodzi się obce dziecko, oddają je na wychowanie do Domu Dzieci i tam prawdziwi rodzice mogą je odnaleźć. (…)

I wtedy przyprowadzono Chłopczyka.

Kiedy Kobieta i Mężczyzna go ujrzeli, zdziwili się i przestraszyli – mały Chłopiec o niebieskich oczach miał całe ciało pokryte kolcami jak jeż. Pomyśleli, że znowu zaszła jakaś straszna pomyłka, bo to na pewno nie było ich dziecko – nie mogli przecież mieć synka jeża. (…)

Jesienią zbierali grzyby. Piotruś bawił się jarzębiną i kasztanami. Przez całe noce Mama musiała trzymać go za rękę. Któregoś dnia zapytał ją:

– A u kogo ja byłem w brzuchu?

– Nie u mnie – odpowiedziała. – Miałeś wtedy inną mamę. Na szczęście teraz jesteś z nami.

– Czy płakałaś, jak mnie nie było?

– Tak, bardzo płakałam. Tata też płakał. Ale teraz się cieszymy, bo jesteś z nami.

Tego dnia znikło wiele kolców. (…)

 

 

*O czym była ta historia? Dlaczego ogród poszarzał? Za czym tęsknili kobieta i mężczyzna? Czy kobieta, która stała się mamą chłopczyka, nosiła go w brzuchu? Co oznacza termin „adopcja”? Jak sądzisz, dlaczego chłopiec na początku miał kolce? Dlaczego potem zniknęły? Jak czuł się chłopiec u nowej rodziny? Jak można pomóc dzieciom z domu dziecka?

 

 

  • „Moja rodzina” – wymień członków swojej rodziny i policz ilu ich jest. Kto jest najstarszy? Kto jest najmłodszy? Kto jest najwyższy? Kto jest najniższy?

 

  • Wykonaj zadania z KP4.24a – dzięki temu będziesz doskonalić umiejętności grafomotoryczne oraz przeliczanie.

 

  • „Zdrobnienia i zgrubienia” – zabawa językowa. Poszukaj zdrobnień i zgrubień słów: mama, tata.

 

  • „O czym będziemy teraz rozmawiać?” – przyjrzyj się poniższej ilustracji i pomyśl co ona symbolizuje?

 

 

*Z czym kojarzy Ci się miłość? Kiedy mówimy o miłości?

 

  • Wykonaj zadania z KP4.24b – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne i percepcję wzrokową oraz odwzorowywanie.

 

  • „Doniczkowe kwiatki” – praca plastyczna. Pokoloruj poniższe ilustracje i podaruj je w prezencie tym, których kochasz.

 

 

  • „Czerwony jak serce” – powiedz, co może być czerwone.

 

 

 

***Dodatkowe zadania i kolorowanki

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

Propozycje do pracy zdalnej z dziećmi w domu na tydzień 25 – 29 maja 

 

 

Temat tygodnia: Dzień Dziecka

 

 

 

 

  • „Co mamy podobnego?” – rozmowa na temat podobieństw i różnic pomiędzy dziećmi na świecie. Przyjrzyj się poniższej ilustracji i opowiedz o podobieństwach i różnicach między dziećmi.

 

  • Wykonaj zadania z KP4.26a – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne.

 

  • Wykonaj zadania z KP4. 25 – będziesz doskonalić percepcję wzrokową, zdolności grafomotoryczne i kodowanie

 

 

  • „Różnice” – szukanie wyrazów przeciwstawnych. Podaj przeciwieństwo do poniższych słów:

            -wysoki

            -młody

            -mały

            -chudy

            -wesoły

            -grzeczny

 

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.26b – będziesz teraz udzielać informacji na temat samego siebie oraz dzielić się informacjami z innymi

 

  • „Znajdź swoich kolegów” – szukanie osób mających podobne zainteresowania, upodobania. Pomyśl, czy znasz kogoś kto: ma tak samo na imię, lubi taką sama potrawę, ten sam kolor, zwierzę, zabawę?

 

  • „Portret” – praca plastyczna. Spróbuj narysować siebie w dowolny sposób.

 

  • „Ja w przyszłości” – pomyśl, kim chcesz zostać w przyszłości i opowiedz o swoim wyborze.

 

  • „Dzieci świata” – wysłuchaj wiersza Wincentego Fabera i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

W Afryce w szkole na lekcji

Śmiała się dzieci gromada,

Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,

Że gdzieś na świecie śnieg pada.

A jego rówieśnik Eskimos,

Ten w szkole w chłodnej Grenlandii,

Nie uwierzył, że są na świecie

Gorące pustynie i palmy.

Afryki, ani Grenlandii

My także jak dotąd nie znamy,

A jednak wierzymy w lodowce,

W gorące pustynie, w banany.

I dzieciom z całego świata,

chcemy ręce uścisnąć mocno

i wierzymy, że dzielni z nich ludzie,

jak i z nas samych wyrosną.

 

 

*Z jakich stron świata pochodziły dzieci z wiersza? Z czego śmiały się afrykańskie dzieci? W co nie uwierzyli Eskimosi? Co łączy wszystkie dzieci na świeci?

 

 

  • „Dzieci na świecie” – omówienie strojów dzieci z różnych zakątków świata. Przyjrzyj się poniższej ilustracji i opisz stroje dzieci z różnych krajów.

 

  • „Uczta u motylków” – wysłuchaj opowiadania Agnieszki Filipowskiej i odpowiedz na pytania znajdujące się pod tekstem.

 

     Kerim i Jasira pojawili się w grupie Motylków kilka dni temu. Dzieci przyglądały im się z uwagą, bo wyglądali trochę inaczej i na początku niewiele mówili. Oboje mieli trochę ciemniejszą skórę, a ich czarne oczy patrzyły na innych badawczo i trochę nieufnie. Dziewczynka nosiła na głowie kolorową chustę, której nie zdejmowała nawet w budynku. Chłopiec był trochę starszy od siostry i dużo wyższy od pozostałych przedszkolaków, ale na razie pani dyrektor zdecydowała, że lepiej będzie nie rozdzielać rodzeństwa i przyjęła oboje do tej samej grupy.

 – Chcecie może poukładać puzzle? – pierwsza zagadnęła ich Julka, która jeszcze nie tak dawno sama była nowa w grupie Motylków i pamiętała, jak bardzo się wtedy denerwowała.

Na śniadej twarzy Jasiry pojawił się nieśmiały uśmiech. Skinęła głową i dała się nowej koleżance poprowadzić do stolika z rozsypaną układanką. Dziewczynka uwielbiała układać puzzle. Ten moment, kiedy z zupełnego bałaganu zaczynał się nagle wyłaniać piękny obrazek i okazywało się, żewszystkie elementy idealnie do siebie pasują, napawał ją wielkim spokojem. W prawdziwym życiu nie zawsze było tak łatwo...

– Ale jesteś szybka! – zawołała zachwycona Julka wpatrzona w zręczne palce Jasiry. – Nieźle! Już zrobiłaś prawie cały zamek!

 – Jeszcze niebo... i liście... – powiedziała skupiona na pracy dziewczynka. – I już.

– Ja też już prawie skończyłam, zobacz – pochwaliła się Julka. – A wiesz, mamy tu też takie puste puzzle, na których można samemu narysować obrazek i potem go układać. Chcesz?

Czarnooka koleżanka skinęła głową, po czym obie udały się w kierunku szuflad z przyborami plastycznymi. Dziewczynki wymyśliły, że każda z nich narysuje swoją rodzinę, a potem wymienią się puzzlowymi rysunkami i zobaczą, która szybciej go ułoży.

Tymczasem chłopcy bawili się w drugim końcu sali. W ruch poszły gumowe dinozaury, które wydawały z siebie przeraźliwe odgłosy. Kerim był zachwycony zgromadzonym w przedszkolu zbiorem prehistorycznych gadów. Dotychczas widział je w książkach i na kartach, które zbierał od kilku miesięcy. Ale takie zabawki to zupełnie coś innego! Rozpoznał wśród nich pterodaktyla i brontozaura. Był nawet nieduży, zielony model diplodoka i lekko zużyty tyranozaur. Lubił te skomplikowane nazwy. Nazywanie dzikich bestii pomagało mu pokonać strach przed nimi.

– Wrrrau! – ryczały potwory w rękach rozbawionych chłopców, którzy, choć widzieli się pierwszy raz w życiu, potrafili się razem świetnie bawić.

 – Ach, ci chłopcy, zawsze robią tyle hałasu! – skomentowała Julka zajęta szkicowaniem szczupłej sylwetki swojego taty. – Ja już prawie skończyłam, a ty?

Jasira potrząsnęła przecząco głową. Spojrzała na rysunek koleżanki, na którym byli tylko Julka i jej rodzice. Wszyscy troje jechali na rowerach przez park. A na jej układance pojawiło się już sześć osób: mama, tata, ona, trójka jej rodzeństwa i to wciąż nie była cała rodzina. Jeszcze przecież trzeba narysować małego Alima i babcię Hanę.

– O, macie piknik! – zawołała Julka, patrząc na narysowaną przez Jasirę rodzinę siedzącą wokół dużego koca zastawionego jedzeniem.

 – To nie piknik – sprostowała dziewczynka. – To nasz normalny obiad, w domu.

– A gdzie stół i krzesła?

 – Nie ma. Siedzimy na podłodze – wyjaśniła Jasira.

 – Ale wam fajnie! Na mnie mama by krzyczała, że nie siedzę przy stole i kruszę na podłogę. To niesprawiedliwe! – oceniła Julka. – I jeszcze w dodatku macie naleśniki...

 – To nie są naleśniki, to pita. Taki arabski chleb. Maczamy go w hummusie albo oliwie – oczy Jasiry zalśniły na myśl o pysznym jedzeniu w gronie najbliższych. – A może pobawimy się w dom i pokażę ci, jak to u nas wygląda? – zaproponowała.

– Super pomysł! – ucieszyła się Julka. – Ale chyba będziemy potrzebowały więcej osób, bo twoja rodzina jest taka duża.

 Znalezienie chętnych do zabawy na szczęście wcale nie było trudne. Dywanik w kąciku kulinarnym wkrótce zapełnił się plastikowymi talerzami oraz szmacianymi warzywami i owocami. Siedzące dookoła dzieci wzajemnie częstowały się zabawkowymi potrawami. Także wielbiciele dinozaurów dołączyli do tej uczty i nawet dla ich pupili znalazły się jakieś smaczne kąski.

– Kochana, ta pieczeń jest doprawdy wyborna! – Tereska z wdziękiem naśladowała swoją ciocię, pochłaniając niewidzialne danie.

 – Spróbuj musu jabłkowego! Po prostu felicja! – zachwycała się Kasia.

– Chyba raczej delicja... – poprawiła ją Julka.

– Hmm... naleśniki z lodami z marchewki i kalafiora! Pychotka! – wygłupiał się Julek.

 – I do tego sos mrówkowy! – wtórował mu Kerim.

 Wspólna biesiada trwała do czasu, aż pani Małgosia, roznosząca w przedszkolu obiady, zaprosiła dzieci do stołu na prawdziwy posiłek. Ale tak naprawdę nawet wtedy nie przerwano zabawy w nadawanie potrawom śmiesznych nazw. Pani Marta patrzyła z rozrzewnieniem na to, jak dzieci potrafiąsię razem świetnie bawić, nawet gdy są tak różne i pochodzą z różnych stron świata. Pomyślała, że nazwa Motylki tak bardzo pasuje do jej grupy. Tyle tu różnych barw i wszystkie do siebie doskonale pasują!

 

Mamy różny kolor skóry i inne zwyczaje,

Lecz w zabawie ta odmienność nieważną się staje.

Ty masz piegi, on ma loki, ja mam skośne oczy.

Gdy mnie poznasz, sam dostrzeżesz, jak wiele nas łączy.

 

 

*Jak wyglądali Kerim i Jasira? Jakie zabawy zaproponowały dzieci  nowej koleżance i nowemu koledze? Co przedstawiały rysunki Julki i Jasiry? Co zdziwiło Julkę na rysunku Jasiry?

 

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.27b – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, poszerzać wiedzę ogólną, szukać wspólnych zabaw i zajęć dla dzieci z różnych stron świata.

 

  • Wykonaj zadania z KP4.27a – będziesz doskonalić sprawność manualną oraz poszerzać wiedzę ogólną.

 

  • „Polubić różnice” – wysłuchaj krótkiego wierszyka Dominiki Niemiec, a potem spróbuj nauczyć się go na pamięć. Następnie narysuj kolegę lub koleżankę, który jest inny/która jest inna od Ciebie.

 

Choć ktoś jest inny, inne ma zdanie,

inny ma wygląd albo ubranie,

mieszka w innym miejscu, je co innego,

bawi się inaczej – może być twym kolegą.

Wystarczy tylko, że go zaakceptujesz,

a te różnice polubić spróbujesz.

 

 

 

 

  • „Prawo do zabawy” – praca plastyczna. Stwórz rysunek przedstawiający Twoją ulubioną zabawę.

 

  • „Dokończ zdanie” – spróbuj dokończyć poniższe zdania:

 

-Mam prawo do…

-Nie mam prawa do…

 

 

  • „Piramida” – doskonalenie motoryki małej w zabawach konstrukcyjnych. Spróbuj zbudować jak najwyższą piramidę z klocków.

 

  • „Daty” – przyporządkuj daty świąt związanych z rodziną poniższym zdjęciom.

 

26 maja, 23 czerwca, 21 stycznia, 22 stycznia, 1 czerwca

 

 

 

 

  • „Dzieci w trudnej sytuacji” – przyjrzyj się poniższym ilustracjom i odpowiedz na pytania:

 

-Dlaczego nie wszystkie dzieci na świecie są szczęśliwe w Dniu Dziecka?

-Co może powodować taki stan?

 

 

 

  • Wykonaj zadania z KP4.28 – będziesz doskonalić zdolności grafomotoryczne, koordynację wzrokowo-ruchową, percepcję wzrokową i odwzorowywanie.

 

 

 

***Dodatkowe zadania i kolorowanki

 

 

 

 

 

 


Ostatnia aktualizacja: 2020-05-26